Kuberska, Telimena i mrówki

Odpowiedzialnemu za ratuszowe spotkania Stanisławowi Krzakowi danego słowa wciąż udaje się dotrzymać. Przed ratuszową publicznością mieli w tym roku - jak obiecał - występować aktorzy związani z Nowym Targiem, i występują. Po Piotrze Cyrwusie - w styczniu, Stanisławie Jaskułce - w lutym, Mateuszu Dewerze - w marcu, Szymonie Budzyku - w kwietniu i młodziutkim Michale Balickim - w maju, przyszła pora na kolejną aktorkę młodego pokolenia o nowotarskich korzeniach.

Joanna Kuberska, która warszawską Akademię Teatralną ukończyła zaledwie siedem lat temu, znana jest dziś doskonale głównie z ról serialowych. Zagrała lub gra nadal w takich produkcjach jak „M jak miłość”, „Ojciec Mateusz”, „Żmijowisko”, „Młody Piłsudski”, „O mnie się nie martw”, „Leśniczówka”, „Przyjaciółki”, „Chyłka”, „Zawsze warto”, „Za marzenia”, „Po prostu przyjaźń”, „W rytmie serca”, „Na noże”, „Druga połowa”, a na stałe związana jest z warszawskim teatrami „Kwadrat” i „Kamienica”.

Na salonie poezji w Nowym Targu gościła w niedzielę po raz drugi, od jej pierwszego występu przed nowotarską publicznością - razem wówczas z Juliuszem Chrząstowskim - upłynęło jedenaście lat. Był to salon pięćdziesiąty, jubileuszowy i Joanna Kuberska opowiadała o nim z łezką w oku.

- Byłam wtedy na pierwszym roku Akademii Teatralnej w Warszawie i nie myślałam, że tak się wszystko ładnie potoczy - zwierzała się w niedzielę. - Nie wiedziałam, czy się uda, czy będę pracować w tym zawodzie, czy w teatrze, czy na ekranie. Dziś, po tych jedenastu latach, tym bardziej jest mi miło widzieć tyle znajomych twarzy z różnych okresów mojego życia, przyjaciół z lat szkolnych, dziecięcych.

A o tym, że przyjaciołom też było miło, najlepiej świadczyła po programie chęć zrobienia sobie zdjęć z popularną aktorką.

Sam repertuar natomiast na niedzielne słoneczne przedpołudnie, ale też właśnie na te wyjątkowe, pełne niepokoju czasy, wymarzony - piąta księga „Pana Tadeusza”, czyli strofy wieszcza m.in. o kobiecych rozterkach, Telimenie i mrówkach, kłótni i planach ostatniego zajazdu na Litwie, a więc fragmenty lekkie, łatwe i przyjemne. Na dodatek świetnie przez aktorkę czytane, bo - jak zdradziła po występie - profesor Teresa Budzisz-Krzyżanowska swoim młodym podopiecznym w warszawskiej Akademii Teatralnej naszej narodowej epopei nie odpuszczała.