– Miałem trochę szczęścia, trochę uporu i determinacji, sprzyjały mi okoliczności. Nie uważam się za kogoś wybitnego. Jestem rzemieślnikiem – mówił o sobie w Zakopanem Piotr Pustelnik, zdobywca Korony Świata.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"9638"}

27 kwietnia tego roku zdobył ostatni z brakujących do korony szczyt – Annapurnę (8091 m n.p.m.). Zmagał się z nią przez 6 lat. Dziś jest jednym z 3 Polaków i jednym z 20 ludzi na świecie, którzy weszli na 14 najwyższych szczytów świata.

Piotr Pustelnik był gościem zakopiańskiego Klubu Trzy Żywioły, którego patronem jest Henry Ernest Shackelton. Opowiadał o swojej 37-letniej historii wspinania się, skupił się jednak głównie na tegorocznej wyprawie na Annapurnę.

Wspinać się zaczął w wieku 21 lat, mimo że lekarze odradzali mu uprawianie tak ekstremalnych sportów z powodu choroby serca. Miał 39 lat, gdy wszedł na pierwszą górę powyżej 8 tys. metrów. – Góry zawsze były dla mnie najważniejsze, rodzina była w tle. Co roku w górach spędzałem 2-3 miesiące. W ciągu ostatnich 20 lat w górach spędziłem 4 lata – opowiadał w Klubie Trzy Żywioły.

Za najtrudniejszą wyprawę uważa wejście na K2. Na Kanczendzongę wszedł z ekipą zebraną przez internet. Wspinając się na Makalu, stracił jednego z członków swojej wyprawy. Sam także przeżył wypadek w górach, jedną z wypraw przypłacił też odmrożeniem i amputacją palca.

Dziesiąta góra świata nie dawała mu spokoju przez ostatnie 6 lat. Bój z Annapurną rozpoczął wiosną 2004 roku. Kierowana przez niego wyprawa, mimo dużego wysiłku uczestników, trafiła na bardzo trudne warunki pogodowe. Dotarli do wysokości ok. 7200 m n.p.m. i musieli się wycofać. Rok później sytuacja się powtórzyła – Pustelnik dotarł 100 metrów wyżej, zła pogoda zmusiła go do przegranej. W 2006 roku wspinał się z Peterem Hamorem i Piotrem Morawskim. Po zdobyciu Cho Oyu rzucili kolejne wyzwanie Annapurnie. Pustelnik i Morawski byli blisko, na wschodnim wierzchołku, ale zdecydowali się pomóc choremu, niewidzącemu alpiniście z Tybetu, sprowadzając go niżej i tracąc możliwość zdobycia góry. Rok później ten sam zespół, wzbogacony o Darka Załuskiego, dotarł 150 m poniżej wierzchołka Annapurny. Burze z piorunami i kolejny raz Piotr Pustelnik kłania się trudnej górze, z której spośród 100 zdobywców połowa nie wróciła.
W tym roku, wychodząc na Annapurnę, zwieńczył swój plan, zdobywając Koronę Świata. – Od 27 kwietnia tego roku czuję się nieswojo. Przez 20 lat miałem cel w życiu. Teraz zniknął. To powód do nostalgii. Bardzo chciałbym jeszcze zrobić coś fajnego w górach – mówił.

– Ostatnia wyprawa to była luźna konfederacja kilkunastu osób, które chciały wejść na tę górę – mówił o tegorocznej wyprawie na Annapurnę. W zdobyciu tego szczytu rywalizowały dwie kobiety – Baskijka i Koreanka. Tej drugiej – Oh Eun-Sun towarzyszyła potężna ekipa filmowa, liczni Szerpowie, helikoptery. – Droga była przygotowana, uzbrojona w liny. Nam pozostało odsiedzieć swoje i czekać na pogodę. Wszyscy weszli na wierzchołek jak na Gubałówkę – opowiadał Pustelnik. – Trasa była łatwa technicznie, choć góra była wysiłkowo trudna – opowiada. Jeden z członków ekipy hiszpańskiej przypłacił ją życiem. Zabrakło mu siły na zejście, jego towarzysze zapomnieli o nim, usiadł i nie doczekawszy się pomocy, zamarzł.

Piotr Pustelnik przyjechał do Zakopanego z unikatowym filmem z akcji ratunkowej w Himalajach. Dopiero od niedawna ratownicy prowadzą akcje z użyciem helikoptera w górach na wysokości 7 tys. metrów. To spółka nepalsko-szwajcarska, wspomagana przez Unię Europejską.

Pustelnik uparcie powtarza, że jest tylko rzemieślnikiem. – Miałem trochę szczęścia, trochę uporu i determinacji, sprzyjały mi okoliczności. Nie uważam się za kogoś wybitnego – przekonywał w Zakopanem. – Lepiej być dobrym rzemieślnikiem, niż mało udanym artystą – dodawał.

Spotkanie odbyło się w hotelu Czarny Potok należącym do GRUPY TRIP, partnera Klubu Podróżnika Trzy Żywioły.

Beata Zalot, Marek Tomalik

***

Wejścia na wierzchołki ośmiotysięczników:

 1. 19 lipca 1990 – Gaszerbrum II (8035 m)
 2. 12 lipca 1992 – Nanga Parbat (8126 m)
 3. 24 września 1993 – Czo Oju (8201 m)
 4. 6 października 1993 – Sziszapangma (8013 m)
 5. 26 września 1994 – Dhaulagiri (8167 m)
 6. 12 maja 1995 – Mount Everest (8848 m) – wejście z tlenem[3]
 7. 14 lipca 1996 – K2 (8611 m) – wejście z tlenem
 8. 15 lipca 1997 – Gaszerbrum I (8068 m)
 9. 15 maja 2000 – Lhotse (8516 m) – wejście z tlenem
 10. 15 maja 2001 – Kanczendzonga (8586 m) – wejście z tlenem
 11. 16 maja 2002 – Makalu (8463 m) – wejście z tlenem
 12. 17 maja 2003 – Manaslu (8156 m) – tlen używany w trakcie snu
 13. 8 lipca 2006 – Broad Peak (8047 m)
 14. 27 kwietnia 2010 – Annapurna I (8091 m) – wejście z tlenem