W wieku 100 lat zmarła dzisiaj Zofia Stecka - nestorka przewodników tatrzańskich, taterniczka, alpinistka i grotołaz.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"40465"}

Była córką Adama Wisłockiego, jednego z pierwszych członków Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Od najmłodszych lat związana była z Tatrami. Będąc dzieckiem, przyjeżdżała tutaj z rodziną, a od 1947 roku na stałe zamieszkała w Zakopanem. Z wykształcenia była magistrem nauk ekonomicznych.

Tuż przed II wojną światową - jako studentka - zaczęła uprawiać taternictwo.Wspinała się głównie z Heleną Hajdukiewiczową, Aliną Kaszynową, Urszulą Kołaczkowską i Teresą Świerczyną. Przeszła wiele dróg letnich i zimowych. Miała na swoim koncie też pierwsze przejścia, m.in. na Żabi Wierch Jaworowy i Kopałkową Basztę. Turystycznie i wspinaczkowo penetrowała również Alpy, Kaukaz,góry Bułgarii, Jugosławii, Turcji, Rumunii i Grecji.

Na początku lat 50. ubiegłego wieku zainteresowała się speleologią. Była jednym z członków założycieli Koła Jaskinioznawczego przy Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym w Zakopanem, a w 1956 roku - Zakopiańskiej Sekcji Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego. Uczestniczyła w ogólnopolskich wyprawach eksploracyjnych do wielu jaskiń.

Przewodnikiem tatrzańskim Zofia Stecka została w 1966 roku, a uprawnienia przewodnickie pierwszej klasy otrzymała w 1975 roku. Uprawiała również narciarstwo wysokogórskie.

Pisała na tematy związane z historią Tatr i Podtatrza. Jej artykuły ukazywały się w wielu czasopismach. W środowisku górskim Zofia Stecka kojarzy się z „Historią przewodnictwa tatrzańskiego”, nad którą pracowała kilka lat. To ważna pozycja w literaturze górskiej, z którą każdy adept przewodnictwa tatrzańskiego - przystępując do egzaminu - ma obowiązek się zapoznać.  

Zofia Stecka wielokrotnie powtarzała, że góry były dla niej łaskawe. 22 września świętowałaby swoje setne urodziny.

jof