„Klub Podróżnika Shackleton” 23 lutego gościł w Cafe Bar Paparazzi Margitę Ślizowską i Michała Winka – parę nurków jaskiniowych, którzy opowiedzieli o swojej podwodnej fascynacji.

Swój pokaz zaplanowali szczegółowo. Na początku Margita przybliżyła słuchaczom arkana kursu EFR (Emergency First Responce). Nieco szokujące dane statystyczne, zaprezentowane przez Margitę, podniosły poziom adrenaliny u publiczności. Pokaz „ku przestrodze” był preludium do opowieści o niebezpiecznej, a czasami ekstremalnej przygodzie z nurkowaniem. Michał Winek pokazał serię slajdów z nurkowań na wrakach, w jaskiniach, a nawet w… zalanych korytarzach metra w Warszawie. Do ich największych i ulubionych osiągnięć nurkowych należą eksploracje na Dolnym Śląsku, w Marie Agnes – w kopalni srebra z XVI wieku, w Słowenii w Suhadolca Jama (Margita nurkowała tam jako jedyna Polka) (P 500 – odległość od otworu, –17 m – głębokość), we Francji nurkowali m.in.w Emergence du Ressel: (P 501, –52, Szaft) i Fontaine du Truffe: (P 400, –12, drugi syfon). We Włoszech zwiedzali magiczne światy grot: Grotta dei Fontanazzi (jako jedyna Polka) (P 500 m, –48 m) Pozzo 2000 oraz Pozzo Finale – Grotta dell Elefante Bianco (P 110, –56 Szaft). Na Bałtyku wpływali do wraku Frankena (P 30, –70), a na Adriatyku odwiedzili wrak Barona Gautscha (P 150, –36) „Majki”, czyli Michał Winek, dodatkowo podkreśla swoje nurkowania głębokościowe w Elefante Bianco (Włochy): (P500, –122), Grotta dei Fontanazzi (Włochy): (P 700, –70), Emergencje du Ressel (Francja): (P 1200, –60), True Madame (Francja): (P 1500, –20), Hranicka Propast (Czechy): (P 100, –70).

– Moja przygoda z nurkowaniem zaczęła się w dzieciństwie, kiedy mój tata przywiózł z Chicago slajdy z podwodnego świata. Oglądałam je godzinami i wiele lat później na intro na rafie Morza Czerwonego pani divemaster wyciągała mnie na powierzchnię niemalże siłą. Tego dnia zakochałam się w podwodnym świecie bez pamięci. Szybko odkryłam wraki, ich tajemnicze zakamarki i zaczęłam zaglądać do ich wnętrza coraz intensywniej. W pewnym momencie uświadomiłam sobie, że wrak to taka sztuczna jaskinia… a jak jest w prawdziwej? Po pierwszym nurkowaniu jaskiniowym wiedziałam, że tym razem nie ma już dla mnie ratunku. Magia jaskini, jej ciche i surowe piękno oraz nabożna atmosfera pochłonęły mnie bez reszty – wyjaśnia szczegółowo Margita, na co dzień aktorka i wokalistka.

– Moje nurkowanie zaczęło się od free divingu (nurkowanie na zatrzymanym oddechu). Z czasem połączyłem je z konstruowaniem urządzeń do oddychania, które „testowałem” na sobie w okolicznych zbiornikach wodnych. Równocześnie rozwijałem pasję grotołaza. Irytowało mnie, gdy możliwość dalszej penetracji jaskini czy kopalni uniemożliwiała mi część zalana wodą. Postanowiłem, że spróbuję nurkowanie przenieść pod ziemię, aby zobaczyć, co jest za tą zalaną częścią. Okazało się, że zalane korytarze są jeszcze ciekawsze, niż suche. Odtąd stały się celem samym w sobie – opowiada o swojej pasji Michał Winek. W Tatrach z przyczyn naturalnych nie nurkują – najdłuższy syfon w Tatrach Polskich znajduje się w Jaskini Kasprowej Niżnej i ma raptem 333 m długości („Syfon Warszawiaków”). – Ciężki transport, dużo wysiłku, trudna logistyka, mało nurkowania – komentuje nurkowanie w Tatrach „Majki”. Podczas wieczoru w Cafe Paparazzi opowiedzieli i wyjaśnili dwie stosowane powszechnie na świecie metody nurkowań, tzw. amerykańską i francuską. – Jeśli chodzi o nurkowania w stylu amerykańskim, to wygląda to tak, że z cadillaca zaparkowanego tuż przy otworze jaskini wysiada nurek, a do dyspozycji ma pełny zestaw potężnych lamp i skutery wodne – śmieje się „Majki”. – My stosujemy technikę francuską, która jest o wiele trudniejsza, a jednocześnie umożliwia nam eksplorację ledwo dostępnych partii jaskiń, do których np. trzeba przeciskać się przez pokręcone korytarze, zaciski czy stosować technikę „zapieraczki” (ręce i nogi przesuwają się po ścianach jaskini, wypychając ciało do góry) – opowiada Michał. To, co robią, jest ich pasją. Marzeniem Margity jest opłynięcie świata dookoła, z przystankami jaskiniowymi na każdym kontynencie. Wszędzie tam, gdzie jest jakaś ciekawa „dziura” do zanurkowania. – No i żeby ktoś podgrzał wodę we włoskich jaskiniach chociaż do 18 stopni – dopowiada śmiejąc się Margita. „Majki” na to samo pytanie odpowiada: – Dowiedzieć się, co się kryje za kolejnym zakrętem. A poważnie: nurkować, nurkować, nurkować. Zawsze i wszędzie. Czy to ciepłe morze, czy ciemna i zimna jaskinia. Dużo ciekawostek i danych można odnaleźć na ich stronie: www.cave-diving.pl.

Jakub Brzosko