Zakopiańczyk Michał Kluziński wraz z kilkoma innymi Polakami uratował z płonącego budynku pod Londynem 10 pensjonariuszy domu spokojnej starości.

- Londyńczycy kojarzą Polaków głównie z kradzieżami i alkoholem. Jest mi miło, że dzięki mojemu synowi rodacy mogą kojarzyć się z takimi czynami - mówi z dumą matka Michała, Michalina Kluzińska.

- Szczególnie, że Anglicy z sąsiednich budynków nie ruszyli tym staruszkom na pomoc, tylko Polacy narażali swoje życie - dodaje.

Michał wraz z czwórką innych Polaków mieszka pod Londynem, w Pokesdown - dzielnicy Bouernemouth.

Pożar wybuchł 26 lipca, koło północy. - Siedzieliśmy w domu, mieliśmy małą imprezkę. Poczułem zapach dymu, więc wyszedłem do ogrodu.

Wtedy zobaczyłem nad pobliskimi dachami ogień. Pobiegliśmy tam od razu.

Na miejscu stała spora grupka gapiów, ale nikt nie kwapił się wchodzić do środka - opowiada Michał. - Ktoś krzyknął, że w środku są ludzie, wtedy nie zastanawiając się, wbiegliśmy w trójkę do środka - relacjonuje.

Pożar wybuchł w sąsiednim drewnianym budynku. Kiedy Polacy tam dobiegli, ogień przeniósł się już na pobliski dom starców. Płomienie rozprzestrzeniały się w błyskawicznym tempie. Od temperatury pękały szyby.

Michał i Kuba wbiegli do środka. Michał wyprowadzał staruszków z parteru, Kuba pobiegł na górę.

Było bardzo gorąco i wszędzie pełno dymu. Na szczęście na górze nikogo nie było. Sprawdzili każde łóżko.

- Biegaliśmy od pokoju do pokoju, szukaliśmy ludzi i wyprowadzaliśmy ich. Żar ognia parzył nam ręce i twarz. Ja sam wyprowadziłem trójkę.

Przyłączyło się do nas jeszcze dwóch Anglików, którzy pracują w tym domu.

Udało się uratować wszystkich pensjonariuszy, w sumie 10 osób - opowiada Michał. - Kiedy straż już przyjechała, cały budynek był w płomieniach - dodaje.

Pozostała trójka Polaków - Agnieszka, Łukasz i Rafał zajmowali się na zewnątrz wyprowadzonymi staruszkami, to oni zorganizowali dla nich pomoc - koce, krzesła, wodę. Cała piątka czuwała na miejscu do godz. 4 nad ranem.

- Żaden z nas nie zastanawiał się, czy ryzykuje własnym życiem, nie myśleliśmy, że wewnątrz może wybuchnąć gaz czy spaść nam coś na głowę. Była tylko jedna myśl, że w środku są ludzie i trzeba ich ratować. To po prostu był odruch - mówi Michał.

Kiedy nadjechała straż pożarna, ambulanse i policja, dzielnica została zamknięta i ewakuowana z powodu zagrożenia wybuchem instalacji gazowej. Polacy byli przy uratowanych pensjonariuszach.

Nikt poza naszymi rodakami specjalnie nie zajmował się staruszkami.

Po akcji były tylko serdeczne podziękowania od właściciela domu starców i artykuł w jednym z miejscowych dzienników opisujący polskich bohaterów.

- I lepsza opinia o Polakach w dzielnicy, gdzie mieszkamy - dodaje Michał. Nie ukrywa, że zabrakło trochę "thank you" od władz czy strażaków.

25-letni Michał Kluziński jest w Anglii od roku. Pracuje w hotelu. Twierdzi, że posiedzi tu jeszcze z 2 - 3 lata, a potem na pewno wróci do ukochanego Zakopanego.

Michalina Kluzińska, mama Michała, nie kryje wzruszenia. - Jestem z niego bardzo dumna. To moje najmłodsze dziecko. Zawsze był zaradny, otwarty na ludzi, życzliwy, łatwo nawiązywał kontakty. Umie wszędzie się znaleźć - opowiada o nim.

- A teraz jeszcze zdał sprawdzian z odwagi i swojego bohaterstwa. To dla matki bardzo miłe - dodaje.

Beata Zalot Foto | Placyk gdzie stała drewniana budowla, w tle spalony dom starców. Od lewej Kuba Gasior, Rafal Jakubiak,Michal Kluzinski 2,3.| Artykuł poświęcony Michałowi w lokalnej gazecie.