W sobotę 22 listopada na Wiktorówkach odbyła się uroczystość upamiętniająca zmarłego w lutym tego roku przewodnika Wojciecha Marczułajtisa. Po mszy świętej koncelebrowanej przez ojców dominikanów pod przewodnictwem ojca Marcina, nastąpiło poświęcenie i odsłonięcie tablicy umieszczonej na murze w miejscu pamięci obok kaplicy Matki Boskiej Królowej Tatr. Na uroczystości zebrało się kilkadziesiąt osób – rodzina, przyjaciele, koleżanki i koledzy Wojtka.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"25387"}

     Tablicę ufundowali przyjaciele Wojtka z inicjatywy jego długoletniej partnerki Ewy. Na Wiktorówkach były obydwie córki Wojtka – Anita i Jagna z dziećmi. Przyszło wielu przewodników tatrzańskich, instruktorów narciarstwa i snowboardu z którymi pracował, byli ratownicy TOPR i góralska muzyka. Po uroczystości wspominaliśmy Wojtka przy winie na Rusinowej Polanie. 

     W środowisku przewodnickim był jednym z najbardziej lubianych i życzliwych kolegów. Przez dwie kadencję pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Przewodników Tatrzańskich im. Klemensa Bachledy w Zakopanem, a przez jedną był wiceprezesem SPT. Był kierownikiem trzech kursów przewodnickich, wykładowcą, instruktorem i wychowawcą stu kilkudziesięciu przewodników tatrzańskich. Był wybitnym specjalistą w zakresie historii Węgier i Słowacji. Był przewodnikiem tatrzańskim I klasy, ratownikiem TOPR, przewodnikiem wysokogórskim UIAGM i taternikiem.

     Lubił wino i dobre samochody. Lubił muzykę i dobre towarzystwo. Lubił życie. Bardzo kochał swoje córki i wnuki. Kochał też Tatry, ale chyba największą jego pasją ostatnich lat był snowboard. Zdał egzamin na pomocnika instruktora mając 60 lat i był zapewne najstarszym aktywnym instruktorem snowboardu w Polsce. 

     Był dobrym człowiekiem i wiernym przyjacielem. Wciąż nam go brak.