Krzyż to znak sprzeciwu czy przeciwnie – uległości wobec norm, zwyczajów, tradycji? Symbol, za który się umiera, czy zwykły element małej architektury, niczym ławka w parku?

Kilka miesięcy temu niemal wszystkie media w Polsce opisywały „skandal”, jaki wybuchł w jednym z wrocławskich liceów. Grupa uczniów, zdeklarowanych ateistów, zażądała usunięcia krzyży ze ścian. Przekonywali, że wizerunek Ukrzyżowanego kłóci się z ich światopoglądem i przeszkadza im. A poza tym mają takie same prawa, jak inni – skoro większość może domagać się, by krzyż wieszać, to oni mają prawo żądać, by je ściągnąć. Oburzeniom nie było końca, a sprawa stała się ulubionym tematem kazań, listów pasterskich, odezw na antenach katolickich mediów.

Czy cała ta wrzawa nie była przesadzona? Przecież krzyż był zawsze „znakiem sprzeciwu”, symbolem, za który ludzie oddawali życie – w wielu krajach giną za ten znak nadal. Był znakiem kontestacji, niemal rewolucji wobec panującego porządku, wzywał do przeciwstawienia się wyzyskowi, okrucieństwu, nierówności społecznej. Do zmiany całego swojego życia!

U nas stał się elementem wystroju wnętrz. Jak godło państwowe i półka na segregatory. Wisi, bo wisiał od lat. Bo powiesili go poprzednicy, a może my sami na fali entuzjazmu sprzed dwudziestu lat. Po prostu jest, to ma być – i tyle. Nikomu nie przeszkadza. Nawet wtedy, gdy oszukuje w sklepie, naciąga klienta w swym biurze, wyłudza pieniądze z publicznej kasy. Wisi w milczeniu. I niech tak zostanie.

Czy nie lepiej byłoby pościągać te zawadzające krzyże? Przecież równie dobrze nad biurkiem można by sobie powiesić różowego słonia na szczęcie lub indiański totemik na odegnanie złych mocy. Krzyż, który wisi, by wisieć – nie ma sensu. W roli mebla nigdy się nie spełniał.

Może warto  swym domu, biurze zastanowić się przede wszystkim, po co on tam jest? Czy rzeczywiście symbolizuje to, w co wierzę, czy przekonuje, że reprezentuję określony system wartości? Czy jest nadzieja, że widząc biuro z krzyżem na ścianie mam prawo spodziewać się, że nie zostanę tu podle oszukany, wykorzystany i zniszczony? Czy człowiek z krzyżem nad biurkiem to brat czy raczej konkwistador, który chce wykorzystać mnie do swych własnych celów?

Jeśli uważasz, że w życiu najważniejszy jest pieniądz – powieś go nad swoim biurkiem. Jeśli twoim bogiem jest szef partii, powieś sobie jego zdjęcie.

Nie nadużywaj krzyża. Lepiej go ściągnij i schowaj do pudła nad szafą. Tam będzie mu wygodniej.

Zacheusz