Podczas 9 Spotkań z Filmem Górskim w Zakopanem na pozór było jak co roku. Filmy, spotkania, slajdy, zawody wspinaczkowe… Sądzę jednak, że tegoroczne Spotkania były wyjątkowo udane, była to jedna z lepszych edycji w krótkiej, dziewięcioletniej historii tej imprezy. Dopisali goście, nieliczni ale znakomici, z tegoroczną gwiazdą – dobrze znanym w Polsce włoskim wspinaczem Simone Moro.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"20218"}

Dopisali widzowie, sala kina „Sokół” była wypełniona bardziej niż w latach poprzednich, a Dworzec Tatrzański pękał w szwach i z trudem mieścił wszystkich chętnych. Dopisała pogoda, sprzyjając tym punktom programu, które rozgrywały się w plenerze – przede wszystkim zajęciom Akademii Górskiej i zawodom wspinaczkowym. Poziom filmów zakwalifikowanych do konkursu był bardzo przyzwoity, poza nielicznymi wyjątkami. Działo się jakby mniej, ale dzięki temu uczestnicy nie byli nieustannie zmuszeni do wybierania, tak jak to bywało w latach poprzednich. Podsumowując: paradoksalnie, mimo znacznie okrojonego budżetu, tegoroczne Spotkania były nadzwyczaj udane. O filmach – nagrodzonych i pozostałych – napisze zapewne w jutrzejszym papierowym Tygodniku Poldek Rajwa. Ja zajmę się tu pozostałymi wydarzeniami.
     Bezdyskusyjną gwiazdą tegorocznych Spotkań był Simone Moro, który przyjechał do Zakopanego jedynie na dwadzieścia godzin. Ciekawą rozmowę z tym himalaistą, pilotem i ratownikiem poprowadził w kinie „Sokół” w sobotni wieczór Piotr Pustelnik. Simone mówił o swoich planach wspinaczkowych i wiele czasu poświęcił swojej nowej pasji – pilotowaniu śmigłowców i próbie stworzenia Górskiego Pogotowia Ratunkowego w Nepalu. Co prawda jego śmigłowiec tego lata rozbił się podczas jednego z lotów w Nepalu, ale Simone załatwił już sprawy związane z ubezpieczeniem i ma zamiar kupić nową maszynę i przetransportować ją ponownie do Nepalu. Włoski wspinacz długo podpisywał książki swoim fanom, wystąpił na konferencji prasowej, wziął udział w imprezie w Dworcu Tatrzańskim, a w niedzielny poranek w ramach treningu przebiegł się na Polanę Kondratową w uroczym towarzystwie młodych zakopiańskich skialpinistek.
     W tym tak tragicznym dla polskiego wspinania roku nie mogło zabraknąć spotkań poświęconych dwóm wielkim, którzy odeszli. W środowy wieczór w Dworcu Tatrzańskim Maćka Berbekę wspominali: dyrektor Teatru Witkacego Andrzej Dziuk, lekarz wielu himalajskich wypraw Lech Korniszewski, Maciej Pawlikowski, partner wspinaczkowy Maćka, były prezes KW Zakopane Ryszard Szafirski, artysta malarz Arkadiusz Waloch, producent filmowy Maciej Wojak i wiele osób spośród tłumu szczelnie wypełniającego sale Dworca. Dla Maćka zagrał też specjalnie zespół Trebunie-Tutki. W piątek wieczorem, przy podobnie licznej frekwencji, Artura Hajzera wspominali jego przyjaciele i partnerzy wspinaczkowi: Janusz Majer, Jerzy Natkański, Piotr Pustelnik i Krzysztof Wielicki. Na Placu Niepodległości odsłonięto wystawę zdjęć Macieja Berbeki z ostatniej jego wyprawy na Broad Peak.
     Nowym elementem Spotkań była w tym roku Akademia Górska – seria warsztatów terenowych i wykładów poświęconych bezpieczeństwu i ratownictwu w górach oraz przyrodzie. Odbywały się także zajęcia z jogi dla wspinaczy i zawody wspinaczkowe „Adidas Zako Boulder Power”. Spotkaniom towarzyszyły trzy wystawy: fotografii gór wysokich Krzysztofa Wielickiego, fotografii Yaro Kupčo oraz obrazów Krzysztofa Kokoryna inspirowanych górami. Odbyła się oczywiście tradycyjna już wycieczka w stylu retro, tym razem nie w góry a po Zakopanem, prowadzona ze swadą przez Józefa Pitonia. W ramach cyklu „Prawa człowieka w górach” przedstawiono film „Przypadek robotników leśnych” o przymusowej pracy robotników z Wietnamu, Rumunii i Słowacji na terenie Czech w latach 2009-2010. Zespół organizujący Centralne Archiwum Górskie przedstawił projekt dokumentacji historii polskiego wspinania w formie skatalogowania i digitalizacji zbiorów prywatnych.
     Odbyły się także spotkania z Celiną Kukuczką o zdobyciu Korony Himalajów przez jej męża Jerzego oraz z Kingą Baranowską o jej planach dokończenia kolekcji czternastu ośmiotysięczników Himalajów i Karakorum.
     Nie sposób w krótkim tekście napisać o wszystkim co działo się podczas zakopiańskich Spotkań. Impreza z pewnością – mimo budżetowych trudności – okrzepła i trzyma wysoki, dobry poziom. Paradoksalnie mniejsza liczba wydarzeń towarzyszących umożliwiła widzom i udział w ciekawych spotkaniach i obejrzenie wielu filmów. Organizacja była sprawna i obyło się bez większych wpadek. Wielka w tym zasługa biura organizacyjnego w składzie: Magda Ziaja, Kuba Brzosko, Gabi Kühn, Marta Morawiec, Marta Mazik i Agnieszka Szymaszek. Pomagało im wiele osób, których nie sposób tu wymienić. Autorem plakatu był jak zwykle Krzysztof Kokoryn, a nagrody wyrzeźbił już tradycyjnie Marcin Rząsa. Zbiorowo podziękować wypada ekipie wolontariuszy – uśmiechniętych, życzliwych i bardzo pomocnych. A już za rok jubileuszowe 10 Spotkania z Filmem Górskim w Zakopanem – bez wątpienia jedna z najlepszych cyklicznych imprez kulturalnych organizowanych w naszym miasteczku.

www.spotkania.zakopane.pl