O tym święcie donosi Tatrzański Park Narodowy.

Przyrodnicy z TPN tak piszą o tym uroczym kolczastym stworzeniu:

To największe ssaki owadożerne spotykane w Polsce, a więc i w polskich Tatrach, i na Podhalu . W naszym kraju występują dwa gatunki jeży: europejski i wschodni. W Tatrach mamy jeża wschodniego .

W TPN niezbyt licznie zasiedlają jedynie dolne partie w strefie regla dolnego, nie zapuszczając się dalej w góry. Najwyżej widziano je na Małym Kopieńcu . Było to pod koniec XX wieku, kiedy były nieco liczniejsze. Co nie znaczy, że na innych niżej położonych szczytach ich nie ma. Jeże są aktywne nocą , dzień spędzają w ukryciu, dlatego trudno stwierdzić, ile ich jest na jakimś terenie i czy tam występują.

Obecnie jeże wiją sobie gniazda, aby móc zapaść w zimowy sen. Hibernują zakopane w liściastej ściółce . Często zagrzebują się w stertach opadłych liści , aby przespać chłodny okres roku. Mogą użyć jako „pościeli" także suchej trawy i mchu.

Od 1984 r. jeż objęty był w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Od 2014 roku podlega ochronie częściowej. Te małe stworzenia często zamieszkują nasze okolice, stąd zachęcamy, aby pomóc im bezpiecznie przetrwać zimę . W jaki sposób? Zostawmy w ogrodzie lub na działce gałęzie i stertę suchych liści. Być może jakiś jeż znajdzie w nich schronienie . Nim zaczniemy grabić liście, upewnijmy się, że nie ma w nich śpiącego jeża. W przypadku znalezienia go, przykryjmy go liśćmi, zapewniając mu tym samym odpowiednią temperaturę do przetrwania chłodnych miesięcy.

Fragmenty pochodzą z folderu TPN autorstwa Tomasza Zwijacza-Kozicy z 2009 roku, który możecie w całości podglądnąć tutaj: https://tpn.pl/poznaj/zwierzeta/ssaki-owadozerne

jof