Wybitny słowacki przewodnik górski i himalaista Peter Šperka został zamordowany w Pakistanie. W sobotę 22 czerwca w bazie wypraw w dolinie Diamir pod Nanga Parbat doszło do dramatycznego w skutkach zamachu terrorystycznego. Atak nastąpił późnym wieczorem prawdopodobnie w miejscu zwanym Bunar Nullah. Talibowie z pakistańskiej organizacji zbrojnej Jundullah otoczyli bazę, a następnie obrabowali i z zimną krwią zastrzelili dziesięciu uczestników różnych wypraw próbujących zdobyć Nanga Parbat, którzy w tym czasie przebywali w bazie. Niestety według potwierdzonych doniesień jedną z ofiar tragicznego ataku jest przyjaciel i kolega wielu z nas – Peter Šperka!

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"19383"}

Według komunikatu Pakistańskiego Instytutu Nauk Medycznych lista ofiar zamachu jest następująca: Peter Sperka i Anton Dobeš ze Słowacji, Sonam Sherpa z Nepalu, Igor Swiergun, Badavi Koszajew i Dmitrij Koniajew z Ukrainy, Ernestas Marksaitis z Litwy, Hong Luchin z USA oraz Yang Chin Han i Hu Jian z Chin. Peter i Anton byli członkami ukraińsko-gruzińskiej wyprawy na Nanga Parbat, stąd prawdopodobnie w pierwszych doniesieniach podawano, że zginęło pięciu Ukraińców nie mówiąc nic o Słowakach.

Peter urodził się w 1955 roku, przez większość życia był związany z Tatrami. Był zawodowym ratownikiem Horskej záchrannej služby. Był przewodnikiem tatrzańskim, a od 1994 roku międzynarodowym przewodnikiem wysokogórskim UIAGM. Był znanym skialpinistą, zawodnikiem, a następnie trenerem i organizatorem wielu zawodów w tej dyscyplinie. Jako konsultant pracował przy produkcji szeregu filmów, między innymi znanego polskiego serialu „Ratownicy”. Był zdobywcą czterech ośmiotysięczników: Shisha Pangmy (1996), Manaslu (1997), Broad Peak Rocky Summit (2006) i Cho Oyu (2009). W 2007 roku prowadził wyprawę na Gasherbrumy, która jednak nie zakończyła się sukcesem. Jako przewodnik prowadził klientów w góry Europy, Azji, Afryki i Ameryki Południowej. Na Gerlachu był z klientami ponad siedemset razy. Na najwyższy szczyt Tatr poprowadził między innymi pierwszą kobietę na Mount Evereście – Japonkę Junko Tabei. Stopniowo kolekcjonował szczyty tzw. korony Europy – najwyższe wierzchołki wszystkich krajów naszego kontynentu. W kwietniu tego roku wraz z Zosią Bachledą z sukcesem poprowadził polsko-słowacką wyprawę skiturową na Demawend (5671 m) w Iranie.

Pod Nanga Parbat przebywali również członkowie międzynarodowej wyprawy kierowanej przez Olę Dzik i wyprawy Polskiego Klubu Alpejskiego. Wszyscy zostali już przewiezieni śmigłowcami wojskowymi do Islamabadu. W stolicy Pakistanu są już także ciała wszystkich ofiar zamachu. Karakorum Highway jest zamknięta. Wyprawa Jacka Berbeki jest bezpieczna, i przebywa daleko od miejsca zamachu. Jak podała agencja Reutera, rzecznik organizacji Jundullah Ahmed Marwat po dokonaniu zamachu przekazał agencji następujące oświadczenie: „Obcokrajowcy są naszymi wrogami. Z dumą bierzemy odpowiedzialność za dokonanie zamachu i zapewniamy, że do tego rodzaju incydentów dojdzie w przyszłości jeszcze wielokrotnie”. Do tej pory podobne ataki na przebywających w górach Azji wspinaczy się nie zdarzały. Maoiści w Nepalu żądali czasem od wspinaczy pieniędzy w formie „podatku na rzecz rewolucji”, ale zamordowanie dziesięciu obcokrajowców, cywilów, wspinaczy, to akt bezprecedensowego okrucieństwa i terroru. To zbrodnia, która – jak się wydaje – znacząco wpłynie na ruch turystyczny i wyprawy wysokogórskie w Pakistanie oraz na wizerunek Pakistańczyków na świecie.

Wciąż nie mogę uwierzyć, że Peter nie wróci już do nas żywy. I znów tak trudno używać mi czasu przeszłego. Miał w Zakopanem wielu przyjaciół, kolegów, znajomych. Miał tu osobę mu najbliższą. Chyba żaden ze słowackich przewodników i ratowników nie był tak związany z Polską, nie mówił tak dobrze po polsku, nie bywał tak często po północnej stronie Tatr. Był świetnym facetem – z dystansem do rzeczywistości, poczuciem humoru, uśmiechem i życzliwością dla każdego. W rozmowie z nim nie istniała bariera językowa, ani kulturowa. W Zakopanem był bardzo częstym gościem, a w Witowie miał swój drugi dom.

Będzie nam Ciebie brakować Peter! Będzie nam Ciebie brakować, bo są ludzie niezastąpieni. Będziemy o Tobie pamiętać. I Ty tam o nas pamiętaj na Niebieskiej Grani. Zosiu, jesteśmy z tobą w tych trudnych chwilach. A tak w ogóle, to za dużo tych śmierci ostatnio, różnych – a wszystkie niepotrzebne. Dybel, Piotrek, Jejo, Jurek, Maciek, teraz Peter… Może już na chwilę starczy. Taki apel. Do nieba.