Z archiwum

Flisacy na morzu - to był piękny dzień

Reklama

Były wielkie emocje. Nieplanowany rejs Bałtykiem i pokłony przed Neptunem. W niedzielę 1 lipca 2007 r. flisacy ze Sromowiec dopłynęli do Gdańska. Dla czterech Stanisławów (Sprocha, Chmiela, Janczego, Janczego zwanego Duchem) i jednego Jana (Sienkiewicza) była to przygoda życia.

Udało się

Choć niewielu wierzyło, że dadzą radę Wiśle, uparli się. 11 czerwca 2007 roku spakowali plecaki i poszli na przystań. Na chwilę przed wyruszeniem w rejs wywiązała się sprzeczka o to, kto na łodzi przejmie obowiązki „mamy”. Ostatecznie miał zadecydować charakter. Pierwszy postój w Łącku był dla nich dojść nerwowy. Tego dnia deszcz dał im się mocno we znaki. Później szło gładko... z małymi wyjątkami. – W Gołkowicach na wysokości Świniarska musieliśmy przenieść łodzie – nie dało się dalej płynąć – wspomina Jan Sienkiewicz, prezes flisaków. – W Toruniu także mieliśmy przerwę w spływie, bo akurat trafiła nam się za wysoka fala. Pozostałych 18 dni na wodzie było raczej miłych. Zwiedzanie najpiękniejszych zakątków Polski, spotkania ze znanymi ludźmi. Zdjęcia, wywiady i nagrania dla telewizji. – Przeważnie witały nas władze miasta lub gminy. Byli także pracownicy biur promocji. Najmilsza gościna trafiła się nam jednak u państwa Żmijewskich – opowiada Sienkiewicz. To był drugi tydzień rejsu. – Popłynęliśmy akurat w kierunku Czerwińska nad Wisłą. Około godz. 19.30, gdy zaczęliśmy szukać noclegu, zrobiło się dojść nerwowo – dodaje. – Kiedy w perspektywie mieliśmy kolejne 20 km na łodziach, na brzegu powitał nas sympatyczny mężczyzna, który – jak potem się przyznał – czekał na nas od chwili, gdy usłyszał, że wypłynęliśmy ze Sromowiec. Oddał nam do dyspozycji dom, a sam przeniósł się z żoną do pomieszczenia letniskowego. Później z dumą opowiadał sąsiadom, że u niego nocowaliśmy – wspomina prezes.

Matrymonialne pudło

Powitanie w Gdańsku było dla flisaków wielką niespodzianką. Raczej spontaniczną, niż dokładnie przygotowaną. Choć na brzegu nie powitały ich władze miasta, dopisali mieszkańcy i turyści. – Zrobiliśmy wielką furorę koło Neptuna. Praktycznie wszyscy ze starówki się zbiegli, by nas zobaczyć. Oczywiście, śpiewaliśmy i tańczyli, a z nami około 200 osób. Wszystko to trwało jakieś dwie godziny. Z żalem się żegnaliśmy – dodaje Sienkiewicz. – Gdybym miał wybrać jedno szczególne dla mnie miejsce, które odwiedziliśmy, miałbym problem – przyznaje Stanisław Chmiel. – Ustalanie, gdzie było lepiej, a gdzie gorzej, nie jest tu ważne. Ważny był cel – pomoc dzieciom niepełnosprawnym w Szczawnicy oraz promocja Pienin i Spływu Dunajcem. I to się udało. Gorzej było z matrymonialną ofertą. Dwóch młodych Staszków liczyło, że może podczas rejsu uda się im spotkać tę jedyną. – Staszki to zatwardziali kawalerzy – wprawdzie rozdawali numery telefonu miłym paniom, ale do Sromowiec, z tego co wiem, pojechali sami – relacjonuje Sienkiewicz.

