W niedzielę 24 listopada w Domu pod Jedlami na Kozińcu odbyło się spotkanie wspomnieniowe poświęcone postaci Jacka Woźniakowskiego. W piątek 29 listopada minie pierwsza rocznica śmierci Profesora. Przypomnijmy, że Jacek Woźniakowski był prawnukiem malarza Henryka Rodakowskiego i wnukiem Jana Gwalberta Pawlikowskiego, znanego działacza społecznego, orędownika ochrony przyrody, pierwszego właściciela Domu pod Jedlami. Urodzony w 1920 roku w Biórkowie, był ułanem, żołnierzem AK, historykiem sztuki, publicystą, pisarzem, dziennikarzem, tłumaczem, edytorem i wydawcą. Był profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i pierwszym po wojnie prezydentem Krakowa wybranym w wolnych wyborach w 1990 roku.

     W ostatnią niedzielę w Domu pod Jedlami zebrali się znajomi Profesora przede wszystkim z Zakopanego, ale także z kilku innych miejsc. Lubelskie lata Jacka Woźniakowskiego wspominali jego uczniowie i następcy z KUL – profesorowie historii sztuki Lechosław Lameński i Bożena Wronikowska. Zaangażowanie Profesora w działalność opozycyjną i wydawniczą w Lublinie i nie tylko przypomniał Janusz Bazydło.
     Kolejnym wspomnieniowym wątkiem było życie w Domu pod Jedlami, szczególnie w okresie świąt, kiedy zjeżdżała się tu cała rodzina – przede wszystkim w okresie Wielkiej Nocy. Swoje wspomnienia przywołały dzieci Profesora – Roża Thun i Henryk Woźniakowski. A kustosz Domu pod Jedlami Małgorzata Rybak mówiła o licznych pobytach Profesora z małżonką na Kozińcu w ostatnich latach.
     Trzeba w tym miejscu przypomnieć, że Dom pod Jedlami i Zakopane to były dla Profesora miejsca ważne. Tutaj spędził znaczną cześć dzieciństwa, tutaj poszedł do pierwszej komunii, tutaj poznał swoją przyszłą żonę i w Zakopanem miał miejsce ich ślub.
     O związkach Jacka Woźniakowskiego z Tatrami mówili Paweł Skawiński i Wiesław Aleksander Wójcik. Dyrektor TPN towarzyszył Profesorowi podczas szeregu wycieczek, w tym podczas ostatniej wycieczki w Tatry i okolice, a redaktor Wójcik przypomniał rolę Profesora w komitecie redakcyjnym „Wierchów”, które założył onegdaj jego dziadek – Jan Gwalbert Pawlikowski.
     O związkach Profesora z Muzeum Tatrzańskim, przewodniczeniu Radzie Naukowej Muzeum oraz pomocy i konsultacjach przy rozmaitych wystawach i innych muzealnych przedsięwzięciach, mówiły była dyrektor MT Teresa Jabłońska i prof. Dorota Folga-Januszewska.
     Wiele spośród zebranych osób wspominało wielkie znaczenie najbardziej znanej książki Jacka Woźniakowskiego „Góry niewzruszone”. Podkreślano, że to książka ważna dla rozumienia pejzażu górskiego, rozumienia malarstwa pejzażowego w ogólności, a malarstwa alpejskiego i tatrzańskiego w szczególności. Teresa Jabłońska przypomniała o idei przygotowania wystawy pejzażu górskiego w Zakopanem w oparciu o prace opisane w książce Profesora. Zebrani zgodnie potwierdzili, że to znakomity pomysł i że mógłby być zrealizowany na przykład z okazji studwudziestolecia Domu pod Jedlami w roku 2017.
     Podczas spotkania na Kozińcu wspomnienia przyjaciół i znajomych o Jacku Woźniakowskim, były przeplatane fragmentami osobistych zakopiańskich wspomnień Profesora z różnych lat, spisanych w książce „Ze wspomnień szczęściarza”.
     Inicjatorem spotkania był mieszkający w Zakopanem historyk Janusz Bazydło. Organizatorami – Fundacja „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości”. Gościny udzieliła nam rodzina Woźniakowskich, reprezentowana na spotkaniu przez dwoje z czworga dzieci Profesora: Różę Thun – posłankę do parlamentu Europejskiego i Henryka Woźniakowskiego – prezesa Wydawnictwa Znak. Muzykę zapewnili Krzysztof i Jasiek Trebunia-Tutka, a za poczęstunek dziękujemy gospodarzom i burmistrzowi Januszowi Majchrowi.
     Na bazie przywołanych wspomnień, planowana jest publikacja poświęcona pamięci Profesora Jacka Woźniakowskiego i jego związkom z Zakopanem i Tatrami.

Całość w czwartek w papierowym wydaniu Tygodnika Podhalańskiego.