Unia rządzi. Unia radzi.

Stanowisko Unii w tej sprawie jest jasne. Wspólnota, nakazuje nam przyjąć pewną liczbę uchodźców i radzi na ten temat nie dyskutować. Musimy pokazać, że Zachód nie popełnił błędu przyjmując nas na salony Europy. Polityka podkulonego ogona, jaką nasz kraj stosuje w relacjach z europejskimi potęgami, zaleca podporządkować się. W imię europejskiej solidarności! (To nic, że przy okazji wypięliśmy się na solidarność wyszehradzką). I właściwie nie ma, co wpadać w panikę, gdyż te 12.000, to na tak duży kraj jak nasz, ilość mikroskopijna. Tyle ile przychodzi na Legię - jak to obrazowo ujęła nasza pani premier. Fakt, to kwota znikoma, jednak tę liczbę należy traktować, jako „pakiet startowy”. Ilość uchodźców, to miliony osób - o czym wszyscy wiedzą, ale nie wszyscy mówią - na przyjęcie których, UE jest kompletnie nieprzygotowana.

Uchodźcy przybywają głównie z Syrii, kraju ogarniętego wojną domową, którym rządzi - przynajmniej teoretycznie - niejaki Baszszar al-Asad. Nie wgłębiając się wszczegóły, reżim al-Asada popiera - a jakże - Rosja, a nie popiera (nakładając przy okazji sankcje) UE i USA. Kraj ten jest polem konfliktu interesów wspomnianych państw. Z jednej strony, Unii zależy na tym, aby przez Syrię popłynął gaz z Bliskiego Wschodu. Z drugiej strony, Rosji taka konkurencja nie jest potrzebna. Jedyne, co łączy, to wspólny wróg, czyli ISIS. No dobrze nie będziemy się nad tym zbytnio rozwodzić. Pytanie: gdzie w tym wszystkim jest Polska? A no właśnie, „Polski tam nie ma”. Nawiasem mówiąc, założyłbym się, że w przypadku gdyby taki gazociąg powstał, to na pewno ominąłby szerokim łukiem nasz kraj.

Skoro nie mamy tam interesów, to, dlaczego przyjmować stamtąd imigrantów?

W tym momencie czuję już ciskane gromy, „co za cynizm”, „krzywdy ludzkiej nie można mierzyć interesami”, „gdzie solidarność?”. Ciskających tymi gromami chętnie zapytałbym, co Polska zrobiła w sprawie ściągnięcia do ojczyzny, deportowanych przez Sowietów do Kazachstanu rodaków (a właściwie ich potomków) z Kresów Wschodnich? Nie zrobiła nic! Temat nie jest medialny a poza tym UE nie kazała. Czyli paradoksalnie bliższa naszemu rządowi krzywda arabskich uciekinierów niż rodaków…

Pozostańmy przy temacie gazu i solidarności europejskiej.

Idealnym przykładem będzie Gazociąg Północny a bardziej z europejska: Nord Stream. Rosyjski koncern Gazprom do spółki z niemieckimi firmami zbudował gazociąg, który transportuje to cenne paliwo z Rosji bezpośrednio do Niemiec. Aby ominąć kraje tranzytowe (m.in. Polskę), rury idą po dnie Bałtyku. Rosji nie ma się co dziwić, od lat prowadzi politykę antypolską i wszelkimi metodami stara się pozycję naszego kraju osłabiać. Stąd Putin uwielbia dogadywać się z innymi ponad naszymi głowami. Ale proszę, Niemcy, nasz sojusznik również odcina Polskę od „interesu”. Z ekonomicznego punktu widzenia gazociąg lądowy byłby dużo tańszy w budowie, eksploatacji (włączywszy w to opłaty tranzytowe) i konserwacji. Dla Rosji ważnym jest, by zachować swoje strefy wpływu a nasi sojusznicy w tym nie przeszkadzają, to się nazywa solidarność!

Przykłady można mnożyć: bazy NATO – Polska o nie zabiega, Zachód niespecjalnie. Do stoliczka gdzie rozmawia się o Ukrainie, Polska dostępu nie ma - po co narażać się Putinowi?

W całej sytuacji wisienką na torcie jest stwierdzenie pani premier, że za solidarną postawę w sprawie uchodźców, Unia nam się odwdzięczy… Nie wiem jak to traktować. Chyba tylko śmiać się przez łzy. Średnio rozgarnięty licealista orientuje się, na czym polegała wdzięczność mocarstw za solidarną postawę. W czasie II wojny światowej za to, że Polska, jako pierwsza przyjęła ostrze hitlerowskiej agresji na siebie, dając tym samym czas na przygotowanie się sojusznikom, alianci solidarnie sprzedali nas Stalinowi w Jałcie. Jak już pisałem - przykłady można mnożyć.

Polska zawsze coś musi, ale nic nie może. Pretensje możemy mieć tylko do siebie.

W polityce uległość nigdy nie popłacała.

Narobiliście bajzlu na Bliskim Wschodzie, zaprosiliście imigrantów do siebie? To sobie ich bierzcie.

Kraje Europy Zachodniej doskonale wiedzą gdzie jest półeczka z konfiturami. Polska ilekroć po te słodkości chce sięgnąć, to dostaje po łapkach. Ale gdy słoiczek z konfiturkami się rozbije, to do sprzątania jesteśmy zapraszani a właściwie przywoływani. Na tym polega europejska solidarność.