Kto zostanie następcą Waldemara Fornalika? To pytanie zadaje sobie teraz cała Polska, przynajmniej cała jej męska część, plując jednocześnie jadem na Waldka i jego jedenastkę za to, że tak paskudnie „dali ciała” na Wembley. Choć chłopcy zgarniają światowe honoraria, Mistrzostwa Świata znowu nie dla nas. Znowu z hukiem wypadliśmy z gry, zanim ta na dobre się zaczęła. Na gwałt trzeba więc szukać nowego selekcjonera, który oddzieli ziarno od plew, zaorze spaloną ziemię i zasieje w sercach kibiców nadzieję na lepszą piłkarską przyszłość.

 „Kto na miejsce Fornalika?” - pytają panowie przy goleniu, mniej lub bardziej inteligentnych odbić w lustrach, gdy tymczasem padło już nazwisko człowieka, który, chyba jako jedyny na świecie, może uratować resztki naszego piłkarskiego honoru. To David Copperfield! Oto wyzwanie dla niego! Spokojnie, nie chodzi tu o zahukanego „bidoka” z powieści Karola Dickensa (o którym zresztą nikt w „nieczytającej” Polsce nie słyszał), tylko o słynnego iluzjonistę (dla przeciwwagi, oczytanego, bo właśnie nazwisko bohatera znanej powieści przyjął jako pseudonim artystyczny). Wielki magik przenikał już przez Mur Chiński, lewitował nad Wielkim Kanionem i spowodował zniknięcia Statui Wolności, a lada moment zamierza wyprostować krzywą wieżę w Pizie i „zgasić” Księżyc. Też mi coś! Niech spróbuje z naszej rozdygotanej jedenastki, zrobić zgraną, zwinną, nieprzewidywalną drużynę, przed którą będą uginać się wszystkie krzywe, piłkarskie nogi rywali. Wtedy nawet kosmici okrzykną go niekwestionowanym Księciem Ciemności. 

Byłoby też coś dla nas, Drogie Panie. Wyobrażacie sobie bosko przystojnego, smukłego, czarującego Davida, w niebieskim sweterku a’la Joachim Loew? Wzrost liczby „kibicek” i fanek- murowany, nie mówiąc już o tym, że choć raz nie bylibyśmy gorsi od Niemców.Uważam, że w te pędy trzeba wystosować do amerykańskiego cudotwórcy list otwarty z błaganiem: „Panie David! Prosimy, niech Pan z naszych podwórkowych chłopców zrobi cyberpiłkarzy! Albo przynajmniej, niech Pan sprawi, by tak nam się zdawało. Proszę nas zahipnotyzować, przenieść w inny wymiar i pozwolić przeżyć nam pasmo piłkarskich sukcesów. Niech wyniki meczów będą szokująco- imponujące: Polska-Anglia 7-1, Polska- Ukraina 10-0, Polska-Brazylia 5-2. Albo, co tam, idźmy po całość! Zerżnijmy ich do zera! Niech Pan, Panie David, pozwoli naszym chłopakom, a tym samym nam, unieść się nad ziemią. Jestem przekonana, że dla takich doznań Premier Donald Tusk, oddał całe swoje OFE, a także (albo przede wszystkim!) OFE wszystkich Polaków. Przytnie pensje pielęgniarkom i nauczycielom, podniesie wiek emerytalny do 75 lat, wyśle do szkoły trzylatki, żeby kończyły edukacje w wieku lat 15 i ruszyły do pracy, by Pana wypłacić.

Przy negocjowaniu kontraktu proszę jednak nie mieć żadnych skrupułów i spokojnie dopisywać kolejne zera, bo choć jesteśmy narodem biednym i zakompleksionym, to i tak oddamy ostatni grosz, by spełnić nierealne marzenia nabuzowanych testosteronem „możnych tego świata”. Wystarczy spojrzeć na „nówki” stadiony, wybudowane za krocie, podczas gdy „nasi” od lat nie mogą (więcej niż raz) trafić do bramki. Wyzwanie dla Pana, przyznaję, będzie ogromne, więc gdyby przypadkiem naszły Pana wątpliwości, proponuję mocne wsparcie. Uważam, że drużyna narodowa koniecznie powinna przyjąć im. Jana Pawła II. Nie ma to jak święty patron tuż przed kanonizacją. I jak pięknie wyglądałby na biało-czerwonych koszulkach! Już widzę te tłumy nawróconych szalikowców, którzy przeciskając się przez stadionowe bramki, z uśmiechem pozdrawiają „przeciwników” łagodnym: „Pokój z Tobą, Bracie”, a przed meczem, zamiast hymnu narodowego, intonują „Barkę”. Już widzę księdza dobrodzieja, pomykającego w przerwach meczu do szatni, by szybko odprawić nabożeństwo, z prośbą o cud. W tym czasie Pan, Panie David, grzebałby w podświadomości kibiców, sugerując im, że za chwile na murawę wyskoczą zmutowane demony piłki nożnej. Sukces gwarantowany! A jeśli, nie wiedzieć czemu, znowu nie wyjdzie, bez obaw. Zamroczony stadion jak zwykle huknie: „Nic się nie stało, naprawdę nic się nie stało. Nic się nie staaało, naprawdę nic się nie staaaało”.