Każdy kto zna twórczość Stanisława Lema na pewno zna opowiadanie, w którym dochodzi do wypadku wielkiego transportowca lądującego na Marsie. Komputer pokładowy z niewyjaśnionych przyczyn przerywa procedurę lądowania i próbuje wzbić pojazd w powietrze. Kończy się to upadkiem na powierzchnię planety, zniszczeniem statku oraz śmiercią załogi.

Jednym z powodów tego zdarzenia była wada komputera, który – mówiąc językiem współczesnej informatyki został błędnie zaprojektowany i skonfigurowany. Oto komputer pokładowy, nagle zapętla się: Pobiera coraz to większe ilości danych z pamięci zewnętrznej. Analiza danych wykazuje przyrost kolejnych niewiadomych. Aby je rozwiązać komputer potrzebuje... kolejnej porcji danych. Tak właśnie stworzyła się pętla, która sparaliżowała pracę systemu sterowania.

Opowiadanie z gatunku science fiction – w XXI wieku przestaje być tylko i wyłącznie wytworem wyobraźni autora. Biorąc pod uwagę niesłychany rozwój techniki telekomunikacyjnej, oraz Internetu - problem przeładowania danymi staje się bardziej aktualny niż nam się wszystkim wydaje. Zwłaszcza, że lada moment może przestać funkcjonować kluczowe ogniwo w tym systemie, czyli człowiek.
To właśnie człowiek, aby ułatwić sobie pracę i życie tworzy coraz to bardziej sprawne, szybkie i niezawodne systemy wymiany danych i informacji. Owe dane przepływają coraz szybciej, w coraz bardziej przystępnej do przyswojenia formie. Dzięki temu można tych informacji przyswoić coraz więcej.

Problem tkwi w tym, że na pewnym etapie może mieć to katastrofalne skutki dla społeczności ludzkiej. W pewnym momencie może dojść do sytuacji, kiedy to ludzkość zarzucona olbrzymią ilością danych przestanie je przyswajać ze względu na fizyczne ograniczenie. Może to doprowadzić do paraliżu wszystkich instytucji, bez których funkcjonowanie współczesnego społeczeństwa nie jest możliwe.
W tak zwanych społeczeństwach wysoko rozwiniętych panuje swoisty trend dostosowywania życia, pracy, czasu wolnego czy też zabawy do najnowszych osiągnięć z dziedziny telekomunikacji i informatyki. Czasami dochodzi do absurdalnych sytuacji, kiedy nawet życie prywatne podporządkowujemy komputerowi (patrz różne portale społecznościowe). Tutaj nasuwa się pytanie: Czy technika ma być narzędziem ułatwiającym życie ludziom, czy tez ludzie są już tylko dodatkiem obsługującym technikę. A może stoimy już przed sytuacją rodem ze słynnego filmu Matrix, gdzie człowiek pełni rolę baterii energetycznej dla maszyn, które wymknęły się spod kontroli swoich stwórców?

Z teoretycznego punktu widzenia -  człowiek jest najbardziej niedoskonałym ogniwem w tym łańcuchu zależności. Odbiorca i analityk generowanych przez maszyny danych, jednocześnie obsługujący owe urządzenia, nie jest tak szybki i precyzyjny jak maszyny, które stworzył. Również z teoretycznego punktu widzenia można postawić śmiałą tezę, że gdy rozwój technologiczny pozwoli na skonstruowanie inteligentnego komputera, mogącego samodzielnie podejmować decyzję – może się okazać, że człowiek, jako ten najbardziej niedoskonały – zostanie przez maszyny wyeliminowany.
 Zagrożenie o którym piszę powyżej jest trochę wymyślone na siłę. Daleko idące wnioski niekoniecznie muszą zamienić się w rzeczywistość. Jak na razie komputer i komórka są tylko bezdusznymi narzędziami. Narzędziami, dzięki którym ilość przepływu danych znacznie wzrosła. A czy te dane niosą za sobą jakąś wartość lub jakość  - to już zupełnie inna historia.