Uniwersum Metro 2033 powraca. Mamy dla Was książki

Dla przypomnienia. W 2005 r. Dmitry Gluhovsky - rosyjski pisarz, dziennikarz i felietonista wydał posapokaliptyczną powieść "Metro 2033", która w krótkim czasie stała się bestsellerem. W 2009 r. wydał kolejną z tego samego nurtu, czyli "Metro 2034", a pomysł rozwinął w międzynarodowy projekt o nazwie Uniwersum Metro 2033. Pod jego szyldem, stosując się do ustalonych przez Glukhovsky`ego reguł, piszą i publikują autorzy z całego świata.

Sam Glukhovsky o projekcie pisał: "Narodził się z idei, by czytelnicy "Metra 2033" mogli stać się pisarzami i bardzo szybko zamienił się w całe uniwersum. Niemal dziewięćdziesiąt książek napisanych przez autorów z Rosji, Ukrainy, Białorusi, Polski, Anglii i Włoch przekształciło mapę Ziemi z postnuklearnej pustyni w migoczącą płomykami ludzkich dusz żywą tkankę. (...) Powieści w Uniwersum Metro 2033 po prostu opisywały świat po Apokalipsie: to był pierwszy akt naszego dramatu. W drugim ich bohaterzy połączą siły, staną ramię w ramię lub stoczą ze sobą walkę". Tak wystartował kolejny projekt słynnego pisarza - Uniwersum Metro 2035. Zapalnikiem nowego cyklu była oczywiście wydana w 2015 roku powieść Glukhovsky`ego "Metro 2035".

Po dłuższej przerwie wydawnictwo Insignis restartuje projekt, który przez wiele lat rozpalał wyobraźnię fanów literatury postapo. Tym razem wykreowane przez Dmitrija Glukhovsky’ego uniwersum, a mowa tu o pierwszym – Metro 2033, odsłania skrawek świata, który ocalał w paryskim metrze. Przybliża go czytelnikom Pierre Bordage, a jego tytuł to „Paryż: Lewy Brzeg”. 

Katastrofa nastąpiła dawno temu. Nikt już nie pamięta, kiedy dokładnie. Ci, którzy ocaleli, byli zmuszeni zejść do ciemnych, dusznych tuneli paryskiego metra. Zasiedlili je i stworzyli społeczność na gruzach tętniącej niegdyś życiem europejskiej stolicy. Z czasem zaczęli nazywać siebie Metrolitami. „Metrolici nie znają innego świata poza Metrem 2033, a dokładnie jego Lewym Brzegiem. Jest to mroczny przybytek korytarzy, tuneli i stacji.”

Lewy Brzeg to obszar metra rozciągający się po lewej stronie Sekwany. Ci, którzy szukali ochrony, zamieszkali tu w jednym z dziesięciu węzłów zrzeszających pomniejsze stacje, ci zaś, którzy cenili niezależność albo byli wyrzutkami –  w którejś z szesnastu niezależnych stacji nieobjętych żadnym protektoratem. Pomiędzy stacjami włóczą się Pancerni, koczownicza banda zajmująca się eksplorowaniem podziemi w poszukiwaniu broni, amunicji i innych zasobów dla gotowych za nie zapłacić.

„(…) węzeł to aglomeracja kilku stacji, od dwóch do dziewięciu, podczas gdy stacje niezależne, jak sama nazwa wskazuje, nie są częścią żadnej całości.
Głównym węzłem jest Montparnasse, czyli Wyłonienie. Jest ono położone mniej więcej w sercu Lewobrzeża i najliczniej zamieszkane, a przy okazji stanowi siedzibę wyznawców kultu o tej samej nazwie.do węzła zaliczają się stacje: Gare, Pasteur, Gaite, Quinet, Vavin, Dame-de-Champs, Bienvenue, Falguiere oraz Placide. Tradycyjnie łączą się z nimi również aglomeracje 4P (Pernety, Plaisance, Porte-de-Vanves i plantacje) oraz Versailles (Porte-de-Versailles, Convention, Vaugirard).

Drugim co do znaczenia węzłem jest Italie, lub też Małe Chiny, który obejmuje stacje Palace, Gobelins, Marcel, Campo-Formio, Tolbiac, Maison Blanche i Porte-d`I. od czasu zawarcia porozumień z węzłami Villejuif oraz Ivry potęga Małych Chin coraz bardziej zagraża Wyłonieniu, czyli węzłowi Montparnasse. Mairie d`Ivry w dogodny sposób łączy je teraz z tunelem kolejki podziemnej RER C, którego długość nadal nie jest pewna, niemniej jest to obiecujące miejsce na rozwój hodowli zwierząt i założenie  ogrodów warzywnych.

W następnej kolejności wymienić należy Maubourg (Ecole-Militaire, Tour); Odeon (Germain-des-Pres, Mabillon, Sulpice, Odeon, Sorbonne, Michel); Bac (Orsay, Assemlbee, Solferino, Rue, Babylone); Baloubouffe (Balard, Lourmel, Boucicaut, Felix-Feure), które jest głównym dostarczycielem ryb, skorupiaków, mięczaków i innych jadalnych stworzeń wodnych na cały Lewy Brzeg.

