GÓRAL BURGER I SZYNKA ZZA STODOŁY

Być może nazwę tę wymyślił jakiś mieszczuch, który nigdy na wsi nie był, nie wie jak to na wsi jest i nawet Chłopów Reymonta nie przeczytał. Bo choć wieś się cywilizuje i standardami zamieszkania nie ustępuje już miastu, to starsze pokolenie pamięta wciąż po co chodziło się za stodołę. Otóż – tu wyjaśnienie dla młodego pokolenia – zanim w domach pobudowano łazienki, a wcześniej na podwórkach sławojki, za stodołę chodziło się – jak to się elegancko mówi – „za potrzebą”. Co zatem miał na myśli autor nazwy „Szynka zza stodoły”? Nie wiem, doprawdy nie wiem.
     I w tym momencie przypominają mi się inne niewłaściwe, niestosowne lub tylko nietrafione nazwy. W pewnym nieistniejącym już budynku przy ulicy Kościuszki – w Zakopanem oczywiście – ktoś kilka lat temu otworzył restaurację czy też bar (nie wiem tego, bo nigdy tam nie wszedłem), który nazwał „Chlewik”. Chyba zbankrutował, bo knajpa szybko zniknęła z rynku. Czy tego chcemy czy też nie, nasza wyobraźnia żywi się językowymi stereotypami i w związku z tym kiedy słyszymy lub czytamy „chlewik”, to wiemy, że jest to zdrobnienie od „chlew”. A chlew to miejsce zamieszkania świń, zwierząt – niesłusznie – uważanych za „brudne”. Określenie „chlew” oznacza potocznie brud, bałagan, nieporządek, nieczystość. Nic dziwnego, że nikt  nie chciał w „Chlewiku” jadać.
     Niebezpieczne bywają też języki obce. Pierwszy z brzegu przykład to międzynarodowa firma franchisingowa prowadząca sieć sklepów z obuwiem sportowym pod nazwą „Athlete’s Foot”. Nie sprawdzałem jak sobie radzą w krajach anglojęzycznych, bo poza nimi pewnie nieźle. Otóż w dosłownym znaczeniu nazwa sklepu oznacza „stopę sportowca”, ale to wyrażenie ma w języku angielskim także znaczenie idiomatyczne. „Athlete’s foot” to po angielsku grzybica. No i odpowiedzcie mi – kto chciałby kupić sobie ładne, sportowe buty w sklepie z dużym szyldem: „Grzybica”?
     Przypomina mi się także historia pewnej polskiej firmy, która chciała poszerzać rynek i w związku z tym szukała kontrahentów na Wyspach Brytyjskich. Ale wszelkie listy i maile nie dawały efektu, a w rozmowach osobistych potencjalni kontrahenci uśmiechali się z lekkim zażenowaniem. Otóż firma ta nazywała się „Fart” co po polsku brzmi niewinnie i oznacza „łut szczęścia”, „powodzenie”. Ale po angielsku „fart” w formie czasownikowej oznacza – za przeproszeniem – „pierdzieć”, lub delikatniej „puścić bąka”, a w rzeczownikowej „pierdnięcie”. No i jak tu robić interesy z taką firmą? W drugą stronę też mogą być kłopoty. Pewnie na początku przedstawiciele znanej i solidnej niemieckiej firmy produkującej oświetlenie, przede wszystkim żarówki, dziwili się uśmieszkom na twarzach polskich partnerów biznesowych. Ta firma nazywa się „Osram”.
     Na naszym podwórku nieustannie bawi i zdumiewa mnie nazwa pewnego punktu gastronomicznego przy głównej ulicy, którego szyld głosi: „Góral Burger”. Jest to oczywiste nawiązanie do znanego na całym świecie hamburgera, czyli znanej już od ponad stu lat bułki z kotletem z mielonej wołowiny. Inne wersje tej przekąski to cheeseburger (z serem), chickenburger (z kurczakiem) czy fishburger (z rybą). Jak widać nazwa ta pochodzi od tego co jest w bułce w środku. Logicznie rzecz biorąc „góral burger” powinien mieć w środku kotlet z mięsa górala, czyli – mówiąc wprost – mięsa ludzkiego. Mielonego, jak sądzę.
     Przewrotnie kupiłem „szynkę zza stodoły” – przezornie na początku tylko dziesięć deko. Okazała się całkiem niezła w smaku, wygląd też nie pozostawiał nic do życzenia. Czasami kupuję ją nadal. Tylko ta nazwa… Jej autorowi – a producentem „szynki zza stodoły” są Zakłady Mięsne Netter z Bielska Podlaskiego – życzymy smacznego!
     A czy Państwo mają jakieś śmieszne, ciekawe lub może dramatyczne opowieści związane z nietrafionymi, lub mało adekwatnymi nazwami własnymi miejsc, produktów lub usług?  Po polsku lub w językach obcych. Proszę się nimi z nami podzielić. Na zachętę wrzucam „Flaki cioci Gosi”. W Tesco tylko 3,49! Smacznego.