W rozegranych w dniach 1-7 marca w Andorze Mistrzostwach Świata w ski-alpinizmie udział wzięli zawodnicy z: Andory, Argentyny, Austrii, Belgii, Bułgarii, Chile, Chin, Czech, Francji, Hiszpanii, Japonii, Kanady, Niemiec, Norwegii, Polski, Południowej Korei, Słowacji, Słowenii, Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii i Włoch.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"8160"}

Spośród 23 państw generalną punktację i klasyfikację wygrali Włosi (6261 pkt.) przed Francuzami (5079 pkt.) i Szwajcarami (4789 pkt.). Ten triumwirat alpejski „dzieli i rządzi” niepodzielnie od początku rozgrywania Mistrzostw Świata. Włosi w Andorze zdobyli 23 medale: 6 złotych, 9 srebrnych, 8 brązowych. Francja i Szwajcaria zdobyły po 13 medali, z czego Francuzi zdobyli: 4 złote medale, 4 srebrne i 5 brązowych. Szwajcarzy wywalczyli: 4 złote, 7 srebrnych i 2 brązowe. Rokrocznie bardzo blisko podium utrzymuje się Hiszpania, która w tym roku ukończyła Mistrzostwa na miejscu czwartym, z 7 medalami i 4386 punktami. Warto podkreślić, że Hiszpanie zdobyli 4 złote medale, z czego aż 3 niewątpliwa gwiazda hiszpańskiego oraz światowego ski alpinizmu – espoir Killian Jornet Burgada. Również na przestrzeni kilku lat Austria „zaliczyła” progres, sytuując się na tych Mistrzostwach Świata na 5 miejscu. Gospodarze imprezy ukończyli zawody na 6 miejscu. Polska ulokowała się na dobrym 10 miejscu, niestety bez medalu.

1 marca odbył się Vertical (tylko jeden podbieg, graniczący ze sprintem – przyp. aut.)) dla juniorów i kadetów. Wystartowały: Anna Figura, Paulina Figura i Julia Wajda. Przewyższenie trasy wynosiło 490 metrów. Julka ukończyła zawody na miejscu 6. (00:31:05), Paulina na 7. (00:31:41), a Ania na 15. (00:35:16). „Anna jest pod opieką lekarską, ale z powodu choroby nie należy się spodziewać, że ”zrobi” jeszcze na mistrzostwach dobry wynik” – możemy przeczytać na stronie internetowej www.pza.org.pl (w zakładce narciarstwo wysokogórskie) informację podaną przez kierownika polskiej reprezentacji Jana Macieja Głogoczowskiego. Złoty medal wśród juniorek zdobyła Jennifer Fiechter z czasem 27 minut 39 sekund.

Podczas rozegranego także tego dnia verticalu seniorów i seniorek najlepiej z polskiej ekipy wypadł Jakub Przystaś na miejscu 47. z czasem 48 minut i 20 sekund. (Kuba o 5 sekund wyprzedził najlepszą seniorkę, Włoszkę Robertę Pedranzini) – Bardzo się cieszę z tego wyniku. Tym bardziej że wyprzedziłem bardzo dobrych zawodników, m.in.: Radka Groha i Ondreja Fejfara z Czech czy Michala Jokla i Juro Lastika ze Słowacji – opowiada zadowolony Jakub Przystaś. Mariusz Wargocki uplasował się na 59 miejscu (00:50:25), a Tomek Brzeski na 62. (00:51:04). Tego dnia najlepiej spisał się Killian Jornet Burgada, wygrywając zawody z czasem 39 minut i 50 sekund.

