Bywał u sióstr w Jaszczurówce, na Polanie Rusinowej, w kaplicy na Wiktorówkach, na Bachledówce. Wiosną przyjeżdżał z młodzieżą na krokusy do Doliny Chochołowskiej, zimą - wpadał w Tatry na narty. Po drodze zahaczał na chwilę o plebanię w Gronkowie, gdzie proboszczował jego przyjaciel z Wadowic - ks. Adam Biela.

Wędrował po Tatrach, Gorcach, Beskidach. Bywał tu jako duszpasterz akademicki, jako profesor teologii, kardynał, wspomnieniami i podczas pielgrzymek - wracał tu jako papież.

To podczas pierwszej takiej wyprawy na krokusy w kwietniu 1952 roku z młodzieżą studencką - do ks. Wojtyły przylgnęła ksywa "Wujek". Chodziło o to, by ksiądz w cywilu, wędrujący z grupą młodzieży, nie wzbudzał zainteresowania.

Rusinowa Polana

Jednym z miejsc szczególnie bliskich Ojcu Świętemu była Rusinowa Polana i kaplica na Wiktorówkach - miejsce, w którym w 1860 roku Matka Boska objawiła się 14-letniej pasterce - Marysi Murzańskiej. W 1975 roku ks. kardynał Karol Wojtyła utworzył na Wiktorówkach placówkę duszpasterstwa w Tatrach.

Niedaleko kaplicy, w szałasie, gdzie turyści mogli napić się herbaty, gospodarzyła słynna "babka Kobyralcykula", czyli Anna Kobylarczyk z Nowobilskich. Bywał u niej wielokrotnie także ks. kardynał Wojtyła. Krążyła anegdota, jak to kiedyś spragnionemu herbaty kardynałowi Wojtyle babka Kobylarcykula wręczyła wiadra i posłała go do potoku po wodę.

Jaszczurówka

Karol Wojtyła bywał często na Jaszczurówce Borach u ss. urszulanek. W latach 1970-1978 spędzał tu zawsze pierwszy tydzień stycznia, czasem wpadał tu jeden dzień na narty. To tu we wrześniu 1976 roku odprawiał rekolekcje własne.

Z Jaszczurówką wiąże się inna historia. Podczas jednego z pobytów tutaj ks. Wojtyły, duchowny, idąc na skróty, zgubił się w Dolinie Olczyskiej. Po przejściu przez leśne gęstwiny nie wyglądał najlepiej. Gdy natrafił na drwali, zapytał o drogę do Jaszczurówki. Tłumaczył, że jest księdzem i że spieszy się, by odprawić mszę. Jeden z górali - widząc, jak wygląda - miał powiedzieć: "Jakbyście byli, jako godocie, księdzem, to by wos diabli po krzakach nie nosili".

Narty

W styczniu 1953 roku - ks. Karol Wojtyła ma pierwszy raz narty od czasów gimnazjum. "Z fizykami" jest w Zakopanem i Bukowinie. Wiązania przypina do zwykłych butów. W książce Urszuli J. Własiuk "Ja tam u was byłem..." można znaleźć liczne ślady pobytów przyszłego Ojca Świętego, dokładnie datowane. 12 kwietnia 1955 rok - szusuje na nartach na Kasprowym. 7 stycznia 1956 r. - wycieczka narciarska z Zakopanego, przez Gęsią Szyję do Roztoki.

Msza w schronisku w Pięciu Stawach. 5-6 kwietnia 1959 r. - ks. Wojtyła z Jerzym Cielskim wędrują na nartach z Hali Gąsienicowej przez Zawrat do Doliny Pięciu Stawów. Na Zawracie pogoda się załamuje. W zamieci śnieżnej z trudem znajdują schronisko. 14 kwietnia 1978 roku - ostatni raz na nartach w Tatrach - kardynał Wojtyła zjeżdża z Kasprowego do Gąsienicowej.

Lubił jazdę na nartach i kiedy tylko miał czas, przyjeżdżał w Tatry poszusować. Zdarzyło się, że kiedyś ks. Adam Boniecki (dziś redaktor naczelny Tygodnika Powszechnego) odwiedził kardynała Wojtyłę w kurii z nogą w gipsie. Złamał ją na nartach w Tatrach. Kardynał, widząc połamańca, powiedział: "Tak to jest, jak człowiek najpierw jeździ, a potem się uczy"

Gorce

17 września 1953 r. Klikuszowa. Piękna noc księżycowa. Decyzja o nocnym podejściu na Turbacz. Wędrują w grupie 12 osób - od 15 do 25 września.

