Smutek w Białym Dunajcu, w wieku 82 lat odszedł Andrzej Czernik Kubuś, aktywny społecznik, działacz kultury i poeta.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"106373"}

Rodowity mieszkaniec Białego Dunajca, Andrzej Czernik Kubuś urodził się w 1940 roku. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Nowym Targu, przez lata pracował na rzecz społeczności Białego Dunajca, Poronina i Zakopanego. 

Tak zmarłego poetę, społecznika i działacza kultury żegna Gminny Ośrodek Kultury w Białym Dunajcu na swym profilu społecznościowym. 

"Smutny dziś dzień w Białym Dunajcu – minon sie krzesny Andrzej Czernik Kubuś, poeta, społecznik, działacz kultury. Urodził się 18 lipca 1940 roku w Białym Dunajcu, po ukończeniu nowotarskiego liceum pracował w radach narodowych: w latach 1962-67 w Urzędzie Gminy w Białym Dunajcu, później w Urzędzie Gminy w Poroninie i w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta w Zakopanem. W latach 1991-98 był Przewodniczącym Rady Gminy Biały Dunajec.

Jego debiut poetycki miał miejsce na początku lat 70. XX wieku. Pierwsze wiersze pana Andrzeja pojawiły się w „Okienku regionalnym” Dziennika Polskiego, regularnie drukował również w rozmaitych periodykach – „Regionach”, „Podtatrzu”, „Łanie” „Wieściach” czy „Orle Tatrzańskim”. Wieloletni juror i przyjaciel Przeglądu Recytatorskiego im. Andrzeja Skupnia Florka. Autor  śpiywek i scenek teatralnych dla białodunajeckich zespołów regionalnych. W 2008 roku mieliśmy zaszczyt wydać jego tomik poezji zatytułowany „Z mojej dziedziny”. Z tej książeczki pochodzi wiersz, który może być dla nas swego rodzaju testamentem krzesnego Andrzeja Czernika Kubusia:

Przy dyscowym dniu

Pogoda sie zasiompiyła dyscykiem i mgłom,

Nie widać wiyrsyka ani grani turni -

Ino casami dyscyk kajsi głośniyj dudni

Po rynie i po okapie dachu przy studni.

Myśli moje przy tym dyscu ogarnyny dziwne,

Ano bok se pomyśloł, cy nie casem inne

Powinno być na świecie urzondzone zycie -

Takie jak hań stworzone w górak i na holi,

Takie jakiesi inkse – jak downyk góroli.

Nie idzie mi tu o downom biyde

Ani tyz casy zbojników spod Tater -

Ale o cosi innego ftórego juz nima,

To zaś coby dobre było i dziś nom do woli.

Wiencyj rzetelnyj roboty – prostoty, urody,

Krapke uśmiychu na co dziyń a i tyz ślebody.

Z gwarom piyknom i cystom bez zodnyk dodotków -

Zgody na co dziyń i wiencyj w sercu „kwiotków”.

A kwiotki coby były leluje i roboty scyre

Kozdego przy swojyj gazdówce – przy swoim sałasie,

Cy w doma i cy tyz wselnijakik rzecak -

Nie na świynto a w kozdy dziyń i koździutkiyj sprawie" - czytamy we wpisie Gminnego Ośrodka Kultury w Białym Dunajcu.