„Ze składu reprezentacji Polski wystartowały wszystkie zawodniczki i wszyscy zawodnicy. Zabrakło tylko Andrzeja Bargiela, który na skutek spóźnienia się na samolot nie zdążył na start” – te słowa, autorstwa Jacka Bilskiego, można przeczytać na stronie www.pza.org.pl Jednak jest to informacja stawiająca Andrzeja Bargiela w niekorzystnym świetle. A fakty są takie, co potwierdzają pozostali uczestnicy Mistrzostw z polskiej ekipy, iż Andrzej miał „trzymać siły” na start indywidualny, w teamach i na sztafetę. Start w verticalu nie był w ogóle wliczany w jego grafik. Logicznym jest, że zawodnicy wstrzymują się z poszczególnymi startami z myślą o lepszym występie później. Dodatkowo czytamy na tej samej stronie: „Ekipa męska jest osłabiona z powodu nieobecności Jacka Żyłki-Żebrackiego, który nie otrzymał w pracy urlopu”. Nie analizując tej informacji, można tylko wyrazić żal, że jeden z najlepszych zawodników polskiej kadry narodowej nie wystartował w Andorze.

3 marca w biegu indywidualnym seniorów z polskiej ekipy wystartował tylko Andrzej Bargiel i Mariusz Wargocki. Niestety, Andrzej zajął 57 miejsce (1:59:04) wśród seniorów i 17. w podkategorii espoir (kategoria wiekowa 21-23 lata). Mariusz uplasował się tuż za Andrzejem na 58 miejscu (2:00:27) (jednak z nieoficjalnych wiadomości wiadomo, że Andrzej niedługo przed startem w Andorze uległ kontuzji podczas zjazdu, w wyniku której był bardzo mocno poobijany). Mistrzynią Świata została Francuzka Laetitia Roux (1:48:49), a Wicemistrzynią Włoszka Roberta Pedranzini. Mistrzem Świata został Szwajcar Florent Troillet (1:30:50), a Wicemistrzem Hiszpan Kilian Jornet Burgada. Zdobył on również tytuł Mistrza Świata w podkategorii espoir (1:30:54).

4 marca – odbyły się zawody kadetów i juniorów. W kategorii kadet wystartowało 12 zawodników i 10 zawodniczek. Polacy nie wystawili żadnego kadeta z prostej przyczyny… jego braku. Natomiast wśród juniorek, po bardzo dobrym wyścigu, najbliżej podium była Julia Wajda, która ukończyła zawody na 4 miejscu, tylko 63 sekundy za Francuzką Axelle Molaret (1:53:45) z czasem 1:54:48! Bardzo dobrze poszła także kolejna polska juniorka – Paulina Figura, która na 5 miejscu ukończyła zawody z czasem 1 godzina 55 minut i 57 sekund. Julka i Paulina były najbliżej osiągnięcia medalowych miejsc z całej polskiej ekipy.

5 marca odbył się bieg zespołowy seniorów i seniorek. Wystartowały dwa polskie teamy: Andrzej Bargiel – Mariusz Wargocki oraz Jakub Przystaś – Tomek Brzeski. Andrzej i Mariusz zajęli 22 miejsce (2:49:15). Niestety Tomkowi Brzeskiemu pękł przód wiązania w narcie, tym samym eliminując go wraz z partnerem z tych zawodów. Mistrzostwo Świata wywalczyli Francuzi Didier Blanc i Florent Perrier (2:14:54). Wicemistrzostwo przypadło w udziale parze szwajcarskiej Martin Anthamatten – Florent Troillet.

6 marca odbyły się starty w sztafetach. Polskę reprezentował zespół w składzie: Andrzej Bargiel (I zm.) – Tomek Brzeski (II zm.) – Jakub Przystaś (III zm.) i Mariusz Wargocki (IV zm). Polacy osiągnęli dziesiąty czas. Niestety, zostali ukarani karami czasowymi: 1 min. za ominięcie bramki przez Andrzeja Bargiela i 0,5 min. za przyjęcie pomocy z zewnątrz przez Mariusza Wargockiego (po upadku na trasie ktoś z kibiców podał mu narty). Spowodowało to przesunięcie na jedenastą pozycję, za zespół Stanów Zjednoczonych. Polacy (00:54:47), USA (00:53:18) Najlepsza była sztafeta włoska z czasem 00:42:48.