Come back za rok, może dwa

Ostatni dzień wyprawy był dla flisaków wyjątkowy nie tylko dlatego, że dobili do Gdańska, ale również ze względu na licytację łodzi. Dochód z niej ma być darem przewoźników dla Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Szczawnicy. – Przebijanie ceny było ostre. Do piątku największą sumę dawała pani z Kielc. Licytację zakończyliśmy na antenie Trójki, a nie tak, jak wcześniej planowaliśmy – w Gdańsku. Dostaliśmy za naszą łódź 7. 774 zł – mówi prezes flisaków. Jak po trzech tygodniach rejsu powitano w domu flisaków – tego żaden z nich nie chciał zdradzić. – Na przystani, z tego co wiem, na sobotę bądź niedzielę panie z koła gospodyń wiejskich szykują dla nas poczęstunek. Wtedy wszyscy mamy się spotkać – zmienia temat Stanisław Chmiel. Czy w przyszłym roku flisacy ponownie wypłyną na podbój Gdańska? Odpowiedzi na to pytanie są różne. - Planowaliśmy tylko jeden raz płynąć. Gdybyśmy co roku robili taki rejs, nie byłoby to już tak wielką atrakcją – wyjaśnia Chmiel. – A dlaczego nie? Może popłyniemy znowu? – nie wyklucza Sienkiewicz.

Aneta Dusik

Tygodnik Podhalański 27/2007

fot. Jurek Jurecki

Reklama

Komentarze Facebook

Powyższe komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu społecznościowego Facebook.
Redakcja 24tp.pl nie wpływa na treść oraz nie odpowiada za wpisy dokonane przez użytkowników portalu Facebook.

Z archiwum

Flisacy na morzu - to był piękny dzień

Były wielkie emocje. Nieplanowany rejs Bałtykiem i pokłony przed Neptunem. W niedzielę 1 lipca 2007 r. flisacy ze Sromowiec dopłynęli do Gdańska. Dla czterech Stanisławów (Sprocha, Chmiela, Janczego, Janczego zwanego Duchem) i jednego Jana (Sienkiewicza) była to przygoda życia.

Harda młodość pod chmurką

Porwanie kryminalne, czyli ostatni smrek na Zgorzelisku

150 urodziny Zespołu Szkół Budowlanych w Zakopanem

Obchody Dnia Katyńskiego w Gminie Poronin

Nieznana Konradówka, willa Antoniny i Konrada Nikorowiczów

Najpiękniejsze palmy w Kościele Św. Krzyża w Zakopanem

Zdzisław Walczak. Kronikarz naszej tradycji

Gorąco na Walowej Górze, taki remont ludzi bulwersuje

Tatrzańskie kolory świata dla Ewy

Wagary z żonkilem w zakopiańskiej Mediatece

III Memoriał Włodzimierza Weselskiego w Zakopanem

Slalom Gigant i walka o Puchar Wójta Gminy Poronin

Medalowy Pierwszy Krok wojowników z Czerwiennego

Pół wieku Muzeum Karola Szymanowskiego w Atmie

Kabaretowo-teatralne ferie w Poroninie za nami

Nowe elementy ekspozycji stałej w Muzeum Tatrzańskim

Strategia rozwoju Zakopanego

IV Bal Charytatywny PSONI Zakopane 2026

Gala rozdania Marek Tatrzańskich za rok 2025

Czas się kończy, przyjdźcie koniecznie obejrzeć prace Władysława Trebuni-Tutki

Poetyckie spotkania w Białym Dunajcu

Morze i góry spotykają się w Zakopanem

Andrzej Krzeptowski Bohac w Czerwonym Dworze

EABS w zakopiańskim Kombinacie

Kolekcja w Okszy otwarta dla publiczności

Dziadkowie, wnukowie, radość

Światło serca w Czerwonym Dworze

Muzyczne pasje Władysława Trebuni-Tutki

Szumny i Bogu Miłe w Kościele Św. Krzyża

Nowe muzeum pod Giewontem

Zobacz pozostałe galerie