Poeci z południa Polski zjechali pod Giewont, by podzielić się wierszowanymi strofami pod hasłem "Wiosenne nieporządki".

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"106085"}

W sobotę w gościnnych progach Grand Hotelu w Zakopanem odbył się Turniej jednego wiersza, na który zjechali poeci z Polski południowej. Spotkanie poświęcone było pamięci Jerzego Tawłowicza w jedenastą rocznicę śmierci poety, barda, przewodnika górskiego. Nie byłoby takie samo, gdyby nie darczyńcy i dobrodzieje poetycko-muzycznego spotkania: Anna Tawłowicz, Grand Hotel Stamary, Monika i Zbigniew Tlałkowie, Danuta Staszel, Wioletta Motyka, Beata Skulska-Papp, Stanisław Glistak, Piotr Kłeczek, Małgorzata Hrycaj.

Aktorzy Sceny A2 wystąpili w spektaklu Jerzego Tawłowicza "Wiosenne nieporządki", takie też hasło przyświecało tegorocznemu turniejowi, który odbył się pod patronatem Tygodnika Podhalańskiego. 

Poniżej podajemy wyniki Turnieju jednego wiersza. 

I nagroda

Robert Marcinkowski

Wio, senne nieporządki!

Wio to wiem, do konia – wykrzyknik apelatywny.

Gdy słyszę wio i ogarnia mnie senność

jest mi wiosennie.

Naprzód oniryczne bajzle, 

czyli wio, senne nieporządki!

Wio, a także: wiśta, hejta, nazad i prr! 

Kto puści hejta, niech mu koń na zad zrobi prr.

- A wiśta?

- Zawieś na czymś wzrok i wiśta, oczy, wiśta, 

oczy wiście.

W architekturze greckiej ale zburzonej, występują 

nieporządki: dorycki, joński i koryncki,

wiosną czyli obecnie. 

Na dobry niepoczątek zdefiniujmy nieporządek –

ale jak? W notatkach bajzel, bałagan, wpierw-dolnik, 

potem stajnia Augiasza i pobojowisko, słowem 

lekki wiosenny chaosik – bordellino della primavera.

- A propos kochanie, zróbmy wreszcie ten wiosenny 

bałaganik. A ty Młodości podaj mi te, no… 

skrzydła!

W wiosennym porywie kobieta jak tsunami przeszła 

nad swym facetem do porządku dziennego, 

a facet właśnie w porządku był.

W dodatku patrzy a za oknem jedna jaskółka 

wiosny nie czyni!

A poeci ustawili się nie w porządku dziobania 

– i  p r e t ę s j e.

Porządek częściowy

oparli na porządku liniowym, 

by na nim z kolei oprzeć swe natchnienie, 

Pegaza 

i inne rekwizyty 

i nic dziwnego –

dupsło, aż hej. 

 „Wiosenne nieporządki” Zakopane ’23

II nagroda

Małgorzata Hrycaj 

przez duże S

jest ogromne lub zamknięte 

w jednym łucie boimy się je 

nazwać zagarniamy na zapas 

mówiąc że szczęśliwym się bywa 

może znaczyć tyle co los na loterii

ciąg zdarzeń albo czyjeś ramiona

jak otwarcie sezamu czasem lotne

złudne niczym fatamorgana

tyle ma definicji ile oczekiwań

poranek kusi nowym wierszem

wynurzam się z mroku jak wyspa

o d d y c h a m 

płyniesz do mnie i wiem że każde 

dobre słowo które niesiesz

pachnie szczęściem

III nagroda

Justyna M. Mączka 

Wiosenne nieporządki 

Tu jeszcze leży resztka śniegu 

A tu już żonkil pierwszy kwitnie 

I małe fiołki gdzieś na brzegu 

Skryły się w trawie bardzo sprytnie 

Gdzieś w kącie leżą wciąż nadzieje 

Choć dawno są już przekreślone 

Licho skryte w szafie się śmieje 

Skradło mi wiersze nieskończone 

I miłość się gdzieś zapodziała 

Ślad po niej całkiem gdzieś zaginął 

A takie piękne strofy miała 

Cóż, bezpowrotnie czas jej minął 

Bratki rozbiegły się w ogródku 

I kolorują świat na nowo 

Coś się układa powolutku 

Choć w głowie jeszcze wciąż zimowo 

I pszczoła brzęczy i ptak śpiewa 

A w deszczu tęcza jasno błyszczy 

Zieleń zdobi nadziei drzewa 

Choć wiatr w gałęziach zimny świszczy 

Lecz w tym chaosie jest metoda 

W tym nieporządku jest porządek 

Życie umiaru daje woda 

Przyszłych doglądam losu grządek 

15.04.23

III nagroda Ex equo

Kazimierz Musiał

BĘDZIE SIĘ DZIAŁO 

Grand Hotel Stamary dzisiaj nas tu gości 

Wielu znakomitych poetów zjechało 

Będą prezentować owoc swej twórczości 

Jest was dosyć dużo, więc będzie się działo 

Tematem wiosenne będą nieporządki 

Choć na wiosnę raczej porządki się robi 

Ona jest, więc w wierszach o niej będą wątki 

Każdy pewnie słowem wiosna wiersz ozdobi 

Że wiosna już przyszła wszyscy dobrze wiedzą 

I oznaki przyjścia jej także widzimy 

Jak świat zmienia się dokoła wszyscy śledzą 

Z tego faktu pewnie bardzo się cieszymy 

Dziś poetów tylu wspaniałych przybyło 

Żeby wiersze swoje tu wyrecytować 

Gdyby Jurek był tu, byłoby mu miło 

Możemy je wszystkie jemu dedykować 

Tak więc mili Państwo, tu na tym spotkaniu 

Gdzie strofy poezji popłyną jak rzeka 

Skupiamy się wszyscy na deklamowaniu 

Ja kończę. Kto teraz? Niech dłużej nie czeka 

22-04-2023 

Wyróżnienie

Żaneta Kubic 

***

Natłoki są dzisiaj. 

Nie ma w nich porządku. 

Przedwiośnie drży lekko. 

W oparach. 

Wybrałem las piszesz. 

Błękit wciąż wilgotny. 

Rzeka niebo odbija tylko do połowy. 

Po drugiej stronie chmurzy się i dudni. 

Słońce krew mi podgrzewa nie piszę. 

Piegi na zmarszczkach maluje od rana. 

Nikt nie opuszcza bez powodu piszesz. 

Historia się w głowie układa. 

Zmurszałe są deski. 

I słychać w nich ciszę. 

Podoba się pytasz. 

Miękną mi kolana. 

Za bardzo. 

Szeptem odpowiadam.