Zrobiło się cieplej, więc ciągnie człowieka na łono natury.

     Trochę biegam - na szczęście nie tak szybko jak Usain Bolt - dzięki temu widzę wszystko z innej perspektywy. Rzeczy piękne widziane z samochodu wcale takimi być nie muszą. Może szukam dziury, szerzę defetyzm. Nasz szanowny turysta jadąc samochodem widzi ciemną plamę na asfalcie i myśli „o, załatali kolejną dziurę”. Niestety jest zupełnie inaczej. To produkty układu trawiennego konia zalegające tu i ówdzie, nierzadko w ilościach hurtowych. W związku z tym zapytam przewrotnie: dlaczego straż miejska pod rygorem mandatów zmusza właścicieli psów do sprzątania odchodów po swoich pupilach? Niech równość obowiązuje także w świecie zwierząt. Dlaczego koń jest traktowany lepiej przez lokalne prawo, a woźnica nie sprząta po swoim czworonogu? Na drodze do Morskiego Oka tę sprawę udało się załatwić. W Zakopanem problem ciągle śmierdzi. Może to brak świadomości lub co gorsze traktowanie śladów bytności konia jak regionalne produkty ekologiczne. Jest wiele sposobów wyjścia z tej sytuacji. Może zamiast karać za niesprzątanie bardzo uprzejmie poprosić woźniców, aby w trakcie wożenia gości po Zakopanem za każdym razem, gdy pojawia się śmierdzący problem wygłaszali prelekcję na temat „Ekologia na wyciągnięcie ręki”, która będzie poparta żywym przykładem. Wytłumaczą obieg materii w ekosystemie. Każdy wie, że wiedza dociera najlepiej, kiedy ma swoje przełożenie na życie codzienne, a nie jest sztuką dla sztuki. Jeżeli zmieni się nasz stosunek do tego problemu to nie będziemy mówić - ale śmierdzi, co za syf itp. – tylko powiemy: w tym miejscu miała miejsce pogadanka ekologiczna. Czyż nie brzmi to pięknie? Jak ze słownika wyrazów pozytywnych. Może ten problem kiedyś zniknie - byłoby miło. Trzeba o tym mówić, a nie traktować jako element folkloru.
Polska to nie Indie a koń to nie święta krowa. Wiem, że się czepiam, ale skoro karnie sprzątam po swoim psie - to mam prawo.