Każdy ma swój Everest, Każdy pokonuje drogę....Mój Everest jest tu i teraz...Kawałek po kawałku,zdobywam, odkrywam,poznaję....

Chyba miałam nadzieję,że moje spojrzenia mi je przybliżą ,nie wiem sama cudów wypatrywałam.

Nadszedł TEN DZIEŃ szybkie postanowienie ,że albo teraz albo nigdy i pozostanie mi tylko patrzeć i patrzeć.

Pobudka godzina 4:00   (nie wspomnę,że w nocy poprzedzającej ten dzień nie mogłam spać) ,śniadanie , kawa, naszykowanie prowiantu na drogę. O godzinie 4:30 melduję się w samochodzie i wraz z koleżanką obieramy kierunek Słowacja.Droga mija nam szybko, śpiewanie ,gadki o wejściu na szczyt -takie nasze babskie tematy :)

Docieramy na parking w Popradzkim Plesie i ruszamy drogą przed siebie,droga pusta, asfaltowa, jak miło i przyjemnie iść bez  tłumów.

Oczywiście stwierdzamy,że tutaj od strony Słowackiej jest znacznie lepiej i przyjemniej -zero tłumów, wózków, koni i innych wynalazków.

Docieramy do tabliczki informującej ,że właśnie tu w tym miejscu zaczyna się szlak na Rysy,na naszych twarzach pojawia się  uśmiech i co?

 Idziemy!

Podejście łatwe, piękne widoki,zdjęcia , co chwilę odwracamy się za siebie by móc nacieszyć oczy pięknymi widokami.

Dochodzimy do łańcuchów , które są pomocne i nie stwarzają problemów z ich pokonaniem, idziemy dalej, wyżej, zakręt za zakrętem .Moja współtowarzyszka wyprawy pyta mnie   "kiedy to schronisko w  końcu ? " Ja odpowiadam " zobacz widać już "

Docieramy do schroniska, wypijamy ciepły napój chwila relaksu,przejażdżka rowerem, sprawdzenie autobusu na rozkładzie jazdy ( kto był ten wie o czym mówię  ) i ruszamy dalej.

Droga piękna widokowa, cudownie, wspaniale, aparaty fotograficzne, telefony, go pro i wszystko czym można zrobić zdjęcia ma teraz swoje pięć minut :)

Czas dla fotoreporterów uważam za otwarty!

Widać już szczyt , już bliżej, oj odczuwamy zmęczenie , ale dzielnie maszerujemy przed siebie.

Około godziny 12:00 docieramy  na szczyt - nie przytoczę słów jakie padły po wejściu na szczyt, ponieważ są lekko niecenzuralne

Myślę,że jako Lejdi szybko byśmy oddały perły :)

Widok niesamowity, widok taki jaki mogłam sobie wyobrazić oglądając filmiki lub  zdjęcia  osób , które stanęły na szczycie Rys.

Teraz i ja dołączyłam do grona tych szczęśliwców, mam miliony zdjęć,miliony ujęć w  mej pamięci i chwile , które zostaną w moim sercu na zawsze.

Gosia dziękuję za wspólny wypad! Było warto !