– W nas wszystkich dojrzewała świadomość, że braliśmy udział w ostatnim transporcie do Katynia – relacjonuje poseł Edward Siarka, który był na grobach katyńskich w chwili katastrofy prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem.

– Na stacji kolejowej w Smoleńsku byliśmy już o szóstej rano. W eskorcie funkcjonariuszy Federalnej Służby Bezpieczeństwa dojechaliśmy do katyńskiego „Memoriału”. Przed bramą cmentarza utworzyła się długa kolejka. FSB skrupulatnie nas kontrolowała, mimo że dokładnie wiedzieli, kim jesteśmy. W pewnym momencie kontrola się nagle zakończyła. Wszyscy – około 500 osób – zostaliśmy wpuszczeni na cmentarz. Niedługo potem podano komunikat, że samolot prezydencki miał kłopoty przy lądowaniu. Puściliśmy mimo uszu te pierwsze sygnały. Wszyscy słyszeli, że rządowe samoloty mają kłopoty przy niemal każdej podróży. Po kolejnych dziesięciu minutach rozdzwoniły się telefony. Od naszych kolegów posłów, którzy zostali w Warszawie, dowiedzieliśmy się, że sprawa jest poważna, że doszło do katastrofy. Po kolejnych dziesięciu minutach udało mi się dodzwonić do ministra Surmacza z Kancelarii Prezydenta. Dowiedziałem się, że prawdopodobnie, nikt z pasażerów nie przeżył. Zwróciłem uwagę, że od rana panowała bardzo ładna pogoda. Naprawdę nie mogę zrozumieć, skąd w rosyjskich przekazach pojawiły się informacje o jakiejś mgle, która miała zalegać nad lotniskiem. Żadnej mgły nie było.

Ludzie zaczęli się spontanicznie modlić. Duchowni odprawili Mszę Świętą. Później FSB natychmiast odstawiła nas na dworzec. Wracaliśmy do domu, mimo że zaplanowany wcześniej program wyjazdu miał być bardzo bogaty. Mieliśmy zwiedzać wiele miejsc związanych z Mordem Katyńskim. Tymczasem wsiedliśmy do pociągu. Służby rosyjskie nie pozwoliły nam pojechać w okolice lotniska, miejsca katastrofy.

Podczas całej drogi powrotnej panowała atmosfera przygnębienia. W nas wszystkich dojrzewała świadomość, że braliśmy udział w ostatnim transporcie do Katynia. Jedni ludzie płakali, inni milczeli a jeszcze inni mieli potrzebę się wygadać.

Gdy rano dojechaliśmy do Warszawy, dowiedziałem się, że prezes Jarosław Kaczyński prosi, żebyśmy byli przy nim na lotnisku, gdy przyleci trumna ze zwłokami prezydenta. Krewni Lecha Kaczyńskiego to niewielkie grono. Dlatego prezes chciał, żeby rodzinę uzupełnili przyjaciele. Z lotniska pojechaliśmy jeszcze do pałacu prezydenckiego. Tam przy zwłokach Lecha Kaczyńskiego została odprawiona msza.

Tymczasem dowiedziałem się też o kulisach szybkiej identyfikacji zwłok prezydenta. Najprawdopodobniej pan prezydent, a także marszałek Putra i prezydent Kaczorowski w czasie lądowania byli w samolotowym saloniku. To pomieszczenie jakimś cudem przetrwało uderzenie o ziemię.

To pewne, że odtąd historia Katynia będzie analizowana także pod kątem tej strasznej katastrofy.

wysłuchał: mk