- Ola, w życiu nie należy być idiotą! – ni stąd, ni zowąd rzuca Zosia, patrząc z natchnieniem na ścianę mojego salonu. Czuję, że to będzie mocna rzecz. Czekam. Moja młodsza siostra znana jest w naszej rodzinie z kultowych powiedzonek, tym razem jednak nie śpieszy się z rozwinięciem myśli. Duma. Blond włos opada jej na czoło, wzrok wciąż błądzi po tapecie i w końcu pada:- Jak to możliwe, że w gamie b-mollowej pojawia się krzyżyk "fis"?

Też wymyśliła! Nie tylko nie wiem, ale i nie chcę wiedzieć, o czym ona mówi. Patrzę jednak i oczom nie wierzę. Czyżby to była moja mała siostrzyczka, ta sama, która kilka lat temu napisała na mój temat wstrząsające wypracowanie?

Miała wtedy 12 lat. Nasza mama-furiatka uznała, że w szkole dzieci piszą za mało wypracowań, postanowiła więc wyedukować ją w tym zakresie. Pewnego wieczoru więc padło: „Będziesz pisać wypracowania na życiowe tematy. Takie są najlepsze. Dzisiaj, proszę… Niech będzie: Moje codzienne kłopoty ze starszą siostrą”.

Zosia, jak każde normalne, przymuszone do nauki dziecko najpierw strzeliła focha, zaraz potem strzeliła drzwiami, by po godzinie z dzikim uśmiechem na twarzy zawitać w moim pokoju. A właściwie w mojej łazience.

Nie pomogły protesty w stylu:

- Młoda wypad, przecież widzisz, że się kąpię!

- Mama kazała Ci to przeczytać! – oznajmia rzeczona młoda, zachowując się tak, jakby nic nie słyszała i nic nie widziała. - Twierdzi, żebardzo Ci się to spodoba- skwitowała sprawę i śmiejąc się do rozpuku zaczęła:

 „Moje codzienne kłopoty ze starszą siostrą!

Nawet nie macie pojęcia jak ciężko jest mieć starszą siostrę! Na początku jest bardzo fajnie! Bawi się z Tobą i pomaga odrabiać lekcje. Ale gdy pojawi się mała sprzeczka, jest jak na polu bitwy. Ona jest dużo silniejsza od Ciebie i ma obmyśloną strategię walki (tzw. taktykę).

Żadne krzyki i błagania nie pomogą, gdy mamy nie ma w domu. Co wtedy począć? Jedno słowo: "Wiać"! Gdy mama wróci wszystko się skończy! Oczywiście będziemy na siebie wściekłe, ale następnego dnia będzie jak wcześniej.

Najważniejsze jest to, aby nie zapominać o miłości. Bez niej nie da się pogodzić. Tylko co zrobić gdy jej [siostry, przy. red.] nie ma? Już wiem! Cieszyć się wolnością, dopóki nie wróci. Niestety, kiedy wyjeżdża na dosyć długi okres, zaczyna się za nią tęsknić. Ale pamiętajcie, że"dyktator" za jakiś czas przyjedzie i wtedy nie będzie się liczyć to, że kiedykolwiek za nią tęskniłeś.

Pamiętaj! Ona myśli, że jesteś słaby! Nie daj się! W chwili zagrożenia uciekaj i krzycz ile sił w piersiach. Lecz to jest dosyć zabawne. Tak jakby forma strasznej zabawy.

Życie ze starszą siostrą nie jest łatwe, ale zdarzają się też chwile błogie i humorystyczne. Najważniejsze jest to, żeby znać hierarchię.W niektórych sprawach ustępuj, a w innych bądź jak lew broniący swojego terytorium! Nie zaczynaj kłótni i nie wykłucaj się o rzeczy, o których nie masz zielonego pojęcia. Na takich warunkach może uda Ci się nie zostać "pożartym przez potwora". Lecz pamiętaj, że starszy prawie zawsze ma rację.

PODSUMOWANIE!

Starszej siostrze nie wolno wchodzić w drogę, ale też nie dasię bez niej żyć!” 

Umarłam ze śmiechu, a Zośka usatysfakcjonowana moją reakcją wymaszerowała z pokoju, porzucając swe dzieło w salonie, w myśl zasady: „Napisane - zapomniane, więcej tego nie chcę widzieć na oczy!” 

W ten oto sposób ja weszłam w posiadanie tegoż wypracowania, które mam do dziś, co widać na załączonym obrazku. Lada moment doczeka się oprawy i będzie przekazywane z pokolenia na pokolenie jako nasz rodzinny spadek.

Tymczasem publikuję te mądrości solidaryzując się ze wszystkimi posiadaczami młodszego rodzeństwa.

P.S. Autorka wyraziła zgodę na publikację tekstu. Nie od razu.

P.P.S. Wszystkie opisane w wypracowaniu sytuacje to są, oczywiście, pomówienia. A.Z.

P.P.P.S. Dla uważnego Czytelnika – krzyżyk fis w gamie b-mollowej pojawił się, ponieważ zmieniła się tonacja. Cokolwiek to znaczy.

P.P.P.P.S. Ucałowania dla Autorki… od Dyktatora.