Autonomia niezrzeszonych stacji w dużym stopniu zależy od dobrej woli ich zamożnych sąsiadów. Niejedna już sama oddała się pod protekcję węzła, który w niedalekiej przyszłości i tak by ją wchłonął. Na przykład Censier poprosiła Italie o ochronę przed nalotami grabieżców z Monge. Duroc, która jest koniecznym przystankiem w podróży na zachód Lewobrzeża, sporą część swych niebagatelnych dochodów z myta przekazuje olbrzymiemu Montparnasse.

Wspomnijmy również o bandach koczowników, nieprzywiązanych do żadnego miejsca. Ci z nich, którzy wybrali życie łupieżców, toczą odwieczną wojnę ze służbami porządkowymi i w przypadku pojmania są systematycznie skazywani na wyłonienie. Co do Pancernych, to zajmują się oni eksploracją podziemi w poszukiwaniu broni i amunicji, porzuconych na ogół w ciężko dostępnych, zabezpieczonych komorach. Jeśli ktoś nadal nie wierzy w istnienie dawnej cywilizacji na powierzchni, musi przyjąć to za kolejny dowód pozostawionej przez nią spuścizny. Pancerni zajmują się również dostawą rozmaitych towarów, takich jak benzyna do agregatów, i deficytowych przedmiotów w rodzaju zapalniczek, zapałek, papierosów, świec, lamp olejnych, baterii czy alkoholu, wydobywanych z podziemnych magazynów, do których nie potrafi się przedostać nikt poza nimi. Mimo że ta grupa nie przestrzega żadnych zasad regulujących życie społeczne na Lewym Brzegu, jest na ogół dobrze przyjmowana. Jedynym prawem, jakie respektują Pancerni, jest prawo do wolności, a jedynym ich wyzwaniem – przygoda. Być może nie są tak użyteczni, jak plantatorzy grzybów czy warzyw, hodowcy szczurów, owadów, larw, ryb i skorupiaków, ale na pewno przyczyniają się do wzrostu ogólnego dobrobytu.”

W podziemiach metra rodzi się też coraz więcej dzieci, coraz częściej z mutacjami przystosowującymi je do życia w świecie bez słońca. Są dla przykładu noktowie, którzy widzą w ciemności, jak gdyby nieustannie rozświetlały ją płomienie, albo praktycznie ślepi ludzie krety, wyposażeni za to w najwrażliwszy słuch. Zdarzają się wibraci i wibratki o nieprzeciętnie gęstym owłosieniu, działającym jak anteny, co pozwala im pochwycić najmniejszy ruch, każde drgnięcie w promieniu setek kroków.

Rozrastanie się ogromnej podziemnej społeczności powoduje, że magazyny żywności pustoszeją, a widmo wyczerpania zapasów wody pitnej majaczy gdzieś na horyzoncie. Rosną niepokoje społeczne. Ścierają się frakcje. Każda ze stron ma w swoich szeregach obcych agentów i zdrajców. Czy wojna pomiędzy mocarstwami Lewego Brzegu jest zatem nieunikniona?

Madonna z Bac, tajemnicza kobieta wędrująca mrocznymi tunelami paryskiego metra w asyście oddziału zbrojnych strażników twierdzi, że wie jak ocalić znany jej świat. Ogłasza, że tylko zjednoczenie Lewego Brzegu pozwoli przeciwstawić się prawdziwemu zagrożeniu, które według niej nadciąga zza Sekwany, z terenów niepoznanego, owianego złą sławą i mrocznym legendami Prawego Brzegu. Madonna chce powołać federację wszystkich węzłów i stacji, wyrusza więc w podróż, by przekonać do swej koncepcji przedstawicieli liczących się w metrze rad. Nie wszyscy są z tego zadowoleni. Koncepcja federacji może bowiem naruszyć misterną sieć politycznych zależności i wpływów, oplatającą cały Lewy Brzeg, która wielu możnym jest na rękę. Madonna ma szansę zjednać sobie przyjaciół, ale również zyskać śmiertelnie niebezpiecznych wrogów.

W ten oto sposób wprowadziliśmy Was w świat „Uniwersum Metro 2033. Paryż: Lewy Brzeg” Pierre’a Bordage’a - znanego francuskiego autora literatury SF. Na kartach książki stworzył on mroczną, misternie utkaną, brutalną historię, spisaną niezwykle sugestywnym językiem i opowiadającą o ludziach pchanych ku ostateczności i okrutnej przemocy. To nie będzie łatwa opowieść, ale zdecydowanie warta poznania.
Dlatego od Wydawnictwa INSIGNIS mamy dla Was 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które napiszą do nas jako pierwsze dziś, we wtorek 16.04 o godzinie 16 na adres: konkurs@24tp.pl. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: Metro 2033.

an