Jak to czasem przypadek łączy różne pozornie odległe od siebie okoliczności w logiczną całość. Oto przed oczyma mam otwarty tekst artykułu, który ukazał się na jednym z portali internetowych w dniu 2 listopada, mówiący o wycofaniu się Gminy Krościenko n.D. ze Związku Euroregionu Tatry. W tym samym czasie z radiowego głośnika płyną nuty pięknej i mądrej piosenki zespołu Perfect „Niepokonani”.

Jak mantra pobrzmiewają słowa:
„Trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść
Niepokonanym
Wśród tandety lśniąc jak diament
Być zagadką, której nikt
Nie zdąży zgadnąć nim minie czas”.

I tak zastanawiam się, czy rzeczywiście łatwiej dowiedzieć się, rozpoznać ten czas, „kiedy ze sceny zejść niepokonanym”, czy wiedzieć lub nie wiedzieć, że schodzi się pokonanym. Schodzi z własnego wyboru, chowając niejako głowę w piasek, oddając pozycję walkowerem. Tak właśnie zdają się czynić włodarze Gminy Krościenko, wyprowadzając się z euroregionalnego Stowarzyszenia. To chyba najłatwiejsze rozwiązanie. Gdybym sama nie doświadczyła kompletnego nihilizmu ze strony Gminy, w dziedzinie objętej moim zawodowym zainteresowaniem, nie doświadczyła przy tym arogancji i, nie waham się stwierdzić, braku kultury, nie tylko tej zwanej wyższą, lecz nawet jej elementarnych podstaw, mogłabym się jeszcze łudzić, iż jest w tej decyzji być może jakaś racja. Zważywszy jednak na własne doświadczenia, daję wiarę słowom jednego z radnych, który, jak pisze Portal, zwracał uwagę na fakt, iż w tym samym czasie, gdy w Krościenku nic się nie działo za sprawą Euroregionu,sąsiednie Gminy aplikowały, niejednokrotnie ze skutkiem pozytywnym. Wygląda więc na to, że coraz bardziej samotna w różnych działaniach, a właściwie w  „niedziałaniach”, „zielona wyspa” Gminy Krościenko, dryfuje coraz bardziej niesiona przez przypadkowe prądy. Dokąd ją to zaprowadzi można w przybliżeniu przewidzieć. I przyszłość ta wcale nie jawi się optymistycznie, o jakichkolwiek kolorach już nie wspominając. Pewnie decyzja  Krościenczan ucieszy społeczność innych gmin uczestniczących w programie, jako że, jak mówi stare warszawskie powiedzenie, „im mniej gęb do talerza, tym więcej dla tych co zostają przy stole”. Może warto z tej okazji zorganizować jakąś małą uroczystość pod hasłem „wyjście Gminy z Euroregionu Tatry”? Można by organizację takiej uroczystości powierzyć Gminnemu Centrum Kultury, które z pewnością nada jej odpowiednią rangę, zadba o oprawę artystyczną, a całość zwieńczy znane z nieodległej historii hasło, pompatycznie wypowiedziane przez kogoś z najwyższych władz Gminy: „sztandar wyprowadzić!”. Powyższą okoliczność  można połączyć z jeszcze jednym wydarzeniem,o którym także niedawno napisano, choć jego realizację przewidziano dopiero za dwa lata. Wtedy to krościeński komisariat policji ostatecznie zamknie swoje podwoje, przenosząc się do znacznie lepszych, utworzonych przy współpracy  z Komendą Wojewódzką Policji w Krakowie pomieszczeń w Szczawnicy. Nie będzie pieniędzy z Euroregionu, nie będzie więc szczególnie czego pilnować, nawet potencjalni złodziejaszkowie przejdą na bezrobocie lub przedwczesne emerytury. Podsumowując, polityka władz Gminy zdaje się być realizowana według słów Krzysztofa Kononowicza, pamiętnego kandydata na prezydenta Białegostoku, który w swoim programie życzył sobie i wyborcom, „żeby nie było bandyctwa, żeby nie było złodziejstwa, żeby nie było niczego”. Nie przypuszczał niedoszły polityk, że niedługo po swoim happeningu znajdzie godnych naśladowców tych niepospolitych idei.

Na zakończenie coś bardziej optymistycznego. Media doniosły,iż Orkiestra Dęta, działająca przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Krościenku n.Dunajcem, zakupiła instrumenty dęte, pozyskawszy w tym celu środki za pośrednictwem Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania „Gorce-Pieniny”. Fakt ten cieszy, lecz jednocześnie składnia do refleksji: oby gra orkiestry dętej,wzbogaconej o nowe instrumentarium,  niestała się podobna w swoich okolicznościach do występu muzyków, którzy swoją grą towarzyszyli niemal do ostatnich chwil idącemu na dno Titanicowi. Kierunek gminnych działań zdaje się niestety przybierać kurs podobny do tego, który w ostatnich minutach swojego istnienia stał się udziałem legendarnego statku…