Ratownicy z Malty Służby Medycznej z Suchej Beskidzkiej zdobyli Babią Górę nie dla sportowego wyniku, lecz z myślą o podopiecznych Stowarzyszenia "Gdzie Dwóch Albo Trzech". Wejście na najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego stało się symbolem solidarności i realnego wsparcia dla tych, którzy codziennie mierzą się z trudnościami niewidocznymi na pierwszy rzut oka.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"138495"}

Są góry, które wymagają siły. Są szczyty, które wymagają wytrwałości. Ale są też takie wejścia, które wymagają przede wszystkim serca. Takie właśnie znaczenie miała wyprawa ratowników z oddziału Malta Służba Medyczna w Suchej Beskidzkiej na Babia Góra.

Babia Góra, nazywana Królową Beskidów, od lat budzi respekt wśród turystów. Kapryśna pogoda, silny wiatr i długie, wymagające podejścia sprawiają, że zdobycie szczytu wymaga dobrej kondycji i determinacji. Tym razem jednak nie chodziło o sportowe ambicje ani osobiste osiągnięcia.

Wyprawa miała wymiar symboliczny i charytatywny. Każdy krok w stronę szczytu był wyrazem wsparcia dla podopiecznych Stowarzyszenia „Gdzie Dwóch Albo Trzech”. Zmęczenie i wysiłek stały się metaforą codziennej walki osób, które zmagają się z trudnościami zdrowotnymi i życiowymi, często niewidocznymi dla otoczenia.

Ratownicy na co dzień ratują zdrowie i życie, podejmując interwencje w sytuacjach zagrożenia. Tym razem postanowili podarować coś równie cennego – nadzieję. Pokazali, że pomaganie nie ogranicza się wyłącznie do akcji medycznych. To także obecność, solidarność i realne wsparcie.

Zdobycie Babiej Góry stało się symbolem wspólnoty – dowodem na to, że łącząc siły, można pokonać nawet najbardziej wymagający szlak. To także przypomnienie, że posiadając zdrowie i możliwości, warto wykorzystać je, by pomóc tym, którzy dziś potrzebują wsparcia bardziej niż kiedykolwiek.

Organizatorzy zachęcają do dalszego wsparcia podopiecznych stowarzyszenia. Darowizny można przekazywać na konto:

42 8798 0002 0000 0019 2561 0001

z dopiskiem: „Darowizna – Babia Góra”, „Ratownicy na szlaku” lub „Wsparcie podopiecznych”.

Nie każdy wejdzie na górski szczyt. Ale każdy może stać się dla kogoś wsparciem. Bo – jak pokazali ratownicy – prawdziwe szczyty zdobywa się nie nogami, lecz sercem.

opr. p