Na hali przy Czole Turbacza stoi szałas, w którym ks. Wojtyła, jeszcze nie biskup, odprawia prekursorską Mszę św. przy desce pełniącej rolę ołtarza - przodem do uczestników nabożeństwa. Dopiero Sobór Watykański II w latach 1962-65 wprowadził zmiany w sprawowaniu liturgii; dotyczyły one między innymi pozycji kapłana, odprawiającego mszę, twarzą do wiernych.

Wspomina to Jerzy Janik, wieloletni przyjaciel późniejszego papieża, organizator pierwszych wspólnych wypadów w Tatry i Gorce.

Szlak ich wędrówki biegł: Sucha Beskidzka - Magurka - Zawoja - Markowe Szczawiny - Babia Góra - Polica - Sidzina - Klikuszowa (nocleg), Stare Wierchy - Hala Turbacz (nocleg) - Dolina Kamienicy-Rzek (nocleg) - zejście przez Mogielicę i Łopień do Tymbarku.

W lipcu 1970 roku w Gorcach, w miejscu ujścia do Kamienicy potoku Ustępny - ks. kardynał Karol Wojtyła przez mniej więcej 2 tygodnie przebywał incognito w drewnianym szałasie drwali (zwanym dziś "Papieżówką") należącym do nadleśnictwa. Przygotowywał się tu do Kongresu Eucharystycznego w USA, gdzie miał być delegatem Episkopatu Polski.

Ludźmierz

Górale pamiętają datę 15 sierpnia 1963 roku - uroczystość ukoronowania Matki Boskiej Ludźmierskiej. Wzięło w niej udział 200 tysięcy wiernych, 22 biskupów na czele z prymasem Wyszyńskim. Był i ks. bp Karol Wojtyła.

Uroczystości koronacyjne zakończyło błogosławieństwo figurą Matki Boskiej Ludźmierskiej. Podczas tej ceremonii z ręki figurki Matki Boskiej wypadło w pewnym momencie berło. Pochwycił je stojący w pobliżu ks. biskup Karol Wojtyła.

Widzący to zdarzenie, kardynał Stefan Wyszyński miał powiedzieć: - Karol, Matka Boża przekazała Ci władzę". I rzeczywiście, Karol Wojtyła został wkrótce metropolitą krakowskim, a 15 lat później - jako papież został głową całego Kościoła.

Bachledówka

Gazdujący tu oo. paulini gościli wielokrotnie kardynała Karola Wojtyłę i prymasa Stefana Wyszyńskiego. Przyszły Ojciec Święty uczestniczył w rekolekcjach organizowanych dla kapłanów, bywał na rekolekcjach własnych, tu redagował projekty dokumentów synodalnych, odwiedzał wypoczywającego prymasa.

O. Ferdynand Pasternak wspomina w książce "Okrusyna casu jak okrusyna chleba": "Osobną kartą radości i zadowolenia wszystkich była ukochana osoba Ks. Kard. Karola Wojtyły, miejscowego arcybiskupa Krakowa, który krył się zawsze dyskretnie za postacią Ks. Prymasa, wysuwając go na czoło i darząc niebywałą czcią.

Ale gdy się znalazł wśród nas - wiedzieliśmy z góry, że zarywać będziemy długie wieczory i noce, śpiewając z Nim różnorakie pieśni, ballady, harcerskie, góralskie piosenki na wzór kowbojskich ballad, śpiewanych przez niego w stylu "country" z towarzyszeniem gitary, na której grywał i prowadził melodię. (...) do końca pozostawał na posterunku, śpiewał, bawił i napełniał swoim barwnym barytonem góralski refektarz Bachledówki.

Za to w dzień - czekaliśmy z radością, aż stanie z nami do gry w siatkówkę i będzie nas wszystkich bawił słowem, pieśnią, niezmierną prostotą i bezpośredniością (...). Ależ on umiał się i modlić - jakże często znikał w kaplicy i zasłaniając dłońmi twarz, pogrążał się na długie chwile w osobistej modlitwie - rozmowie z Bogiem".

Opr.: Beata Zalot

W artykule korzystałam z książek: Urszula J. Własiuk "Ja tam u was byłem...- pilnujcie mi tych szlaków. Przewodnik", Ks. Kazimierz Bukowski "Gaździna Podhala", Okrusyna casu jak okrusyna chleba. Praca zbiorowa

Foto | Archiwum TP | Rok 1983 Ojciec Święty zatrzymuje się obok bacówki Andrzeja Gała Zięby w Dolinie Chochołowskiej
Więcej na ten temat