Casus Legii

Rok 1996 - „Panie Turek! Niech Pan tu kończy to spotkanie” – żywiołowy komentarz, złotoustego Tomasza Zimocha. Ostatni awans polskiej drużyny do Ligi Mistrzów.

Rok 2014 -Legia Warszawa gromi w dwumeczu Celtic Glasgow, pozostaje niewielki krok do bram piłkarskiego raju. Następny dzień – decyzja UEFA o wykluczeniu Legionistów. Szok, niedowierzanie, skandal, bezsilność a przede wszystkim wściekłość kibiców.     

Po fali przykrych emocji, czas spojrzeć na tą całą awanturę chłodnym okiem. Fakty wszystkim zainteresowanym są znane. By nie powtarzać dostępnych w mediach informacji, sytuację można streścić jednym zdaniem. Przez drobne, formalne niedopatrzenie – niemające absolutnie żadnego wpływu na przebieg rywalizacji – decyzją UEFA, Legia Warszawa została wykluczona z rozgrywek LM.

I cyrk ruszył.

Trzeba podkreślić, że decyzja nie ma nic wspólnego z zadami fair play i duchem prawa. Kara zupełnie niewspółmierna do winy. Ale UEFA postąpiła zgodnie z literą prawa. Słyszymy głosy, że UEFA, to mafia i robi co chce. OK. można się z takim stwierdzeniem zgodzić, jednak będąc członkiem tej unii zgadzamy się na zasady jakie ona narzuca. To UEFA daje grube miliony za awans do rozgrywek grupowych LM i ona ustala reguły. A poza tym nie byłoby całej afery gdyby nie dyletanctwo kierownictwa Legii. Ktoś bierze grubą kasę za to, żeby formalnie wszystko było w porządku. A tu mamy do czynienia z totalną amatorszczyzną, którą ciężko spotkać w zespołach występujących w C – klasie. Jednak dopiero ręce opadają gdy czytamy komentarze większości autorytetów piłki nożnej. I tak, Jan Tomaszewski mówi, że „doszło do ustawki Celtiku z UEFA”. Próbuję zrozumieć sens tej wypowiedzi i nie mogę. To Celtic nakazał wejść nieuprawnionemu do gry zawodnikowi Legii na boisko!? A może panu Jankowi chodzi o wpuszczenie w szeregi warszawskiej drużyny konia trojańskiego? Możliwe, że ktoś wziął w łapę i dopuścił Bereszyńskiego do gry. Ale nie ma dowodów i zostawmy ten wątek w sferze spekulacji. Dariusz Dziekanowski „jest pewny, że kibice Celtiku czują wstyd”. A na jakiej podstawie nasz ex-reprezentant tak sądzi? Wręcz się radują, że weszli tylną furtką. I dalej „nie spodziewałem się takiej postawy szkockich działaczy. Miałem nadzieję, że usiądą do rozmów z Legią i spróbują znaleźć rozwiązanie”. I tu nie za bardzo wiem co autor tych słów miał na myśli. Działacze Legii w odwrotnej sytuacji zrobiliby dokładnie to samo. Jakie rozwiązanie pan Dariusz widzi? Szkoci przejęci losem Warszawiaków zaproponują im podział zarobionej kasy? A może w rozgrywkach grupowych część spotkań rozegra Celtic a część Legia? No cóż. W pamięci polskiego kibica pan Dariusz zapisał się jako utalentowany, inteligentny piłkarz, którego drugą pasją było korzystanie z uciech życia. Wygląda na to, że „Dziekan” już nie może trzeźwo ocenić sytuacji.

Większość komentujących odwołuje się do sumienia przeciwnika. Wręcz żąda honorowej postawy. Jakież to polskie! Uwielbiamy grać na tej strunie! Polska już tyle razy została honorowo wystawiona do wiatru, honorowo sprzedana, honorowo wykorzystana a my nadal z uporem brniemy w tą ślepą uliczkę. Tam gdzie jest kasa, interes nikt nie przejmuje się moralnością. Godności nie wymienimy na walutę. Brzmi to cynicznie ale nie mamy na to wpływu. Tak jest i już.

I niech na poparcie powyższej tezy, posłuży świeżutki przykład. Mistrzostwa Europy w lekkiej atletyce. Finałowy bieg na 3000 m z przeszkodami. Kilkadziesiąt metrów do mety, niezagrożony Francuz w przypływie radosnej euforii ściąga koszulkę i wpada na metę. Dostaje ostrzeżenie od organizatora. Ale to nie koniec. Skargę wnosi Hiszpania, której zawodnik zajął 4 miejsce. Protest uwzględniono, Francuz został zdyskwalifikowany a Hiszpan ma brązowy medal. I niech mi ktoś powie, że Hiszpania zagrała fair! Supremacja zwycięzcy biegu nie podlegała dyskusji. W sportowej rywalizacji znokautował rywali. A że go trochę poniosło… Kara niewspółmierna do winy. Skoro jednak była furtka, to Hiszpanie bezwzględnie ją wykorzystali . A w Polsce cieszymy się, że nasz zawodnik zamiast brązu ma srebro – i komentatorzy podsumowują „nie mamy nic przeciwko takiemu rozwiązaniu”…

Legii pozostało nabrać ogłady w… Kazachstanie i po raz kolejny budować zespół by z nadziejami wystartować w przyszłorocznych eliminacjach do Ligi Mistrzów – piłkarskiego raju, którego bram strzeże znienawidzona UEFA.