Zakopane doczekało się pierwszej prawdziwej ścieżki rowerowej

Idealnie równa, bordowa nawierzchnia asfaltowa. Obok niej równiuteńki chodnik, wyglądający o niebo lepiej niż dawniejszy pomarszczony asfalt. Chodnik od ścieżki oddzielony paskiem zieleni, pośrodku którego zainstalowano nowe, estetyczne i energooszczędne latarnie. Na każdym słupie dwie oprawy, skierowane nie tylko na jezdnię, ale również na przestrzeń dla pieszych. Dzięki zakończonej właśnie przebudowie ulicy Przewodników Tatrzańskich Zakopane zyskało nie tylko dobrze zaprojektowaną drogę dla rowerów, ale również odmienioną przestrzeń, w której przyjemnie przebywać. Każdy kto chodził do Kuźnic rok temu pamięta pewnie, że było to miejsce, które chciało się jak najszybciej minąć.

I co chyba cieszy najbardziej – po raz bodajże pierwszy w historii Zakopanego nowa infrastruktura rowerowa nie powstała kosztem pieszych. Władze miasta odważyły się w końcu na coś, co jest oczywistością w takich państwach, jak Austria, Szwajcaria czy Holandia – zwęziły jezdnię (z 7 do 6 metrów). Zwężanie jezdni to podstawowe narzędzie tzw. uspokajania ruchu, tak banalne w swej prostocie, że aż dziw bierze, że trzeba było na nie czekać pod Tatrami aż tyle lat. Co ważne, nie wpływa w żaden sposób na możliwości mijania się pojazdów ani na przepustowość drogi.  Sprawia jedynie, że kierowcy inaczej postrzegając jezdnię i w rezultacie rzadziej decydują się przekraczać prędkość. Już dziś widać, że samochody jeżdżą na tym odcinku wolniej niż na nieprzebudowanym odcinku powyżej ul. Karłowicza. A przecież turyści podczas przeprowadzonych w zeszłym roku badań skarżyli się na to, że busy i taxibusy jeździły do Kuźnic zbyt szybko. Wielu z nich dlatego bało się jeździć rowerem.

Zabiegiem działającym na zachowania było również dodanie pasa zieleni między chodnikiem a ścieżką i nadanie jej innego koloru. W rezultacie z pierwszych obserwacji wynika, że mało ludzi wychodzi poza chodnik (co oczywiście może przedstawiać się inaczej w szczycie sezonu, kiedy wyczerpie się pojemność chodnika).  

Choć internauci natychmiast zaczęli się naśmiewać, że powstało tylko 700 metrów ścieżki, to trzeba pamiętać, że niebawem stanie się ona częścią większego ciągu. Trwają prace przygotowujące przedłużenie do Kuźnic, a także projektowane są nowe drogi dla rowerów na ul. Bronisława Czecha, Sienkiewicza i Bulwarach Słowackiego. Jeżeli wszystko dobrze pójdzie, niedługo dojedziemy rowerem do Kuźnic z samych Krupówek czy z dworca.

Ale nawet tak krótki odcinek od samego początku przyciąga rowerzystów. Kiedy w sierpniu 2016 r., w samym szczycie sezonu turystycznego, liczyliśmy rowerzystów udających się do Kuźnic, przez cały dzień wyszło nam 18 osób w jednym kierunku. We wtorek 6 czerwca, czyli jeszcze przed sezonem turystycznym, naliczyłem 11 osób jadących w górę przez… jedną godzinę. To wciąż bardzo mało, ale jestem przekonany, że po dociągnięciu ścieżki z centrum, ilość cyklistów wzrośnie kilkudziesięciokrotnie.  

Inwestycję tę uważam, oprócz uruchomienia miejskich linii autobusowych, za najlepszą inwestycję transportową zrealizowaną za kadencji obecnego burmistrza. Tym bardziej, że oprócz stworzenia ścieżki rowerowej i wymiany nawierzchni dokonano gruntownej przebudowy przestarzałych rur wodociągowych, burzowych i kanalizacyjnych. Miejmy nadzieję, że inwestycja ta wyznaczy nowy standard na lata i do historii przejdą pseudościezki budowane z kostki brukowej czy tzw. malowanki – przemalowywane chodniki, udające ścieżki rowerowe, za to utrudniające życie pieszym, jak np. na ulicy Kościuszki.   

PS: Przepraszam z góry środowiska rowerowe. Dobrze wiem, że nie lubicie określenia „ścieżka rowerowa” :-)