Ten, kto mówi, że Bóg jest piękny - kłamie (WIDEO)

Wystawa obrazów dominikanina pochodzącego z Nowego Targu pt. "NIE - MOC" stała się pretekstem do poruszającej opowieści o Chrystusie i swoistą katechezą zakończoną wspólną modlitwą.

O. Jacek Hajnos to nietuzinkowa osoba, utalentowany artysta, który zanim wstąpił do zakonu, ukończył Akademię Sztuk Pięknych. Przede wszystkim to duchowny, który swoją działalnością społeczną daje od lat piękne świadectwo. Jeszcze zanim przywdział habit, pomagał bezdomnym. Organizował posiłki, przygarniał pod swój dach. Także dochód z albumu, w którym znalazły się portrety bezdomnych jego autorstwa i opowieści o nich, przeznaczył na pomoc dla tych ludzi.

Tym razem o. Jacek Hajnos przyjechał do Nowego Targu ze swoim projektem "NIE - MOC", który jest plastyczną próbą zmierzenia się z tematyką pokory Chrystusa. Cały cykl ma się składać z 33 obiektów, które w sposób symboliczny obejmują lata ziemskie życia Chrystusa. Każda z prac składa się z dwóch nadchodzących na siebie płaszczyzn. Pierwsza to rysunek właściwy, natomiast zadaniem drugiej jest symboliczne zasłonięcie tego pierwszego rysunku. - Chciałem w ten sposób pokazać wielką tajemnicę boską. Jezus jest Bogiem, trudno go opisać - mówił. - Kiedy mówimy, że Bóg jest piękny - kłamiemy. Kiedy mówimy, że Bóg jest dobry - kłamiemy. Bo nie jesteśmy w stanie go opisać. Nasze poznawcze możliwości są ograniczone. Więcej o nim nie wiemy, niż wiemy - tłumaczył.

W nowotarskich Jatkach artysta prezentuje 15 prac, które są zwielokrotnionym portretem Jezusa. Koło każdego z obrazów są słowne medytacje krakowskich dominikanów, które warto przeczytać.

- Od momentu mojego nawrócenia w 2010 r., od kiedy zostałem uzdrowiony ze swojego "trądu", fascynuje mnie postać Chrystusa. Fascynuje mnie jego pokora - mówił zakonnik podczas wernisażu. - Dotyka mnie ten kontrast - Bóg wszechmocny, który stworzył z niczego świat, stał się dla nas sługą, stał się nikim, żebyśmy stali się kimś -  podkreślał artysta.

O. Jacek Hajnos wyjaśnił, że jego modlitwa składa się z kilku etapów. Pierwszy etap to spotkanie ze słowem bożym, czytanie słów ze zrozumieniem. Drugi etap to medytacja, czyli jak wyjaśnił zakonnik - "kiedy słowo czyta nas, kiedy staje się lustrem, które nas czyta". Trzeci etap to "modlitwa słowem bożym, które płynie z naszego serca" i czwarty etap - kontemplacja - nasłuchiwanie słowa bożego, płynącego z ciszy.

Wyjaśnił, że jego obrazy powstawały na drugim etapie - podczas medytacji.

Podczas poniedziałkowego wernisażu o. Jacek Hajnos omawiał każdy ze swoich obrazów. Opowiadał o Chrystusie, mówił też o płynącym z obrazu przesłaniu, refleksji, nad którą warto się zatrzymać.

Przy obrazie z odbiciem twarzy Chrystusa na chuście Weroniki mówił o pomaganiu ubogim, bezdomnym, odrzuconym, samotnym. Nie trzeba jechać do sławnych miejsc kultu religijnego, do miejsc z relikwiami. Najpełniejsze spotkanie z Chrystusem, najbliższe - zdaniem zakonnika - jest w drugiej osobie, w osobie, koło której nie przechodzimy obojętnie. W bezdomnym na nowotarskim Rynku, w ciotce, której nikt nie lubi, samotnej osobie. Także w tych osobach, które mimo udzielanej im pomocy, są niewdzięczne i roszczeniowe. Bo pomoc powinna być bezwarunkowa, taka jak miłość Chrystusa wobec ludzi.   

- Jedyny, który się cieszy z naszych podziałów, to diabeł. Jezus jest tym, który nikogo nie potępia. Chce naszego jednoczenia - podkreślał dominikanin w innym momencie.

Oglądanie obrazów o. Jacka to swoiste rekolekcje, pretekst do zatrzymania się na chwilę, do refleksji, medytacji.