"Opowieść mojej mamy. Ocalić rodzinną historię od zapomnienia" Małgorzaty Wryk. Tę książkę chcielibyśmy dziś Wam zaprezentować.

"Zakładają nam telefon! Mąż przynosi do domu śliczne czerwone pudełko z białą tarczą do wciskania cyferek. Wykręcam z nabożeństwem pierwszy numer, do mamy. Ale będzie niespodzianka!
– Zgadnij, skąd dzwonię?! – każę mamie zgadywać, ale mój pełen radości i dumy głos zdradza szybko powód mojego podekscytowania. Cieszymy się razem, teraz będziemy sobie codziennie rozmawiać.
(…)
– No to podaj mi numer, proszę! – mówi mama na koniec rozmowy.

Podaję, a w słuchawce zapada głucha cisza.
– Hej, co się stało? Halo, halo! Dlaczego nic nie mówisz? Halo, słyszysz mnie? – Zaczynam się niepokoić.
(…)
Rozłączamy się. Czuję dziwny niepokój. Chodzę niespokojnie po korytarzu. Zamówię taksówkę i pojadę zobaczyć, co się dzieje. Moja zdyscyplinowana, opanowana z reguły mama tak się nie zachowuje. Zaczynam się ubierać.
Nagle dzwonek telefonu. Błyskawicznie podnoszę słuchawkę.
– Mama!
– Słuchaj, ja twój numer mam na ręce…"

Małgorzata Wryk - córka Wandy i Edwarda Serwańskich, wykładowczyni rosyjskiego i angielskiego, tłumaczka literatury rosyjskiej, dziś na emeryturze.
Obóz. Marsz śmierci. Rzeź Woli. Ubeckie tortury. Słowa te były wypowiadane w jej domu – szeptem lub krzykiem – odkąd pamięta. Wsiąkły w nią tak jak tusz w numerze wytatuowanym na przedramieniu matki. Małgorzata zaczęła więc pisać. Czas przekazać tę historię dalej.

„Skrupulatnie spisałam dzieje moich uwikłanych w dwa totalitaryzmy rodziców i ich bliskich, a także piętno, które odcisnęło się na dwóch kolejnych pokoleniach mojej rodziny. Przedstawiłam z perspektywy mojego domu, czyli od podszewki, jak żyło się ludziom najpierw w czasie wojny, a potem w zniewolonym przez chorą ideologię komunizmu kraju. Nie szczędziłam również obrazów zdziczenia i hańby ludzkości, których świadkami byli moi rodzice, a które są nieodłącznym elementem autorytarnych systemów. Co więcej, wciągnęłam w Wielką Historię najmłodsze pokolenie mojej rodziny, moje małe wnuczęta,bo zadedykowałam im tę książkę, a tym samym naznaczyłam na „strażników pamięci”. Malwinko, Leonku, wybaczcie mi.”

W książce pokazała Hamburg przełomu wieków. Przedwojenny Ostrów Wielkopolski. Okupowany Poznań. Walczącą Warszawę. Oświęcim. Bombardowane Drezno. Obozy koncentracyjne, ubeckie katownie. Wymarzoną wolną Polskę. I traumę trzech pokoleń. Tragiczną, momentami wręcz niewiarygodną historię rodziny naznaczonej przez dwa totalitaryzmy. Losy Serwańskich i Zakrzewskich – „łącznie jedenaście lat w niemieckich obozach koncentracyjnych i dziewiętnaście na ubeckich betonach”.

Ta książka to coś więcej niż historia rodziny, której losy splotły się z losami kraju. To także opowieść o brzemieniu dziedziczonym przez pokolenia i refleksja nad kondycją współczesnej Polski.

UWAGA, KSIĄŻKA!
Od wydawnictwa ZNAK mamy 2 egzemplarze książki. Otrzymają je osoby, które jako pierwsze napiszą do nas na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule wpisać: Książka.
an

::attachment{"type":"image","item_id":"830567", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}