Żono, przyjmij tę obrączkę w Tatrach

Bukowina Tatrzańska to gmina, w której najprawdopodobniej udziela się najwięcej w Polsce ślubów w plenerze. Wszelkie rekordy padają w czerwcu, tylko 19 czerwca pracownicy tutejszego Urzędu Stanu Cywilnego przyjmą w Tatrach 6 przyrzeczeń małżeńskich. Grażyna Tybor, szefowa USC, będzie czekała na młode pary nad Morskim Okiem, jej zastępca Sylwester Pytel - na Rusinowej Polanie. Kandydatów na małżonków nie odstraszają opłaty. Oprócz tej standardowej za sporządzenie aktu małżeństwa w wysokości 84 zł za każdy ślub poza urzędem trzeba zapłacić 1 tys. zł. Jeśli ceremonia jest na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, ten żąda jeszcze opłaty w wysokości 2 tys. zł.

- Na terenie naszej gminy jest najciekawsza część gór - Tatry Wysokie. To u nas jest Morskie Oko, Rusinowa Polana, Dolina Roztoki czy Pięciu Stawów - mówi z dumą Sylwester Pytel.

Przy kapliczce, dzwonie lub ławostołach

Na terenie Tatr są jednak ściśle określone miejsca wyznaczone przez TPN, w których przed urzędnikiem USC można złożyć małżeńską przysięgę. Jest ich siedem: na Kasprowym Wierchu przy dzwonie (obok budynku stacji meteorologicznej), w Dolinie Chochołowskiej obok schroniska PTTK, w Dolinie Kościelskiej nad Smreczyńskim Stawem, w Dolinie Strążyskiej na polanie przy ławostołach, na Polanie Kalatówki-  na morenie przy schronisku (Dolina Bystrej), nad Morskim Okiem przy kapliczce Matki Boskiej od Szczęśliwych Powrotów oraz na Polanie Rusinowej przy ławostołach. Tak więc okazję do wycieczek w Tatry w czasie pracy mają także urzędnicy USC z zakopiańskiego magistratu i gminy Kościelisko. 

  
Mimo wysokich opłat dla młodożeńców sami urzędnicy USC są skromnie opłacani za pracę w terenie, nierzadko w ekstremalnych warunkach. - Ja po prostu lubię chodzić w Tatry, po ceremonii zazwyczaj idę wyżej - podkreśla Sylwester Pytel, który togę nosi w plecaku, a na szlaku wygląda jak turysta. Dodaje jednak, że kiedy przychodzi sezon i co sobotę są śluby w górach, bywa, że czasem jest zmęczony albo chętnie wybrałby się na inny szlak.

Pani Grażyna Tybor pod schronisko nad Morskim Okiem - dzięki przepustce - dojeżdża samochodem, ale i to bywa niełatwe. Czasem nawet samochód z napędem na cztery koła sobie nie radzi. - Kiedyś we wrześniu była taka zamieć, że nie dało się wychylić nosa ze schroniska. O dotarciu do wyznaczonego przez TPN miejsca nad Morskim Okiem nie było mowy. Kierowniczka schroniska udostępniła nam największą wolną salę i tak pomiędzy piętrowymi łóżkami przyjęłam przysięgę małżeńską - wspomina Grażyna Tybor.

Nie tylko ci, co Tatry kochają

Na ślub w górach decydują się zazwyczaj ludzie, którzy chodzą po Tatrach, wspinają się, mają z tym miejscem jakieś wspomnienia. Zdarza się jednak, że przyszli małżonkowie nie mają pojęcia, gdzie tak naprawdę jest wybrane przez nich miejsce na ceremonię. Bywają też dziwne pytania i prośby.  Dziwią się, że nie można dojechać samochodem na miejsce. Pytają, gdzie będą mogli się przebrać - opowiada Beata Kulawiak z TPN-u.
W tym roku park wydał już 28 zezwoleń na ceremonię ślubną, największą popularnością cieszy się Kasprowy Wierch, Morskie Oko i Rusinowa Polana.     

Patent na suknię

Niektórzy niosą strój ślubny w plecaku i przebierają się na miejscu. Są tacy, którzy decydują się na strój sportowy. Zdarzają się też młodzi, którzy docierają do wyznaczonego miejsca "na galowo". Tylko buty mają trekkingowe. - Żeby nie ubrudzić sukni ślubnej, jest kilka patentów. Niektórzy obszywają dół sukni specjalną taśmą, która podnosi całą suknię do góry, inni zwijają suknie w kłębuszek i przywiązują sznurkiem, który pani młoda zaczepia sobie na ramieniu - opowiada urzędnik z Bukowiny Tatrzańskiej. - W górach jednak trzeba być przygotowanym na wszystko - podkreśla. Bywa, że na dole wiosna, a w górach śnieg. Pogoda płata  figle i zmienia się z minuty na minutę.

"Tak" w okienku pogodowym

Wyznaczone wcześniej godziny ceremonii bywają zazwyczaj umowne. - Ja siedzę w radarze, dzięki któremu można w danym dniu z dużą dokładnością przewidzieć pogodę - Sylwester Pytel mówi o aplikacji windy.com. Trzeba jednak umieć z niej korzystać - dodaje. - Dostosowujemy się do pogody, można z dokładnością do kilku minut przewidzieć, kiedy przestanie padać i na chwilę się przejaśni - tłumaczy.

