Nie od dziś wiadomo, że sfery artystyczne od początku – gdzieś od lat 70. XIX stulecia – polubiły Zakopane i dotyczy to nie tylko twórców pomnikowych jak Żeromski, Kasprowicz, Sienkiewicz, Modrzejewska, Witkacy czy Gombrowicz, ale i artystów lżejszej muzy takich jak siostry Loda i Zizi Halama, Agnieszka Osiecka czy Wojciech Młynarski. W telewizji zwanej publiczną od kilku tygodni emitowany jest rosyjski serial fabularny "Anna German" poświęcony życiu i twórczości tej obdarzonej pięknym głosem i bardzo popularnej w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych piosenkarki, dziś – niezasłużenie – nieco zapomnianej.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"18680"}

     Telewizja ma jednak swoją moc oddziaływania, bo obok serialu pojawiły się na rynku reedycje płyt Anny German na płytach kompaktowych i poświęconych jej książek. W jednej z nich, zatytułowanej Tańcząca Eurydyka. Anna German we wspomnieniach, znalazłem ciekawy wątek związany z naszym miasteczkiem. Otóż Anna German właśnie w Zakopanem w 1972 roku wzięła ślub ze swoim długoletnim narzeczonym Zbigniewem Tucholskim! Nie wiedziałem o tym fakcie i dlatego dzielę się nim z szanownymi czytelnikami.
     Serial nie dotarł jeszcze do tego epizodu z życia piosenkarki, nie wiem zatem czy serialowa scena ślubu została nakręcona w Zakopanem. Przekonamy się niebawem. Ale nie musi tak być, bo to wszak nie jest serial dokumentalny i jak wiadomo jego twórcy czasem  naginają fakty dla dobra opowieści. W przywołanej wyżej książce znajduje się krótkie wspomnienie pani Józefy Obrochty-Bartuś, właścicielki karczmy „Obrochtówka” przy ulicy Kraszewskiego w Zakopanem, poświęcone ślubowi i weselu Anny German. 

     „Na przełomie lutego i marca 1972 roku do mojej karczmy Obrochtówka, którą prowadziłam od listopada 1971, zaczęło przychodzić wielu artystów, piosenkarzy i osób związanych ze sztuką i polityką: Ignacy Machowski, cały zespół kręcący Janosika z Markiem Perepeczko na czele, Wiesław Gołas, Mieczysław Voit z małżonką Barbarą Horawianką, Katarzyna Łaniewska, Czesław Niemen, Wojciech Młynarski, Basia Wachowicz oraz wiele innych osób zasłużonych dla kultury. Kilka razy przyszła również Anna German w bardzo miłym towarzystwie swoich przyjaciół, między innymi Jonasza Kofty.
     Jej wpis w księdze pamiątkowej pochodzi z dnia 20 marca 1972 roku.
     Anna German była kobietą i artystką szalenie delikatną, bardzo skromną, miłą. Uśmiech nie schodził z jej pięknej twarzy. Podziwiałam ją, byłam jej fanką.
     Wtedy w marcu spytała, czy może zorganizować przyjęcie weselne w Obrochtówce. Byłam mile zaskoczona tą propozycją, a jednocześnie dumna, że Anna German wybrała właśnie nasz lokal. Ale wystraszyłam się, bo nie miałam doświadczenia w urządzaniu przyjęć weselnych, a wiadomo, że w tej sytuacji nasza karczma znajdzie się na celowniku. Dlatego nie od razu zgodziłam się na urządzenie tej imprezy.
     Aż tu pewnego dnia przyjeżdża przyszły mąż Anny z wielką prośbą (nie do odrzucenia), abyśmy zgodzili się urządzić to przyjęcie, bo Anna gdzie indziej sobie tego nie wyobraża. Ślub był w zakopiańskim Urzędzie Stanu Cywilnego. Przyjęcie na około trzydzieści osób. Zamówiłam kapelę góralską – Grał Bolek Karpiel Bułecka z kolegami.
     Annę German i jej męża witałam chlebem i solą (chlebuś okrągły, specjalnie upieczony na tę okazję, z odpowiednim napisem) oraz… szampanem.
     Anna była w ślicznej kremowej garsonce z brązowymi haftami (materiał wyglądał jak cieniutki samodział z wełenki tkany na krosnach). Wyglądała ślicznie – elegancko i oryginalnie.
     Muzyka góralska grała tylko i wyłącznie parze młodej i jej gościom. Robiono zdjęcia, m.in. ja z panną młodą i kelnerką.
     Anna German przysłała mi parę zdjęć, ale nie zdążyłam ich wkleić do księgi pamiątkowej. Zaginęły…” (s. 233-234)

     Na książkę składają się wspomnienia kilkudziesięciu osób i bardzo liczne ilustracje, zdjęcia dokumentujące życie i karierę piosenkarki, doniesienia prasowe, okładki czasopism i płyt. 
     Artyści zawsze lubili Zakopane. Niektórzy lubią i dziś. Mimo wszystko.

Tańcząca Eurydyka. Anna German we wspomnieniach. Zebrała i opracowała Mariola Pryzwan. Wydawnictwo Marginesy, Warszawa, 2013, ss. 392.