"Nazywam się Wilhelm Brasse. Jestem fotografem. Od września 1940 roku byłem więźniem w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Wykonałem ponad 50 tysięcy zdjęć do obozowych kartotek oraz dokumentację eksperymentów doktora Mengelego" - tak swoją opowieść zaczyna człowiek, którego zdjęcia stały się dowodem zbrodni przeciw ludzkości.

Wilhelm Brasse, dwudziestotrzylatek z Żywca, trafił do Auschwitz. Spędził tam ponad cztery lata i na zlecenie nazistów prowadził dokumentację fotograficzną. Po wojnie jego zdjęcia obiegły cały świat, dając świadectwo tragedii ponad miliona osób. Po tym, co widział w Auschwitz, Brasse nigdy nie wrócił do zawodu. Mroczne wspomnienia z obozu nie pozwoliły mu wykonywać zwykłych fotografii.

„Byłem fotografem w Auschwitz” to pierwszoosobowa relacja z obozowego piekła. Książka powstała bowiem na bazie pełnego wywiadu Irka Dobrowolskiego z Wilhelmem Brassem do filmu dokumentalnego „Portrecista”.
To historia człowieka, który fotografował piekło.

Jak podkreśla Stephen Cooper z California State University, autor posłowia do tytułu: „Zanurzając się w tekst i obrazy zawarte w książce Anny Dobrowolskiej, wchodzimy powoli w intymny wręcz kontakt w jednym z najbardziej niewiarygodnych tematów, jakim jest życie codzienne w stworzonej przez ludzi wysoce wydajnej fabryce śmierci. Bez względu na to, jak wiele się na ten temat przeczyta, książka ta jest być może pierwszą, która oddaje rzeczywistość obozu w jej wielu wymiarach (…).”

W temat książki wprowadza krótko Piotr M.A. Cywiński. W jego wstępie czytamy: „Około czterdziestu tysięcy portretów więźniów KL Auschwitz przetrwało do dziś. Stanowią największy zbiór tego typu z wszystkich obozów koncentracyjnych Trzeciej Rzeszy.
Niby - dla każdej kartoteki więziennictwa - normalne zdjęcia dokumentujące wygląd osadzonych. Jednakże w tak wielu przypadkach ostatni, przedśmiertny portret człowieka. Wykonane zostały w latach 1941-1943. Z upływem czasu systematycznie wypierane przez system tatuaży.  Numery na przedramieniu - łatwiejsze, tańsze do wykonania - okazywały się także skuteczniejsze przy ewentualnych poszukiwaniach, jeśli wziąć pod uwagę szybką zmianę fizjonomii twarzy głodzonych, schorowanych i wykończonych fizyczną pracą więźniów. Kilka tygodni po przybyciu nikt nie był podobny do swojego portretu z pierwszych dni pobytu w obozie.
Głównym fotografem obozu został więzień nr 3444, przedwojenny fotograf, Polak - po części alzackiego pochodzenia - Wilhelm Brasse. (…)
Zdjęcia miały zostać spalone tuż przed wyzwoleniem jako dowody mogące ujawnić rozmiar zbrodni. Więźniowie jednak, wśród nich Brasse, tak zapchali nimi piec, że tylko niewielka ich część spłonęła. Szybko zresztą ugasili ledwo tlące się płomienie. Zdjęcia przetrwały. Tak często dziś obecne w różnych publikacjach  i wystawach. Są znane i rozpoznawalne. Styki z KL Auschwitz. Ale nie do końca o nich jest to książka.
Pozostało też bowiem spojrzenie fotografa. Brasse próbował powrócić po wojnie do pracy fotograficznej, do spojrzenia na ludzi przez okular i pryzmat obiektywu. Próbował, owszem. Lecz zamiast ludzi powojennych widział ciągle więźniów. Nie dał rady więcej fotografować. Odszedł w 2012 roku.”

POZNAJ AUTORA:
Anna Dobrowolska – polska producentka filmowa, a wcześniej publicystka. Od 2002 roku odpowiada za produkcję filmów fabularnych, dokumentalnych, musicali i programów telewizyjnych. Zrealizowała film "Portrecista", który był wielokrotnie nagradzany w kraju i na świecie, a ostatnio wyprodukowała dla Netflixa, razem z Leonardo DiCaprio, dokument "Walka". Obecnie pracuje nad filmem fabularnym o Wilhelmie Brassem, realizowanym w koprodukcji międzynarodowej, ze światową dystrybucją.

Uwaga książka!
Od wydawnictwa ZNAK mamy dla was 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które jako pierwsze napiszą do nas na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: Książka.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"849074", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}