Martyna i Paweł Krawczykowie ze Szczecina brali ślub na Rusinowej Polanie 15 maja tego roku. - Lubimy góry, jesteśmy w Tatrach lub Karkonoszach kilka razy w roku - opowiada Paweł. - Rusinowa Polana to dla nas wyjątkowe miejsce, to był pierwszy szlak w Tatrach, na który zabrałem narzeczoną - tłumaczy. Za miejscem tym przemawiały też walory krajobrazowe i logistyka - teren łatwo dostępny, co pozwoliło na miejsce dotrzeć gościom z wózkami dziecięcymi. - Opłaty też jakoś przełknęliśmy, choć nie są małe. Ale rozumiem TPN, że wyznacza ceny zaporowe, żeby nie było wielu chętnych - dodaje.

- Przyjechaliśmy już w środę, żeby wszystko ogarnąć. Padało codziennie aż do soboty. Jakimś cudem udało nam się dotrzeć na miejsce w sobotę bez deszczu, choć błoto było duże - relacjonuje. Gdy już byli na górze, rozpętała się taka ulewa, że wszyscy musieli się schronić w bacówce i przeczekać. Gdy na chwilę się przejaśniło, ceremonia się odbyła, potem znowu  padało. - Ale nie żałowaliśmy ani przez moment. Lepszego miejsca nie mogliśmy sobie wymarzyć. Będziemy tu zawsze wracać z dużym sentymentem - podkreśla Paweł Krawczyk. - A pan Sylwester z USC w Bukowinie Tatrzańskiej jest przesympatyczny, bardzo nam pomagał. Podtrzymywał nas na duchu, a gdy padało - z dużą dokładnością przewidział, kiedy się przejaśni - podkreśla pan młody ze Szczecina. 

 
Taka pogoda podczas ceremonii ślubnych dla Sylwestra Pytla żadna nowość. - Były już zamiecie, burze, oberwania chmury. Bywało, że musiałem uciekać tuż po ślubie, żeby ratować protokół przed zalaniem - opowiada.

Pani młoda na skraju wyczerpania

Urzędnik z bukowiańskiego USC wspomina, jak kiedyś czekał na parę nad Morskim Okiem. - A tu pani młoda dzwoni do mnie z ronda w Bukowinie Tatrzańskiej i pyta, gdzie jest to Morskie Oko. Okazało się, że para nie miała pojęcia ani gdzie to jest, ani jak się tu dociera - opowiada. Młodzi dotarli na Palenicę Białczańską własnym samochodem, tam przesiedli się do furmanki. Gdy jednak na Włosienicy okazało się, że dalej muszą iść na piechotę, pani młoda była w rozpaczy. Na nogach miała szpilki a na zmianę buty na wysokim koturnie. Na miejsce ceremonii dotarli z kilkugodzinnym opóźnieniem, a pani młoda była tak zmęczona, że żal było na nią patrzeć.

Yes, mam męża

Takim okrzykiem zakończyła się kiedyś inna ceremonia nad Morskim Okiem. - Ślub w terenie nie zawsze sprzyja powadze. Zdarza się, że młodzi i goście śmieją się, żartują, wygłupiają - opowiada Grażyna Tybor. Jej zastępca z kolei pamięta, jak kiedyś zapomniał długopisu i trzeba było zaczepiać turystów na szlaku, bo nie było czym podpisać protokołu. Doskonale pamięta też inny ślub z udziałem dużej liczby gości z Anglii. - To też był ślub nad Morskim Okiem, panowie kawalerzy dotarli dużo wcześniej na miejsce ceremonii, zaczęli mocno imprezować. Podczas ślubu trzeźwi byli już tylko państwo młodzi - wspomina.

Pani młoda rodzi

Ceremonie ślubne odbywają się w każdy dzień z wyjątkiem niedzieli. Zgodnie z przepisami zarezerwować termin trzeba co najmniej miesiąc wcześniej. Zazwyczaj umówienie terminu ślubu w Tatrach odbywa się pół roku wcześniej. Bywają jednak wyjątki. - Kiedyś wyznaczyliśmy datę za cztery dni. Pan młody błagał, żeby znaleźć jak najszybszy termin, bo pani młoda była w bardzo zaawansowanej ciąży i miała niedługo termin - opowiada Sylwester Pytel. - Gdyby dziś ktoś taki się pojawił, też znaleźlibyśmy termin w przyszłym tygodniu - dodaje.

W sezonie bywa w Tatrach tłoczno. Ludzie upierają się czasem na ślub w weekend majowy czy w okolicach 15 sierpnia. - Odradzamy, bo problem jest nawet z dotarciem na miejsce. Są ogromne korki. Nie mówiąc już o tym, że co to za frajda, brać  ślub w takich tłumach - twierdzi Grażyna Tybor.  

Nie tylko Tatry

Na terenie gminy Bukowina Tatrzańska ceremonie ślubne plenerowe odbywają się często także poza TPN-en. Modnym miejscem od kilku lat jest Stodoła u Jojo w Rzepiskach, śluby odbywają się też na bukowiańskiej Szymkówce czy w schronisku na Głodówce. Grażyna Tybor wspomina  ceremonię przed jednym z białczańskich hoteli. - To był ślub w stylu amerykańskim, taki jak oglądamy na filmach. Przed hotelem był dywan, były  girlandy, ustawione krzesła  - opowiada. A że pan młody był Szkotem, wystąpił w spódnicy, zresztą podobnie jak kilkunastu innych panów na tej uroczystości - wspomina szefowa bukowiańskiego USC