To słowa Maltreji Devi, hinduskiej poetki są najlepszym komentarzem do powieści Mircei Eliadego. O miłości tych dwóch wybitnych postaci, półprawdach i własnej podróży po Indiach śladami wydeptanymi przez rumuńskiego religioznawcę opowiadała dziś w Jatkach Beata Zalot.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"101244"}

Trasa jej podróży wiodła przez Sikkim z pięknymi himalajskimi pejzażami, tybetańskimi klasztorami, przez Daerjeeling z urokliwymi wioskami, plantacjami herbaty aż po Kalkutę, miasto pełne zabytków, ale i hinduskich klimatów. Była w miejscu, gdzie palone są zwłoki a potem popiół wrzucany jest do Gangesu, Dowiedziała się, dlaczego ceremonia ta ma tak wesoły charakter. Nie ma łez jak na pogrzebach w Europie. Była na wysypisku śmieci, gdzie żyje mnóstwo ludzi. Widziała miejsce, gdzie zamawia się uroki. I ośrodek założony przez Matkę Teresę. Przerażającą biedę.

Podróż ta była nietypowa, bo przewodnikiem po Indiach zupełnie przez przypadek stała się powieść Mircea Eliadego "Majtrei", która opowiada o miłości Europejczyka do Hinduski. Historii, która nie mogła się dobrze skończyć, bo ich związek nie mogło sfinalizować małżeństwo. Eliade po powrocie do Rumunii napisał powieść opartą na wątkach autobiograficznych. Pofantazjował trochę, szczególnie pisząc o ich intymnych spotkaniach nocą. Majtreji Devi, która przeczytała powieść po latach, kiedy była już słynną poetką, oburzyła się. Napisała książkę, która była swoistym sprostowaniem. Jej powieść okazała się w Indiach bestsellerem.

Beacie książki w podróży towarzyszą zawsze. Czasem po to, by umilić czas w oczekiwaniu na samolot, godziny spędzone na promie czy bezsenne noce po zmianie strefy czasowej. Bywa, że konkretni pisarze są powodem, dla których odwiedza dany kraj czy miasto. Tak było z Lizboną, do które zawiódł Beatę Fernando Pessoa czy z Salzburgiem, które poznawała z tomikiem Georga Trakla pod pachą. Ale to już zupełnie inna historia, na kolejne spotkania.