To tu, w Tatrach, odkryła swoje miejsce w życiu, swoją przestrzeń i wolność. Tu wracała wielokrotnie, w 1991 roku przechodząc samotnie całą ich grań.

Anna Czerwińska wspina się od 30 lat, kiedyś w zespołach kobiecych - m.in. z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską, bardziej współcześnie woli w górach towarzystwo panów.

Zawsze szczera i bezpośrednia, zawsze ze zdrowym poczuciem humoru, nigdy nie kryła swojego wieku i ma subtelny dystans do swojej osoby. Uśmiecha się mówiąc, że jest najstarszą kobietą, która stanęła na Evereście. Ale ta \"starsza pani\" w wieku 58 lat robi 60-kilometrowe marszobiegi w ciągu jednego dnia!

Jeszcze w latach 70. dokonała wielu pierwszych przejść trudnych dróg tatrzańskich w zespołach kobiecych. Później podręcznikowo były Alpy i m.in. północna ściana Matterhornu latem.

Zdobywając tę samą ścianę w zimie, otwierała w tamtych latach podwoje zimowego alpinizmu pań. Kolejnym etapem były Gasherbrumy II i III w Karakorum, w roku 1975, niestety, z powodu kontuzji stawu kolanowego dla Czerwińskiej - nieszczęśliwe. Przez następne lata pozostała wierna Karakorum - 4 lata później, zdobywając wraz z Palmowską Rakaposhi (7788 m).

W 1983 roku, w tym samym towarzystwie, stanęła na szczycie pierwszego ośmiotysięcznika - Broad Peak (8047 m n.p.m.). Już wtedy przyglądała się oddalonemu o 9 km K2. Dwa lata później z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską weszła na Nanga Parbat (8125 m) - było to pierwsze całkowicie kobiece wejście na ten szczyt. Aż pięciokrotnie wspinała się na K2.

W 1986 r. była świadkiem tragedii, jakie się rozegrały na tej górze. Zginęło trzynaście osób, w tym troje Polaków. Jednak próbę - jak uważa - najbardziej zaawansowaną podjęła w 2005 roku. W latach 90. zdobywała kolejne szczyty do Korony Ziemi, tj. najwyższe szczyty kolejnych kontynentów.

Ukończone studia farmaceutyczne nie poszły na marne. Ania potrafi skutecznie leczyć nie tylko wysoko w górach i nie tylko siebie. Wielokrotnie pomagała współtowarzyszom na wyprawach.

Nie potrafi uleczyć obrzęku płuc, ale jest w stanie postawić trafną diagnozę, odpowiednio wcześnie ostrzec chorego przed poważniejszymi komplikacjami. Nie wyobraża sobie jednak powrotu do zawodu, siedzenia gdzieś tam na dole.

Przez wiele lat wspinała się jako tzw. independent climber - wspinacz niezależny od sponsorów, ale też większych wypraw i ich kierowników. Fundusze gromadziła, prowadząc własną firmę, która sprowadza z Indii ubrania, biżuterię oraz inne orientalne produkty.

W 2000 roku wśród ponad 80 wejść na Everest ścianą południową Ania była jednym z dwóch niezależnych wspinaczy. Wyprawa na dach świata kosztowała Anię 25 tys. dolarów, dla porównania 50 tys. więcej kosztuje tzw. wejście komercyjne. Mama kibicowała Ani, szczególnie przy wejściu na Everest.

Mówiła: - Anulek, wejdź wreszcie na tę górę - i podarowała jej album Historia zdobycia Mount Everestu. Kiedy Ania była już w Himalajach - mama zmarła. Czerwińska nie załamała się, zdecydowała, że zdobędzie Dach Świata właśnie dla niej.

To był najwyższy, ale i ostatni szczyt brakujący do Korony Ziemi. 2001 rok był dla Ani wyjątkowo udany - zdobyła dwa kolejne ośmiotysięczniki - w maju Lhotse (8501 m n.p.m.) i we wrześniu Cho Oyu (8201 m n.p.m. ).

Dwa lata później miała pod stopami Gasherbrum II (8035 m n.p.m.), a 25 maja 2006 wdrapała się na Makalu (8463 m n.p.m.). Przy schodzeniu z tej mistycznej góry doznała halucynacji - uparcie widząc tatrzańską Dolinkę za Mnichem.

Marek Tomalik | Foto| Obok Anny Czerwińskiej stoją Jurek Natkański i Tshering (ew. Tsiring - wym. Ciring) - Szerpa wysokościowy. Zdjęcie z wyprawy na Makalu w 2006 r

Jest to pierwsza książka z przygotowywanej serii GórFanka, która spróbuje przybliżyć drogi górskie Anny Czerwińskiej, począwszy od pierwszych wspinaczek tatrzańskich. Autorka skupia się na barwnych, dramatycznych i śmiesznych wydarzeniach, a wszystko podane jest w formie rozmowy z Romanem Gołędowskim.

Ania wraca wspomnieniami kilkadziesiąt lat wstecz i próbuje przywołać dawne emocje, towarzyszące tej czy innej akcji górskiej. Całość jest bogato zilustrowana archiwalnymi fotografiami, a także obrazkami archaicznego już dzisiaj sprzętu, wycinkami z gazet oraz fragmentami pamiętnika.

Adepci wspinania przeczytają o tatrzańskich i alpejskich drogach, \"łowcy sensacji\" - poznają anegdotki o słynnych ludziach gór, feministki znajdą tu kolejne dowody na nierówne traktowanie kobiet. Wszystko szczerze, soczystym językiem i swobodną narracją - nawet o złości, smutku i bólu. I z bezpiecznym dystansem do własnej osoby.

Wydawnictwo Annapurna, 2008, 244 str., + wkładka kolorowa, format 15 x 21 cm.

Kolejny tomik z tej serii \"GórFanka. Pani Ania na Dachu Świata.\" ukaże się w kwietniu. Autorka opowie o swoich zmaganiach z ośmiotysięcznikami - Mt Everestem, Lhotse i Makalu. Dalsze dwa tomiki z tej serii ukażą się jesienią