Zapraszamy na „Wyprawę” wiodącą przez tatrzańską i zakopiańską przeszłość i współczesność. Wyprawę pośród obrazów, fotografii, przedmiotów i słów, w których jawią się idee, wyobrażenia i imaginacje, świetny skarb poczęty w tym niezwyczajnym, wysokim świecie. Namawiamy do spotkania z fundamentalnymi jego przestrzeniami. Naturą, cywilizacją co w niej znaleźć się usiłuje, tutejszymi sposobami życia. Wszystkie są obecne przez swe symboliczne reprezentacje i czekają na spojrzenie, uwagę, pytanie. Mówią nam one coś o Tatrzańskim Graalu, który tworzył, tworzy i tworzyć będzie tatrzański – rozsiany po całym świecie – lud. To jest wyprawa w poszukiwaniu tego ożywiającego kielicha. Każdy na niej Parsifal, Indiana Jones, Lara Croft. Duża przygoda, nieprosta zabawa, wyzwanie. Przybywajcie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"18950"}

     Jeżeli zachęcił Państwa powyższy wstęp i czytacie dalej, oto kilka wyjaśnień. Zapraszamy, w liczbie mnogiej, bo jest nas trzech. Autorami wystawy są Kuba Szpilka, Piotr Mazik i niżej podpisany, czyli ten sam zespół, który niespełna dwa lata temu przygotował wystawę Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości prezentowaną w Muzeum Tatrzańskim. Tamta wystawa poświęcona była pamięci, tematem tej jest wyobraźnia. Wernisaż naszej nowej wystawy zatytułowanej Wyprawa. Pośród tatrzańskich i zakopiańskich idei odbędzie się w Galerii Sztuki Muzeum Tatrzańskiego na Kozińcu, czyli w tzw. Cyrankiewiczówce, w sobotę 18 maja o godzinie 18:00, w ramach Nocy Muzeów.
     Podczas wernisażu odbędzie się także premiera naszej nowej książki, towarzyszącej wystawie, zatytułowanej Ślady, szlaki, ścieżki. Pośród tatrzańskich i zakopiańskich wyobrażeń. O książce napiszę osobno, a póki co pokazuję zdjęcie okładki. Jeżeli ktoś nie zdoła przyjść na wernisaż informuję, że wystawa będzie prezentowana do listopada 2013 roku, a książka będzie dostępna w punktach sprzedaży wydawnictw TPN, w placówkach Muzeum Tatrzańskiego oraz w dobrych zakopiańskich i nie tylko zakopiańskich księgarniach.
     O czym będzie ta wystawa? Oto wprowadzenie, które umieściliśmy przy wejściu na wystawę. Państwo możecie przeczytać je już dziś.

     Zapraszamy Was na wędrówkę, spacer poprzez przestrzeń i czas, traktem, który w polskiej kulturze wyznaczył Stanisław Witkiewicz w książce Na przełęczy. Wrażenia i obrazy z Tatr. Ta wydana w 1891 roku w Warszawie praca, nazywana niekiedy ewangelią lub epopeją tatrzańską, odegrała wielką rolę w stworzeniu i popularyzacji ważnego zjawiska polskiej kultury – Tatr i Zakopanego. Daje Witkiewicz obraz heroicznych początków tego wydarzenia. Przemija postać świata, ale witkiewiczowska prezentacja nie jest tylko historycznym świadectwem. Zapisane zostały w niej archetypiczne elementy, które powracać będą wciąż w innych relacjach o tym miejscu, budując jego kulturowe wyobrażenie, popularny obraz. Historia będzie zmieniać ich oblicze, ale nie istotę. Wpierw Droga – ku Tatrom i ta powrotna wiodąca do nizinnego życia. Droga, która w Zakopanem staje się w ulicą, w reglu  ścieżką, wysoko skalną percią. Potem ludzka siedziba u podnóża gór – Zakopane miejsce osobliwego życia. Składa się nań położenie, klimat, architektura, górale – tutejszy lud, nawet przybysze są pod Giewontem kimś innym niż u siebie w dolinach. I wreszcie Tatry – potężna Natura, „wolności ołtarze”, przestrzeń mocnych przeżyć estetycznych, intensywnych, ba ekstremalnych doświadczeń fizycznych i duchowych. Wszystkie te materialne elementy fundujące „wydarzenie Tatry i Zakopane” zanurzone są w osobliwej aurze, którą pojęcie „sezon” lakonicznie ujmuje. Wskazuje ono na ulotność, nietrwałość, podkreśla oczywistość przemijania. Pięknie, mocno, inaczej, lecz na chwilę tylko. Znikające miejsca, sposoby życia, ludzie, minione czy całkiem stracone?
     Wszelka wyprawa zaczyna się od zgody na zawieszenie codziennych przyzwyczajeń, pewnych przeświadczeń, oczywistych sądów. To nadzieja na spotkanie z tym, co nowe, inne, nieznane. Tatrzańska przestrzeń konfrontuje nas z niezwykłą Naturą, z cywilizacją wciąż się weń wpisującą, ze sposobami bycia w tej wymagającej rzeczywistości. To próba, wysiłek sprostania stawianym przez takie spotkanie wyzwaniom. Nie tylko i nie nade wszystko fizyczny. Trzeba je wpierw zobaczyć, zinterpretować, próbować zrozumieć, aby móc adekwatnie nań odpowiedzieć. To także spotkanie z tymi, którzy takie próby już podjęli, z pozostawionymi przez nich śladami, znakami, duktami. Prześwitują w nich idee, które są przecież światłem pozwalającym widzieć w pewnej perspektywie, w określony sposób. Wielość śladów, mnogość lśnień, nieustanna konieczność namysłu, wyboru – co znaczy także rezygnacji – czyni tę podróż trudną i fascynującą zarazem. Nie tylko gór się uczymy, daleko bardziej siebie.
     Powiada Bruno Schulz, że nawet w ułomku skrywa się cały świat. Wystawa na Kozińcu jest takim okruchem fascynującego wydarzenia kultury, jakim są Tatry i Zakopane. Mamy nadzieję, że wędrując szlakami wiodącymi przez tutejsze sale i korytarze, schody i podziemia, raz jeszcze doświadczycie wyprawy. Inaczej niż zazwyczaj, ale także intensywnie, głęboko, że jest to droga sprawiająca, że lepiej i mądrzej będziemy patrzyli i że kwiat jakiś i gwiazdkę niejedną w tym bliskim nam tatrzańskim ogrodzie jeszcze zobaczymy. Że - jak uczy nas Czesław Miłosz - jest nadzieja, a przynajmniej bywa.

Zapraszamy. Przybywajcie.
www.muzeumtatrzanskie.com.pl
www.zakopianczycy.eu