W Domu Pracy Twórczej ASP na Harendzie wciąż oglądać można wystawę zatytułowaną „Od soboru do kanonizacji. 11 X 1962 – 27 IV 2014”, która towarzyszy wystawie „Jan Paweł II w twórczości artystów zakopiańskich”. Ta pierwsza wystawa została zorganizowana i pokazana po raz pierwszy w Rzymie staraniem Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej przy Stolicy Apostolskiej, w związku z kanonizacją papieży Jana XXIII i Jana Pawła II. Do Zakopanego trafiła dzięki staraniom pana Janusza Bazydły i łaskawej zgodzie jej twórców i organizatorów. Ekspozycję w Zakopanem przygotowała Fundacja „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości” przy współpracy burmistrza miasta Zakopanego Leszka Doruli oraz Dworca Tatrzańskiego, Muzeum Tatrzańskiego, Biura Promocji Zakopanego i Domu Pracy Twórczej ASP.

     Wystawa była początkowo prezentowana w Dworcu Tatrzańskim w Zakopanem, od Środy Popielcowej 18 lutego do 10 kwietnia, a od 19 kwietnia można ją oglądać na Harendzie. W zasadzie ta wystawa mogłaby nosić krótszy tytuł: „Aggiornamento”. To włoskie słowo opisuje poszukiwanie trafnej odpowiedzi Kościoła na wyzwania współczesnego świata, które rozpoczęło się podczas obrad Soboru Watykańskiego II i trwa do dziś. Papież Jan XXIII w 1962 roku zwołał Sobór, biskup krakowski Karol Wojtyła brał w nim od początku aktywny udział, a jako papież wprowadzał w życie jego postanowienia. Owo aggiornamento pokazane jest na wystawie poprzez sylwetki i działalność czterech postaci współczesnego Kościoła – dwóch kapłanów i dwóch osób świeckich. 

     Profesora Stefana Świeżawskiego (1907-2004), wybitnego filozofa, tomistę, jedynego świeckiego audytora Soboru z krajów Europy wschodniej, który był promotorem habilitacji ks. dr Karola Wojtyły na Uniwersytecie Jagiellońskim. Księdza Tadeusza Fedorowicza (1907-2002) – długoletniego duszpasterza w Zakładzie dla Dzieci Niewidomych w Laskach pod Warszawą, wcześniej kierownika duchowego ks. Karola Wojtyły, w czasie wojny dobrowolnego duszpasterza Polaków zesłanych przez Sowietów na Syberię i do Kazachstanu. Trzecią postacią jest Tadeusz Mazowiecki (1927-2013) – pierwszy niekomunistyczny premier powojennej Polski, działacz katolicki, publicysta, długoletni redaktor naczelny miesięcznika „Więź”, człowiek dialogu, specjalny wysłannik ONZ do krajów byłej Jugosławii w latach 90. Ostatniego z bohaterów wystawy nie trzeba tu szczegółowo przedstawiać – to ksiądz profesor Józef Tischner (1931-2000), wybitny filozof, publicysta i duszpasterz, kapelan pierwszej „Solidarności” i Związku Podhalan, autorytet dla wielu. 

     Wystawa została otwarta w Środę Popielcową i był to dobry znak, dobry początek tego szczególnego czasu. Bo Wielki Post to przede wszystkim wezwanie do zmiany wewnętrznej, a o tej nie ma mowy bez myślenia, do którego wzywa i zachęca ta wystawa i jej bohaterzy. W wernisażu wzięli udział – między innymi – brat ks. Józefa Tischnera Marian wraz z małżonką Barbarą. Okazało się przy tej okazji, że pani Barbara Tischner została ochrzczona we Lwowie przez ks. Tadeusza Fedorowicza, który był jej wujem. Listy na otwarcie wystawy przesłali: prezydent Bronisław Komorowski oraz ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej Piotr Nowina-Konopka. 

„Od soboru do kanonizacji. 11 X 1962 – 27 IV 2014”. Teksty, dobór ilustracji i współpraca: Wojciech Bonowicz, o. Tomasz Dostatni OP, Tadeusz Konopka, Edmund Wnuk-Lipiński, o. Maciej Zięba OP, s. Alberta Chorążyczewska FSK. Zdjęcia archiwalne zostały uzyskane dzięki uprzejmości Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, rodzin: Mazowieckich, Świeżawskich i Tischnerów oraz miesięcznika „Więź”, Polskiej Agencji Prasowej, Servizio Fotografico Romano, Eco di Bergamo. Prezentacja wystawy w Zakopanem: Fundacja „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości” przy współpracy burmistrza miasta Zakopanego Leszka Doruli oraz Dworca Tatrzańskiego, Muzeum Tatrzańskiego, Biura Promocji Zakopanego i Domu Pracy Twórczej ASP. Oprawa plastyczna: Marcin Rząsa. Dofinansowano ze środków Biura Promocji Zakopanego.