Korzystam z zaproszenia redakcji „Tygodnika Podhalańskiego”, żeby po latach ponownie w miarę regularnie pojawiać się na jego łamach – tym razem nie papierowych, lecz na portalu 24tp.pl.

Jak pewnie wszyscy pamiętają ze szkoły, Heraklit z Efezu powiedział: niepodobna wstąpić dwukrotnie do tej samej rzeki. Płynie rzeka, płynie czas, świat się zmienia, zmieniamy się i my. Ale po latach przerwy znów wchodzę w jej nurt, choć w innym miejscu, no i tym razem stanę nieco z boku. Kiedy ponad dwadzieścia trzy lata temu zakładaliśmy z Wojtkiem Mrozem i Jurkiem Jureckim „Tygodnik Podhalański”, nie śniło się nam, że przetrwa on tyle lat na rynku, a tym bardziej, że tak rozwinie się rzeczywistość wirtualna – internet – i że w tej rzeczywistości TP będzie mocno obecny.

     Teraz, jak informuje mnie redakcja, na tej stronie pojawią się blogi zaproszonych autorów, które – jak rozumiem – mają w pewnej mierze uzupełniać funkcję informacyjną TP, ale przede wszystkim współtworzyć przestrzeń publicznej debaty, otwartej wymiany myśli. Czyli – jak sądzę – ma to być aktywność w rodzaju dziennikarstwa obywatelskiego. Kwestia publicznej debaty była mi zawsze bardzo bliska, o niej pisaliśmy w manifeście redakcyjnym już w pierwszym numerze papierowego pisma w 1989 roku, starałem się realizować ją na początku lat 90. minionego stulecia w zakopiańskiej Radzie Miasta. Teraz jest pod tym względem bardzo źle. Debata publiczna niemalże nie istnieje. Za mało ze sobą rozmawiamy. Za mało rozmawia z nami władza – i ta w Warszawie, i ta w Zakopanem. Środki masowego przekazu coraz częściej zamiast informować i skłaniać do myślenia, mówią nam co mamy myśleć, nie pytając nas o zdanie. Forma blogu daje możliwość interakcji, komentowania, odpowiadania, dzielenia się  opiniami. To cenna możliwość, choć w praktyce często nadużywana. Chciałbym, aby nasza rozmowa toczyła się w cywilizowanej atmosferze – bez wulgaryzmów, obelg, ksenofobii i argumentów ad personam.

     O czym będę pisał pokaże czas. Na pewno o Zakopanem w jego wszelakich aspektach – to moje miejsce na ziemi, ważne i bliskie. O Tatrach i może także o innych górach, które również są dla mnie ważną przestrzenią. O książkach – z całą pewnością. Czytanie jest jedną z najbardziej szlachetnych i inspirujących form uczestnictwa w kulturze. A wszak kultura jest jedynym aspektem istnienia, który odróżnia nas od zwierząt. Zapraszam do czytania i rozmowy.