Jeden ze znajomych zaproponował mi, abym na blogu TP zaczął pisać poważnie o poważnych rzeczach. Np. o Związku Podhalan w Północnej Ameryce.

W pierwszej chwili nawet się zapaliłem do tego pomysłu, bo pomyślałem, że temat niewyczerpany.
Bo to i o apolityczności związkowej by można. O tym, że w Góralskim bez wyjątku bywają politycy każdej partii z Polski na tych samych prawach a prezydent Najjaśniejszej Rzeczypospolitej przyjmowany jest nie tylko kwiatami ale i chlebem i solą.

O wzajemnym poszanowaniu różnych członków różnych kół, nie ważne czy z Chochołowa czy z Czarnego Dunajca, bo wszyscy dla dobra tej najstarszej polonijnej organizacji w USA działają mając na uwadze wyłącznie dobro związku a nie promocje własnej osoby.

I o wielu innych rzeczach też bym mógł napisać...

Np. o tym, że tak rozumne, takie od co najmniej 12 lat naprawdę jest oszczędne gospodarskie wprost gospodarowanie związkowymi pieniędzmi, które  zadłużenie z Domu Podhalan ściągnęło i wyprowadziło go na prostą drogę. Na drogę, gdzie już tylko zarabiać będzie ta Góralska Chałpa na siebie a nie na spłatę długu i widmo przejęcia Góralskiego przez bank już dawno zniknęło.

Mógłbym pisać też o tym, że Dom Podhalan tętni wprost pełnią życia góralskiego a dzieci z wszystkich zespołów wszystkich kół tańczą i śpiewają na próbach zespołów, że na imprezach ściany pękają w szwach od nadmiaru wszelkich gości a nie tylko rodzin występujących na scenie artystów-amatorów.

O tym, że znowu w Paradzie 3 Maja maszeruje kilkaset członków a poczet sztandarowy każdego koła dumnie przed trybuną honorową sztandar pochyla....

Później zastanowiłem się i doszedłem do wniosku, że po cholerę mnie na stare lata robić sobie wrogów....

- Mam pisać o Związku Podhalan w Północnej Ameryce ? - zapytałem tego znajomego - na poważnie?
- Tak - kiwnął potakująco głową - na poważnie, a nie tylko o morzu i swoim życiu na wesoło.
- No dobra - zgodziłem się.

Bo ja taki ugodowy człowiek wprost jestem.

"o żesz..."

..."uff" - skończyłem.