Faktoring a forfaiting - podobieństwa i różnice

Definicja oraz przebieg faktoringu

Mianem faktoringu określamy typ transakcji, w której faktor wykupuje od klienta będącego dostawcą towaru lub wykonawcą usług faktury. W praktyce oznacza to, że faktor finansuje faktury klienta, z kolei kontrahent dokonuje płatności zgodnych z wykupioną fakturą na konto faktora. Przez wielu faktoring nazywany jest szybkim źródłem finansowania. Nie bez powodu usługa ta zyskała takie określenie - jako właściciel firmy możesz otrzymać płatności od ręki, nawet jeśli Kontrahent ma wydłużony czas na spłatę należności.

Faktorem może być zarówno bank, jak i firma faktoringowa. Z kolei przedsiębiorca decydujący się na tego rodzaju usługę jest w tym przypadku faktorantem.

Forfaiting - na czym polega i jak przebiega?

Pojęcie forfaitingu pojawia się niezwykle często w handlu międzynarodowym oraz przy wydłużonych terminach płatności. Ono również jest formą finansowania, z której korzystają przedsiębiorcy. Polega na wykupie nieprzeterminowanych należności. Należności, które zostają wykupione, przyjmują postać weksli. W tym przypadku rolę faktora pełni forfaiter. Z kolei eksporter korzystający z usługi jest forfaitystą.

Czym się różni faktoring od forfaitingu?

Choć faktoring i forfaiting mają wiele cech wspólnych i w obu przypadkach pojawia się trzeci podmiot, czyli dłużnik, operacje te nie są tym samym. Możemy spotkać wiele różnic, a te najważniejsze to:

• typ umowy

1. - w przypadku faktoringu do wyboru mamy umowę terminową oraz bezterminową. Ta druga może dotyczyć nawet kilku wierzytelności jednocześnie. Z kolei w forfaitingu przedmiotem umowy może być wyłącznie jedna wierzytelność. Przy kilku transakcjach międzynarodowych pojawia się konieczność przygotowania osobnych kontraktów;
2. termin wykupu
3. - dla faktoringu termin umowy zwykle jest krótki. Inaczej jest w przypadku forfaitingu, w którym terminy należności mogą być długoterminowe;
4. grupa docelowa
5. - z faktoringu mogą korzystać zarówno duże, jak i średnie czy mikroprzedsiębiorstwa. Forfaiting z kolei skierowany jest do większych przedsiębiorstw;
6. koszty
7. - wysokie ryzyko dla forfaitera sprawia, że sam forfaiting jest usługą znacznie droższą od faktoringu.

Dla kogo faktoring, a dla kogo forfaiting?

Znając różnice pomiędzy faktoringiem a forfaitingiem, a także ich definicje możemy zaobserwować, do kogo kierowane są te poszczególne usługi. Forfaiting to z reguły opcja dla dużych firm zawierających kontrakty zagraniczne, które posiadają odroczony termin płatności i wiążą się z ryzykiem walutowym.

Faktoring z kolei dedykowany jest różnym przedsiębiorstwom, bez znaczenia, jaka jest jego skala. Najwięcej korzyści zaobserwują przedsiębiorcy, którzy współpracują z wieloma stałymi kontrahentami. Możliwość wydłużenia terminu płatności dla kontrahentów takich firm będzie szczególnie zachęcająca. By przekonać się, którą opcję wybrać wystarczy przyjrzeć się, która z nich najlepiej pasuje do charakteru naszej działalności. Gdy nie wychodzimy na rynek międzynarodowy, faktoring będzie oczywistym wyborem ze względu na łatwiejszą dostępność, a także szybszą i prostszą procedurę wnioskowania.

Artykuł powstał we współpracy z firmą faktoringową https://www.aow.pl/.