Rywalizacja o Koronę Himalajów wśród alpinistek weszła w ostatnią fazę. Największą szansę spośród czterech zdają się mieć: Koreanka Oh Eun-sun, która ma już na swoim koncie 13 ośmiotysięczników, i Baskijka Edurne Pasaban z dwunastoma. Obie mogą jeszcze w tym roku zdobyć brakujące do korony szczyty, ale bliższa celu wydaje się być Koreanka.

Przed 17 laty jedyną liderką wśród himalaistek z ośmioma zdobytymi ośmiotysięcznikami była Wanda Rutkiewicz. Gdyby nie zaginęła w 1992 roku na trzecim szczycie świata – Kangczendzöndze, to być może zdobycie Korony Himalajów przez pierwszą z kobiet byłoby już historią. Wanda miała na swym koncie m.in. dwa najwyższe szczyty świata – Mount Everest (8848 m), na który weszła jako trzecia z kobiet, a pierwsza z Europejek, i K2 (8601 m), który zdobyła jako pierwsza kobieta. W jej dorobku himalajskim były też samotne wejścia na Cho Oyu (8201 m) i trudną południową ścianą na Annapurnę (8091 m), a także: Nanga Parbat (8125 m), Shisha Pangma (8013 m) i oba Gasherbrumy – I (8068 m) i II (8035 m).

*

Trzeba było czekać kilkanaście lat, by rekord Wandy Rutkiewicz został poprawiony. Stało się to dopiero 3 lata temu. Włoszka Nives Meroi, która kompletuje ośmiotysięczniki razem z mężem Romano Benetem, i Austriaczka Gerlinde Kaltenbrunner, która wspina się z Ralfem Dujmovitsem, weszły w 2006 roku na swój 9. ośmiotysięcznik. W następnym roku do tej czołówki dołączyła Baskijka Edurne Pasaban i kiedy wydawało się, że między tą trójką rozstrzygnie się rywalizacja o pierwszeństwo w zdobyciu korony, niespodziewanie pojawiły się dwie Koreanki – znana z zawodów wspinaczkowych i Lodowego Pucharu Świata – Mi-sun Go oraz nieznana dotychczas na górskiej arenie Oh Eun-sun. Obie w iście sprinterskim tempie dołączyły w ciągu dwóch lat do wymienionej trójki.

Mi-sun Go w ciągu ostatnich trzech lat weszła na 10 ośmiotysięczników, w tym w ubiegłym roku na: Lhotse, K2 i Manaslu, a w tym roku na trzy w ciągu 6 tygodni: Makalu, Kangczendzöngę i Dhaulagiri, a potem jeszcze na Nanga Parbat. Przy zejściu z tego szczytu odpadła z poręczówką na wysokości około 6200 metrów, ponosząc śmierć. Do Korony Himalajów zabrakło jej dwóch Gasherbrumów, które miała zdobywać latem, oraz Annapurny, na którą wybierała się jesienią.
Oh Eun-sun, o której 2 lata temu mało kto słyszał, miała również ubiegły rok znakomity. Weszła na 4 ośmiotysięczniki: Makalu, Lhotse, Broad Peak i Manaslu, a tym roku od maja do sierpnia również na cztery: Kangczendzöngę, Dhaulagiri, Nanga Parbat i Gasherbrum I. Do korony brakuje jej tylko Annapurny, na którą wybiera się jesienią. To ona jest teraz główną rywalką Europejek, które systematycznie od kilku lat kompletują szczyty.

Wydaje się, że w tej rywalizacji nie liczy się już Włoszka Nives Meroi, która w tym roku wspinała się na Kangczendzöngę, ale zawróciła z powody złego samopoczucia Romano Beneta – nie chciała zostawić go bez opieki. Ma ona obecnie na koncie 11 ośmiotysięczników.

Austriaczka Gerlinde Kaltenbrunner na wiosnę weszła na Lhotse, a latem atakowała K2 – swój 13 ośmiotysięcznik. Warunki jednak tego lata w partii szczytowej były bardzo niebezpieczne – wisiały ogromne seraki i było dużo świeżego śniegu. Postąpiła rozsądnie i zawróciła. Tego lata jeszcze nikt nie wszedł na K2.

Najmłodszą spośród wszystkich rywalek jest Baskijka, 36-letnia Edurne Pasaban, która w maju weszła na Kangczendzöngę i do Korony Himalajów brakuje jej Shisha Pangmy i Annapurny. Ten pierwszy szczyt próbowała już zdobyć w poprzednich latach trzykrotnie, a Annapurnę raz. Najpierw chce przymierzyć się jeszcze raz do tego najniższego ośmiotysięcznika, a na koniec zostawia trudną i nieobliczalną Annapurnę. Jeżeli na pierwszym z tych szczytów jej się powiedzie, to finisz głównych rywalek na Annapurnie – Oh Eun-sun i Edurne Pasaban może być wielce interesujący. Ale czy naprawdę w himalaizmie o to chodzi? Na sukces Koreanki pracuje grupa alpinistów i wielu Szerpów, a na szczyty wchodzi, często korzystając z dodatkowego tlenu, natomiast Baskijka, która ma zespół zaprzyjaźnionych wspinaczy, zdobywa ośmiotysięczniki bez wsparcia tlenowego. Jedynie w 2001 roku, wchodząc na Mount Everest, korzystała z tlenu dodatkowego. Po ukończeniu korony chce jeszcze raz wejść na najwyższy szczyt Ziemi, tym razem nie używając dodatkowego tlenu.

Apoloniusz Rajwa