Joanna pisze i... pali garnki

Saga o Von Beckach, powieści "Długa droga do domu", cykl "Zemsta i przebaczenie" oraz "Zanim nadejdzie jutro" - to niektóre tytuły książek Joanny Jax, która pochodzi z Olsztyna. - Wzięłam udział w setkach spotkaniach autorskich. Wszędzie docieram samochodem, naprawdę Polska to piękny kraj. A docieram w miejsca, gdzie bym w życiu się nie wybrała. A tam jeszcze czekają moi czytelnicy. Bywa i tak, że od jakiegoś czasu wracam w te same miejsca - opowiadała pisarka. 

Zdradziła kulisy powstawania jej książek, w których nie brakuje wątków historycznych. Okazuje się, że Joanna Jax przygotowuje się do nich bardzo skrupulatnie. - Zakupuję wiele źródłowych książek. Nie ukrywam, że mam w swojej bibliotece półkę z książkami o wielu zbrodniarzach na świecie. Zwłaszcza tych z okresu II wojny światowej. Kiedy przychodzi ksiądz po kolędzie, to syn ją zasłania - żartowała Joanna Jax. 

Uczestnicy spotkania z pisarką dowiedzieli się jeszcze, że jest ona wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, która organizuje powroty do naszego kraju potomków Polaków zesłanych na Wschód. - Co roku przyjmuje około 200 osób, a kolejne 15 tys. czeka w kolejce - wyliczała. 

Joanna Jax nie zwalnia tempa, choć ma swoim koncie już 40 tytułów, to zapowiedziała powstawanie kolejnych, w tym książki dla dzieci i młodzieży, której reprezentanci też byli obecni w Gminnej Bibliotece w Szaflarach. I oni nie kryli radości, kiedy pisarki opowiadała o kulisach powstawania jej książek. - Moja siostra zawsze mi się pyta, co chcę na gwiazdkę. Odpowiadam, że komplet garnków. Co roku jest tak samo. W końcu kiedyś nie wytrzymała i zapytała się o to, co ja robię z tymi garnkami. Odpowiedź jest bardzo prosta, po prostu kiedy kończę książkę niemal każdy posiłek jest przypalony, a zwłaszcza ziemniaki - przyznawała pani Joanna. Nawiązała też do swojego taty. - Akurat byłam bardzo zaabsorbowana jakimś wydarzeniami w zimie. Tata prosił mnie, bym do niego przyjechała. Wystarczyło, że wsiądę w samochód i przejadę niewielki odcinek drogi przez las. Powiedziałam mu, że nie mam mowy, bo wpadnę w zasypy śnieżne. Mocno się zdziwił z mojej odpowiedzi, bo był... środek lata - śmiała się pisarka. 

Kiedy na dobre zaczęła pisać książki łączyła to z pracą w korporacji. Jednak przyszedł taki moment w życiu Joanny Jax, że powiedziała dość. - Było to po spotkaniu autorskim w jej rodzinnym Olsztynie. Przed promocją zrobiłam zakupy w Biedronce. Oblałam się w pracy jeszcze kawą, pożyczyłam z naszej służbowej garderoby coś na przebranie. Okazało się, że ubrałam nową odzież na lewo. A do tego prawie bym się spóźniałam na to spotkanie. Zresztą sądziłam, że nie będzie duża frekwencja. Po czym wchodzę na spotkanie, a tam pełna sala czytelników i dziennikarzy. A ja z tymi torbami, zaskoczona, umęczona... Wtedy powiedziałam sobie, że tak dalej być nie może - wspominała pisarka. 

jg