Nieco się dziwię, że wszyscy przyczyny kłopotów upatrują w braku towarzystwa. Fakt, druga osoba (gdyby również nie spadła) przyspieszyła by znacznie przybycie pomocy. Natomiast, gdyby nawet idąc samotnie, ta dzielna dziewczyna posiadała raki i czekan to mogła by uniknąć potrzeby jej wzywania. Raki i czekan, niesione nawet w plecaku, nie uchroniły by jej przed wypadkiem, ale założone potem na nogi ułatwiły by bezproblemowy powrót do ścieżki.

NIKT NIE MA WSZYSTKIEGO

Myslę, że turytce wystarczyłby telefon komórkowy i rewolwer sygnalizacyjny a nie folia.
A pan Marasek chyba nie wie o czym mówi. A jakby były dwie osoby to coby to zmieniło jakby razem z nia druga osoba też spadła. Raźniej byłoby umierać czy jak?

Kolego anthem, bredzisz jak Piekarski na mękach. Rzadko sie zdarza, by dwie osoby idące razem spadły jednocześnie jeśli nie są związane liną. Z innych doniesień wynika, że kobiecie telefon wypadł podczas upadku, a teren w którym się znajdowala nie był aż tak strasznie trudny i teoretycznie mogła wydostać się sama. Gdyby była z nią druga osoba, to natychmiast powiadomiłaby ratowników ze swego telefonu, lub nawet mając odpowiednie umiejętności zeszła do poszkodowanej i zachęciła ją i pomogła samodzielnie powrócić na grań, bo przyczyną pozostania poszkodowanej na stoku był raczej strach wywołany szokiem po upadku. Gdyby z kolei chłopak, który zgiął jesienią pod Krzyżnem nie był sam, też miałby szanse na uratowanie, bo choć w wyniku upadku stracił przytomność, to śmierć nastąpła prawdopodobnie w wyniku wychłodzenia. Tak więc zespołowe wyruszanie w góry jest jedną z podstawowych zasad i ratownik z wieloletnim stażem słusznie ją przypomina. Zabawnym jest, że jakiś domorosły chłopski filozof poddaje to krytyce.

Uważam, ze oprócz wyposażenia, bardzo ważny jest zwyczaj pozostawiania informacji o planowanej trasie i czasie wycieczki. Szczególnie gdy dotyczy to osób wędrujących samotnie. Może gdyby dziewczyna zostawiła wiadomość na kwaterze, nie czekała by dwa dni, ale mogłaby być znaleziona wcześniej. Zawsze proszę gości, którzy samotnie wybierają się w góry, żeby wpisywali się do książki wyjść w góry.

po co się tak wymądrzać na tym forum.posłuchajcie słów człowieka który w tym siedzi od bardzo wielu lat i wie co mówi.nie jednego takiego mądralę ściągał z gór.Adaś wielki szacunek!!!

Popieram JackaRz. Pozdrawiam serdecznie Pana Adama Maraska.

Ja to doskonale rozumię ale chodzę po Tatrach samotnie bo tak lubię . Oczywiście nie unikam kontaktów na szlaku z turystami , zwłaszcza Paniami , których jest ku mojemu zdziwieniu w górach dużo i często są bez męskiego wsparcia ? ! Nie bardzo wiem skąd to się bieże ?

pozdrawiam Jurek