Ratownicy TOPR, których celem jest wejście na Dhaulagiri (8167 m), dotarli z karawaną do bazy na 4800 metrów, pod siódmym co do wysokości szczytem świata.

Wyprawa została zorganizowana dla uczczenia jubileuszu 100-lecia TOPR, czwartej organizacji ratowniczej na świecie, a pierwszej poza Alpami. Inicjatorami powołania do życia tej organizacji byli Mariusz Zaruski, późniejszy pierwszy naczelnik Straży Ratunkowej, i Mieczysław Karłowicz, który nie doczekał tej chwili, gdyż zginął w lawinie śnieżnej pod Małym Kościelcem w lutym 1909 roku.

W wyprawie ratowników po kierownictwem znanego himalaisty Ryszarda Gajewskiego uczestniczą: Maciej Pawlikowski, Roman Mazik, Edward Lichota, Tomasz Witkowski, Grzegorz Bargiel i Andrzej Mikler. Ekipa wyleciała z Polski do Kathmandu 23 marca. W stolicy Nepalu zatrzymali się kilka dni, by załatwić formalności związane z wyprawą oraz dokupić żywności. W Ministerstwie Turystyki i Lotnictwa Cywilnego odebrali pozwolenie na atakowanie szczytu, a w agencji trekkingowej spotkali się na uroczystej kolacji regionalnej. Potem przepakowali ładunki z cargo tak, by każdy miał około 30 kg, i napełnili tlenem butle zabrane z kraju. Będzie to tzw. tlen medyczny, natomiast ratownicy będą prowadzić działalność górską, nie korzystając ze wsparcia tlenowego.

27 marca po śniadaniu wyjechali busem przez Pokharę do Beni. Pokhara leży na wysokości 900 m n.p.m. i liczy około 50 tys. mieszkańców. Jest to największe centrum administracyjne, handlowe i turystyczne, położone na zachód od Kathmandu. Stamtąd wyruszają wyprawy pod znane ośmiotysięczniki – Annapurnę, Dhaulagiri i Manaslu. Przed 51 laty, w czasie wyprawy szwajcarskiej na niezdobytą wtedy jeszcze Dhaulagiri, w której uczestniczył również Jerzy Hajdukiewicz z Zakopanego, karawana pod ten szczyt wyruszyła właśnie z Pokhary, a dotarcie do bazy zajęło uczestnikom wyprawy 15 dni. Od tego czasu zbudowano nowe i ulepszono stare drogi. Wyprawa ratowników dojechała do miejscowości Beni, położonej u zbiegu dwóch rzek – Kali Gandaki i Mayagdi Khola. Podróż zajęła im 12 godzin i na miejsce dotarli już o zmroku. Wkrótce dowieziono również ładunki wyprawy, które trzeba było rozpakować i przeliczyć.

Następnego dnia przed wyruszeniem karawany jeszcze raz przepakowano sprzęt i cały ekwipunek. Ładunki osobiste i sprzętowe stanowiły 28 pakunków, a do tego doszło drugie tyle wyposażenia bazy, co zapewniła agencja trekkingowa. Karawana liczyła 80 tragarzy. Dojście z Beni do bazy zajmuje zwykle 6-7 dni marszu, z uciążliwymi i w niektórych miejscach eksponowanymi podejściami. Po każdym etapie karawana zatrzymuje się w jakiejś miejscowości, leżącej na trasie, w dolinie Myadgi. Odcinek do Bagary wiódł eksponowanymi ścieżkami, gdzie założone były poręczówki. Część tragarzy obchodziła ten trudny odcinek dłuższą, wyżej położoną drogą. Po czterech dniach karawany Maciej Pawlikowski informował: – Pogoda nam na razie dopisuje i gdyby nie karawana, do której musimy się dostosować, bylibyśmy co najmniej jeden dzień do przodu. W dolinach jest sucho i nawet wielkie wodospady są bez wody. Z tego powodu krajobraz bardziej przypomina jesień, niż wiosnę. Pod koniec czwartego dnia karawany ratownikom ukazała się Dhaulagiri II (7751 m), natomiast głównego szczytu jeszcze nie było widać, gdyż schowany jest za załomem doliny. Zobaczyli go dopiero w przedostatnim dniu karawany. Do bazy na wysokości 4800 metrów, na lodowcu Myagdi, dotarli 4 kwietnia z dwódniowym opóźnieniem z powodu straku tragaży. W następnym dniu przystąpili do ustawiania namiotów i zagospodarowania bazy.

Za obsługę public relations wyprawy odpowiedzialna jest agencja Perception PR Zbigniew Michalski z Warszawy, od którego otrzymujemy informacje.

Apoloniusz Rajwa