Po Mistrzostwach Świata Julka Wajda, Ania Figura oraz Andrzej Bargiel udali się wprost do Francji, gdzie wezmą udział w zawodach Pierra Menta. Pozostali reprezentanci Polski wrócili do kraju. Dodać trzeba, że Julka i Ania wystartują w 2-dniowej Pierra Mencie, przeznaczonej dla młodych zawodników, natomiast Andrzej Bargiel wystartuje ze znakomitym Słowakiem Peterem Svatojanskym w 4-dniowym cyklu „pełnej” Pierra Menty. Ten team ma szansę na uzyskanie bardzo dobrej lokaty. (Z Polski na zawody pojechali także Jacek Czech, Adam Gomola oraz Piotr Musiałowski).

Jednak próbując zreasumować Mistrzostwa Świata, można pokusić się o kilka obiektywnych wrażeń. Po pierwsze trzeba podkreślić, że forma danego zawodnika i jego dyspozycja w dniu startu, nie zawsze jest zadowalająca dla samego startującego. Tak było z pewnością w przypadku Ani Figury i Andrzeja Bargiela (jednych z mocniejszych filarów polskiej ekipy). Ich zaangażowanie się w ski-alpinizm jest ogromne, a bardzo dobre wyniki od kilku lat mówią same za siebie. (m.in. Andrzej Bargiel zorganizował sobie tej zimy kilkutygodniowy obóz w Alpach, spędzając dużo czasu na wysokości – samemu finansując wszystkie koszty). W rankingu państw Polska uplasowała się na 10 miejscu (na 23 państwa). To dobry wynik. Za Polską uplasowały się przecież mocne ekipy ze Słowacji, Słowenii i Czech. Trzeba jednak pamiętać, że Polacy brali udział w większej liczbie startów, niż ww. drużyny. Można się natomiast zastanowić, dlaczego zabrakło najmłodszych zawodników z kategorii kadet/kadetka i junior podczas zawodów? Odpowiedź jest niestety od kilku lat taka sama. Nikt nie dba o najmłodszych sportowców. A wiadomo, że aby zawodnik zaczął odnosić sukcesy, musi co najmniej przez 2-3 lata nabywać doświadczenia. Co będzie, gdy Julka Wajda, Paulina i Ania Figura przejdą niebawem z juniorów do espoir i seniorek? Czy są kolejni kadeci i juniorzy? Może pojawić się „czarna dziura” i nie będzie następców. Tymczasem kadry instruktorów narciarstwa wysokogórskiego unifikują się za pieniądze PZA w Alpach, a pokazowa impreza, czyli Puchar Polski w narciarstwie wysokogórskim, zieje nieprzyjemną pustką (piszący te słowa w ubiegłym roku, podczas finału (!) Pucharu Polski w narciarstwie wysokogórskim w Karkonoszach, startując w kategorii senior… wystartował sam na trasę, delektując się skądinąd wspaniałymi warunkami podczas 2 zjazdów wśród dziewiczych śniegów w Rynnie Śmierci – bez komentarza). Zastanawiające jest to, że na zawody „nie związkowe” przybywają wręcz tłumy (m.in. Puchar Polar Sportu w Zawoi czy Memoriał Malinowskiego w Tatrach). Aby kolejne Mistrzostwa Świata w ski-alpinizmie odbyły się ze znaczącym udziałem Polaków, trzeba gruntownie zastanowić się nad przyszłością i ścieżkami rozwoju młodych pokoleń oraz stworzyć im sprzyjającą atmosferę rozwoju.
Wszystkie wyniki pochodzą z oficjalnej strony ISMF (International Ski Mountaineering Federation): www.ismf-ski.org

Jakub Brzosko