Te książki mogą was zainteresować. Konkurs dla czytelników

Po jednym tytule otrzymają osoby, które jako pierwsze wyślą do nas mail na adres: konkurs@24tp.pl
W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres. Tytuł maila: „Książka” + numer wybranej książki.

Nr 1. „Chińczycy trzymają nas mocno. Pierwsze śledztwo o tym, jak Chiny kolonizują Europę, w tym Polskę” Sylwia Czubkowska/Wydawnictwo Znak Literanova
Europejczycy najczęściej postrzegają Chiny bardzo stereotypowo, w kategoriach egzotyki. Ale, jak zauważa Czubkowska, im głębiej wchodzimy w temat chińskiej ekspansji, tym częściej dostrzegamy w niej odbicie naszych własnych ambicji. Znajdujemy tam apetyt na sukces, potrzebę szybkiego odrobienia strat i doścignięcia rozwiniętego Zachodu, również pretensje za historyczne krzywdy.
Jako kluczową dla niej datę autorka podaje 15 września 2008 roku, kiedy to upadł bank Lehman Brothers i rozpoczął się kryzys gospodarczy, którego skutki odczuwamy do dziś. Jak podkreśla, nie tylko ekonomiczne, ale i polityczno-społeczne. „(…) osłabienie gospodarcze zachodniego świata wspomogło impet rozwojowy Chin, w którego wyniku Państwo Środka wyrasta na naszych oczach na supermocarstwo” - pisze Czubkowska, dodając, że jako takie ma bardzo konkretne interesy nie tylko na bogatym Zachodzie, ale także w Polsce, Czechach, na Litwie, Węgrzech, w Chorwacji czy Serbii. Odwołuje się przy tym do publikacji, analiz, reportaży i śledztw dotyczących stale rosnących wpływów Chin.
Chińczycy wabią pieniędzmi, perspektywą ogromnego rynku zbytu i tanimi rozwiązaniami technologicznymi. Wykorzystują niezależność samorządów i uczelni, w tym wojskowych, do nawiązywania niekontrolowanej przez nikogo współpracy i zdobywania technologicznego know-how. Przejmują fabryki i media. Pozyskują informacje o naszym życiu z mediów społecznościowych, telefonów, komputerów. Korumpują władze na wszystkich szczeblach, a do wyciszania skandali zatrudniają najlepsze agencje PR. Zjednują sobie polityków, naukowców, celebrytów i miliony zwykłych ludzi. W Europie działają niepostrzeżenie, ale na masową skalę. W swojej książce Czubkowska przedstawia mocne dowody tych działań.
Autorka jest uznaną dziennikarką, która od lat bada chińskie wpływy w Europie.

Nr 2. “Dżuma. Czarna śmierć. Najbardziej wyniszczająca epidemia wszechczasów” John Kelly/Wydawnictwo Filia
Tematem książki jest epidemia dżumy, stanowiąca po dziś dzień największą katastrofę naturalną w historii ludzkości, która, nim wygasła, uśmierciła po drodze 75 milionów ludzi - jedną trzecią ówczesnej populacji. Przygotowując się do opisania dni, w których szalała czarna śmierć, Kelly przeczytał wiele tematycznych opracowań naukowych, oryginalny materiał źródłowy oraz teksty literackie związane z wielkim pomorem. Wiele przeniósł na karty „Dżumy”.
„Zaraza ta pochodzi z Azji Środkowej, z odległego obszaru między Mongolią a Kirgizją, i być może ograniczyłaby się do tego obszaru, gdyby nie to, że w XIII wieku Mongołowie podbili większą część Eurazji, ułatwiając tym samym rozwój trzech dziedzin ludzkiej aktywności, które do dziś odgrywają ważną rolę w rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych: handlu, podroży oraz komunikacji. W przypadku Mongołów usprawnieniem komunikacji był yam, tatarska wersja ekspresu konnego. Z Azji Środkowej jeden szczep zarazy powędrował na Wschód, do Chin, drugi na Zachód, przez stepy, do Rosji. W połowie lat 40. XIV wieku szczep wędrujący na zachód, dotarł do włoskich placówek handlowych na Krymie, skąd uciekający żeglarze przenieśli chorobę do Europy i na Bliski Wschód” - pisze Kelly. W Azji Środkowej dżuma wybuchła prawdopodobnie w pierwszej ćwierci XIV wieku, a jesienią 1347 była już w Europie. Z końcem września pojawiła się na Sycylii, skąd przeniosła się na północ, do Europy kontynentalnej. Pod koniec marca 1348 roku opanowała większość środkowych i północnych Włoch, na wiosnę pojawiła się w Hiszpanii, południowej Francji i na Bałkanach. Do lata dotarła do północnej Francji, Anglii i Irlandii. Późną jesienią - do Austrii i zagroziła Niemcom. W latach 1349-1350 nawiedziła Szkocję, Skandynawię, Polskę i Portugalię. W czasie, kiedy podróż lądem z Krymu do Chin trwała od ośmiu do dwunastu miesięcy, czarna śmierć potrzebowała niespełna czterech lat, by przemierzyć Europę. Wszędzie, gdzie się pojawiała, dominował ten sam obraz - zwłoki wrzucone do zbiorowych mogił, wozy zbieraczy trupów przemierzające ulice, mężowie porzucający umierające żony i rodzice opuszczający konające dzieci w obawie przed zarażeniem.

Nr 3. "Pułapki samotności. Jak wychodzić z mentalnej izolacji i tworzyć relacje” dr Bill Howatt/Wydawnictwo Muza
Człowiek ze swej natury jest istotą społeczną. To dzięki życiu w grupie rozwijamy się i uczymy, a jednak dziś z samotnością zmaga się duży odsetek światowej populacji. W znaczący sposób przyczyniła się do tego pandemia COVID-19. Skupiliśmy się na walce z wirusem, ale poważne niebezpieczeństwo dla naszego zdrowia niesie także rozprzestrzeniająca się epidemia samotności. Jak się przed nią uchronić? Jak budować prawdziwe więzi? Na te i inne pytania próbuje odpowiedzieć w swojej książce kanadyjski psycholog z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem klinicznym.
„Pułapki samotności” to książka odpowiadająca na potrzeby współczesnego świata. Jest ona adresowana zarówno do osób, które odczuwają brak satysfakcji ze swoich relacji społecznych, jak i tych, którym samotność nie doskwiera, ale dostrzegają niebezpieczeństwa z niej wynikające. Książka mimo swojego naukowego charakteru jest napisana zrozumiałym i przystępnym językiem, a przekazywane treści mają solidną podstawę teoretyczną. Dr Bill Howatt tłumaczy istotne pojęcia, wyjaśniając różnicę pomiędzy „byciem samemu” (ang. solitude) a „byciem samotnym” (ang. loneliness), ale sporo uwagi poświęca także konkretnym ćwiczeniom praktycznym, które pomogą czytelnikom wyrwać się z zaklętego kręgu samotności. Książka zawiera też rozdział dotyczący budowania relacji w miejscu pracy, który może okazać się wartościowym mini przewodnikiem dla pracodawców.

an