Co z Wami Panowie!!!

           Biegnę sobie Drogą Pod Reglami i co jakieś 20 metrów wpadam na troglodytę. Jeden z drugim „leją” tuż przy szlaku, choć za ich  plecami stają toi-toie, nie mówiąc już o otaczającym ich gęstym lesie. Po co jednak małpoludy miałyby szukać intymnego miejsca do intymnej czynności? Podobnie jak bracia niżsi, stoją tam, gdzie potrzeba ich złapała, i dumnie znaczą teren! Myślicie, że speszyli się moim „najściem”? W życiu! Mocniej tylko rozstawili nogi i robili swoje. 

           Oburzać się, czy zrozumieć? Oto jest pytanie. Być może jesteśmy świadkami specyficznych zachowań człekokształtnych samców, w których publiczne, a nawet więcej - wspólne sikanie, to rodzaj integracji społecznej. Przecież nie ma to jak pogadać sobie przy pisuarach, w kojącym szumie strug moczu. Nic tak nie łączy, jak wspólne „lanie” na ścianę. 

           Mój mąż kilka lat temu pojechał na kongres naukowy do Rumunii. Męska toaleta podobno zszokowała nawet braci z bloku wschodniego, bo zamiast porcelanowych pisuarów była po prostu ściana, na którą wszyscy zgodnie i radośnie „pryskali”. Myślicie, że ktoś był oburzony? Skąd.Tak naprawdę, chłopcy wychodzili ubawieni, kto wie, czy nie żałując w duchu, że nie było czasu na iskanie. Ale co tam Rumunia! Przecież w wielkich hollywodzkich produkcjach, sceny przy pisuarach są niemal kluczowe. To tam szef staje się człowiekiem, mafiozo- altruistą, a płatny zabójca- okazuje się być wrażliwym artystą. Tam załatwia się biznesy i roztrząsa ważne problemy tego świata.

           Pewnie dlatego, że ta pozornie normalna czynność fizjologiczna, w życiu mężczyzny zdaje się mieć szczególne znaczenie. Ileż to razy, siedząc w miłym damskim towarzystwie, Panowie głośno oznajmiają : „Idę się odlać”, albo by zrobić większe wrażenie, dodają błyskotliwe opisy typu :”Idę wysuszyć jaszczura”, „Odcedzić kartofelki” czy po prostu  „Idę się odpryskać”. Matko jedyna! Gdyby to powiedział jakiś pijaczek, któremu alkohol wypłukał mózg i rozluźnił wszystkie zwieracze, powiedziałybyśmy - trudno. Co jednak zrobić, jeśli autorem tekstu jest nasz „uroczy” gentelman? Niby twarz inteligenta, na grzbiecie firmowy ciuch, żuchwa zlana drogą perfumą, a tu wyłazi prymityw. I tak szczęście od Boga, że po powrocie z toalety nie roztrząsają szczegółów „przedsięwzięcia”. Wyobrażanie sobie Panie te rozmowy:

-Chyba muszę pójść do lekarza, bo zaczyna mi kapać.
-Doskonale Cię rozumiem, stary. Kiedyś miałem węża strażackiego, dziś mam zardzewiałą rurkę.

           No cóż, jaki kraj takie obyczaje, chciałoby się powiedzieć słuchając licznych dowcipów na ten temat, a po paru głębszych, nawet szczerych wyznań. Chirurdzy na przykład, czyli jakby nie było - kwiat inteligencji, nie ukrywają, że na dyżurach zdarza im się sikać do umywalek! Z lenistwa. Bo toaleta jest za daleko. Ale nie ma tego złego co by na gorsze nie wyszło. I tak całe szczęście, że nie „odcedzają kartofelków” do zlewozmywaków!

P.S. Jeśli kogoś z Państwa oburzył podjęty przez mnie  temat oraz świadomie użyte, niewybredne słownictwo, mimo wszystko nie przepraszam. Na obronę dodam tylko, że jeśli niesmaczne wydają Wam się słowa, zważcie jak przykry bywa opisany w tekście widok.