Czy można wyobrazić sobie Himmlera całującego swoją córeczkę w drodze do kwatery głównej, by podpisać nakaz egzekucji dzieci tylko dlatego, że były Żydami? Jak to jest żyć z tak potworną spuścizną i czy można kiedykolwiek odciąć się od straszliwych zbrodni popełnionych przez przodków?

„Przeszłość nigdy nie umiera. Właściwie nawet nie jest przeszłością.” Ten cytat z „Requiem dla zakonnicy” Williama Faulknera stał się mottem książki Jarosława Molendy „Dzieci nazistów. Brzemię milczenia, niewola myśli”. Książki, która pokazuje, jak przeszłość wpłynęła na teraźniejszość kilkorga.

„Bohaterów tej książki łączy wspólne dziedzictwo: ich ojcowie winni są współudziału lub bezpośredniej eksterminacji milionów niewinnych ludzi. Ich nazwiska zostały okryte hańbą. Tak złowrogie dzieciństwo nie może pozostać bez konsekwencji. Czy powinni czuć się odpowiedzialni, a nawet winni, za zbrodnie swoich rodziców? Gudrun, Edda, Martin, Niklas i reszta… Te dzieci mają sekret. Są synami i córkami zbrodniarzy odpowiedzialnych za najciemniejszy okres współczesnej historii. Znały tylko jeden aspekt osobowości swoich ojców. O drugim doniesiono im po ogłoszeniu kapitulacji Niemiec. Byli zbyt młodzi w czasie wojny, aby zrozumieć, a nawet dostrzec, co się dzieje” – pisze we wstępie do tytułu Jarosław Molenda.

Nazwiska Himmlera, Göringa, Götha czy Mengele wciąż mają moc przywoływania koszmaru nazistowskich Niemiec. Ich potomkowie, dzieci nazistowskich przywódców, mierzą się z przeszłością rodziców, głównie ojców, w różny sposób.
„Potomkowie nazistowskich zbrodniarzy wojennych wydają się uwięzieni między dwiema skrajnościami. „Większość decyduje się całkowicie odciąć od swoich rodziców, aby mogli żyć swoim życiem, aby historia ich nie zniszczyła. Albo decydują się na lojalność i bezwarunkową miłość i wypierają wszystkie negatywne rzeczy”.”

W książce przeczytacie historie kilkorga: Martina Adolfa Bormanna, Niklasa Franka, Eddy Göring, Moniki i Jennifer Göth, Gudrun Himmler, Rolfa Mengele oraz Hilde i Alberta Speerów - dzieci „Architekta diabła”.

„Większość z tych dzieci mieszka lub mieszkała w Niemczech. Część nawróciła się na katolicyzm lub judaizm, a niektórzy zostali nawet wyświęceni na księży lub rabinów. Wielu z nich mieszka obecnie w Izraelu, związali się z Żydami lub Żydówkami, a ich dzieci chodzą do szkół religijnych. Czy to poczucie winy? A może odpowiedzialność? Jedno jest pewne – w Izraelu znaleźli wewnętrzny spokój.” Choć oczywiście nie każde. Dla przykładu „Edda Goring, która nigdy nie wyszła za mąż, uważa swoje nazwisko za „źródło dumy” i nie straciła głębokiego poczucia prawa do przywilejów.”

Żeby zrozumieć drogę jaką wybrało każde z nich, trzeba poznać bliżej ich historie rodzinne. I to niniejszym autor czyni wprowadzając czytelnika za progi domów największych nazistowskich zbrodniarzy. Czy ich dzieciom ostatecznie udało się rozliczyć i pogodzić z przeszłością? Jak sobie z tym poradziły? Jak wielkie psychiczne, moralne i społeczne piętno odciskała przeszłość na ich teraźniejszości? Warto przeczytać.

Od wydawnictwa FILIA NA FAKTACH mamy dla 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które napiszą do nas jako pierwsze na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: Książka.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"916685", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}