2021-06-08 10:00:00

Wspaniałe dziewczyny

Moje Kilimandżaro

Angelika Chrapkiewicz-Gądek i Kasia Rogowiec z Rabki Zarytego zdobyły swoje Kilimandżaro. Jedna na inwalidzkim wózku, druga bez rąk. O ich sukcesie pisaliśmy w 2008 roku. Potem dziewczyny zdobywały kolejne szczyty. Przypomnijmy jak relacjonowaliśmy ich pierwszy krok.

Góralki szczęśliwie wracają z wyprawy zorganizowanej przez fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”. Nasze bohaterki wylądują na warszawskim lotnisku w sobotę, 11 października. Obie są w grupie pierwszych niepełnosprawnych osób na świecie, które dotarły na wysokość 5.200 m n.p.m. Na szczyt nie doszły, ale dotarły tak wysoko, że ich wyczynu nie można inaczej ocenić jak wielki sukces. Szły mimo potwornych problemów z oddychaniem na tej wysokości, mimo zmęczenia i niedospania. To był dla nich morderczy wysiłek. Wygrały. Wczoraj Angelika dodzwoniła się przez telefon satelitarny do swojego męża. Szymon Chrapkiewicz-Gądek spisał jej wypowiedź skierowaną do czytelników Tygodnika Podhalańskiego. – Powyżej 4700 m n.p.m. oddychało się już bardzo ciężko. Byłam niesiona na górę w specjalnie zrobionym siedzisku. Mimo że miałam mnóstwo ubrań na sobie, marzłam. Zaczęły się problemy z krążeniem, bolał mnie kręgosłup, ale najtrudniejsze było oddychanie. Powyżej 5 tys. metrów powietrze jest już tak rozrzedzone, że do płuc dociera niewielka ilość tlenu. Bogdan Bednarz i Afrykańczycy, którzy nieśli mnie kolejno na plecach robili pięć kroków i odpoczynek, kolejne pięć kroków i znów odpoczynek. Nogi zapadały im się w podłożu. Bardzo ciężko im się oddychało, ale nie skarżyli się, tylko szli dalej, dając z siebie wszystko.

Fizycznie i psychicznie byłam w stanie wspinać się wyżej, ale patrząc na ich ciężką walkę podjęłam decyzję, że dalej nie idę. Zostaję na wysokości 5200 m n.p.m. I chyba z tego jestem najbardziej dumna. Bo mimo tego, że z całych sił chciałam się wspiąć na szczyt, bardziej niż o sobie pomyślałam o nich. W tamtym momencie zdobyłam swoje Kilimandżaro. Tak czuję – relacjonuje Angelika. – Czym dla mnie była ta wyprawa? Kolejnym potwierdzeniem, że warto sobie wyznaczać cele i do nich dążyć, że warto mieć marzenia... Kiedy człowiek ma cel i go osiągnie, czuje się szczęśliwy, ale to szczęście pojawia się również wtedy, gdy próbuje go osiągnąć. Kiedy zeszliśmy do obozu Horombo Hut na wysokości 3720 m n.p.m. byłam bardzo zmęczona, cała trzęsłam się z zimna, ludzie z ekipy obłożyli mnie termoforami, żeby mnie rozgrzać. Nie pamiętam co do mnie mówili, ale pamiętam o czym myślałam – byłam szczęśliwa, bo dałam z siebie wszystko. Kolejny raz walczyłam o siebie i czuję, że wygrałam.

Tygodnik Podhalański 41/2008

Reklama

Komentarze Facebook

Powyższe komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu społecznościowego Facebook.
Redakcja 24tp.pl nie wpływa na treść oraz nie odpowiada za wpisy dokonane przez użytkowników portalu Facebook.

Wspaniałe dziewczyny

Moje Kilimandżaro

Angelika Chrapkiewicz-Gądek i Kasia Rogowiec z Rabki Zarytego zdobyły swoje Kilimandżaro. Jedna na inwalidzkim wózku, druga bez rąk. O ich sukcesie pisaliśmy w 2008 roku. Potem dziewczyny zdobywały kolejne szczyty. Przypomnijmy jak relacjonowaliśmy ich pierwszy krok.

Światło serca w Czerwonym Dworze

Muzyczne pasje Władysława Trebuni-Tutki

Szumny i Bogu Miłe w Kościele Św. Krzyża

Nowe muzeum pod Giewontem

Basia Giewont z Zakopanego walczy o Eurowizję

Akademia Lotnika pod Giewontem

Rzeźby Berbeki i obrazy Zaborowskiego w Witkacym

Szkolnie i kolędowo

Zaglądamy do Czerwonego Dworu

Jedla z koncertem w Atmie

Żółty żonkil nadzieją dla hospicjum

Złote, srebrne i brązowe medale dla karateków

Wychowanie fizyczne na nartach

Kraków - Zakopane - 50 lat elektryfikacji linii kolejowej

Powiatowa Gala Stypendialna w Teatrze Witkacego

Górskie serki i pasterskie dzwonki

Fenomen szopki krakowskiej

Nagrodzeni zasłużeni dla Kościeliska

Tatry dla krwiodawców i nie tylko

Joanny Wnuk-Nazarowej opowieść o Henryku Mikołaju Góreckim

Jubileuszowe spotkanie krwiodawców w Witkacym

Wymiana desek z Sopotem za nami, sezon zimowy otwarty

Nocne niebo na Stacji Kultura Zakopane

Kapitan Barbara Grocholska-Kurkowiak ma ciepły dom

Podhalańskie mamuty i astronauci z Gliczarowa

Wielkie Forum Samorządowe pod Giewontem

Grecko-chrześcijańskie tropy pod Giewontem

Dom Pamięci w Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem

Tu króluje rzeźba, "Jutrzenka", sala po prawej

Na osnowie czasu, czyli pół wieku Małgorzaty Kowalczyk

Zobacz pozostałe galerie