Krakowscy historycy dotarli do dokumentów SB dotyczących agenta SB o pseudonimie EWA. Część z nich opisali w książce o zakopiańskiej Solidarności wydanej z miejskich funduszy. To pierwsza publikacja potwierdzająca szokujące informacje Tygodnika Podhalańskiego z lutego tego roku.

(Fragmenty książki pt "Zakopiańska Solidarność 1980-1989", dotyczące współpracy ks. Mirosława Drozdka z SB i jego kontaktów z prowadzącym go funkcjonariuszem bezpieki Andrzejem Szczepańskim)

"Nie wiadomo, ile spotkań odbyło się w następnych latach. Według akt SB od września 1987 roku do września 1989 roku Szczepański odbył 28 spotkań, ale ich jedynym śladem jest zawarty w aktach szczegółowy wykaz. Z tego powodu wątpliwości budzi wiarygodność zawartych tam informacji.

Wymagać to będzie dalszej weryfikacji w oparciu o inne - dotychczas niedostępne źródła, które mogą być rozproszone w zasobie archiwalnym IPN. Jednak szczątkowy materiał z lat 1986-1989 pozwala stwierdzić, że z czasem kontakty przybrały charakter bardziej zgodny z oczekiwaniami funkcjonariusza SB.

Między innymi pozyskano pożądane informacje o dopiero planowanych zamierzeniach, czego przykładem jest notatka sporządzona po jednym ze spotkań TW Ewa 5 sierpnia 1987 roku, zawierająca dane o zaplanowanym spotkaniu na plebanii w Poroninie księży Dziwisza, Fidelusa, Łasuta i Drozdka oraz informacje o szczegółach podróży części z nich do Rzymu. (...)

Potwierdzenia wymagają także pochodzące z dokumentów SB informacje z sierpnia 1988 roku o przekazywaniu SB - nieznanych bliżej - dokumentów. Również to spowodowało, iż w raporcie z 1 sierpnia 1988 roku Szczepański opisywał ks. Drozdka w superlatywach:

"W czasie współpracy okazał się jednostką szczerą i związaną na tyle z naszą służbą, że przekazywał i przekazuje mi dokumenty, do których posiada dostęp. Są one oceniane pozytywnie przez nasz Wydział IV.

W czasie pobytu Lecha Wałęsy na naszym terenie prowadzi on jego zabezpieczenie operacyjne. W zamian za to jest tylko symbolicznie wynagradzany okresowo prezentami".

W zamian SB konsekwentnie interweniowała w sprawach przyspieszenia lub pozytywnego załatwienia decyzji paszportowych, dotyczących wyjazdów za granicę duchownego i osób mu towarzyszących.

Sam ks. Drozdek zdecydowanie zaprzeczył tego rodzaju informacjom. W swoim liście oświadczeniu napisał (do historyków, autorów książki - sic!): "Pragnę jeszcze raz potwierdzić zgodnie z sumieniem, że nigdy nie proponowano mi współpracy z SB. Nigdy nie wyraziłem zgody na żadną współpracę z SB. Nigdy nie składałem SB żadnych informacji. Niczego SB nie podpisywałem. Nie korzystałem z esbeckich prezentów".

(...) O specyfice kontaktów ze Szczepańskim świadczy również fakt, że u schyłku lat 80. Drozdek potajemnie przygotowywał jego córkę do bierzmowania, a jemu samemu i jego żonie udzielił - również potajemnie - ślubu kościelnego. Spotkania z tym związane miały miejsce w parafii na Krzeptówkach i - według oświadczenia ks. Drozdka z 2006 roku - odbywały się w obecności innych zakonników oraz miały charakter ściśle religijny i katechetyczny. Był o nich informowany ks. bp Kazimierz Górny i zakonni zwierzchnicy Drozdka."

Tyle fragmenty książki. Autorzy nie analizowali wszystkich dokumentów, ograniczyli się tylko do tych, które miały charakteryzować podejście SB do Mirosława Drozdka. Czytelnicy nie znajdą w niej np. dokumentów z teczki TW Ewa, w których Szczepański przekazuje zwierzchnikom informacje, takie jak m.in. donosy TW Ewy na ks. Pawła Sukiennika, że kupuje nielegalnie materiały na budowę kościoła na Chramcówkach, czy zobowiązania agenta, że na dożynki na Jasną Górę żaden góral nie pojedzie.

W książce nie brakuje informacji o działalności ks. Mirosława Drozdka z lat wcześniejszych, a także jego oświadczeń, zaprzeczających współpracy z SB.

Więcej na temat książki i historii zakopiańskiej Solidarności w jednym z najbliższych numerów TP.

JJ